1. Przepisy ruchu drogowego (dalej – Przepisy) określają zasady ruchu drogowego na terenie całej Rzeczypospolitej Litewskiej.

2. Inne akty wykonawcze do Ustawy o bezpiecznym ruchu drogowym Republiki Litewskiej lub innych ustaw regulujących ruch drogowy nie mogą być sprzeczne z Przepisami.

3. Pojęcia używane w przepisach:

3.1. Transport obsługowy – pojazdy należące do przedsiębiorstw, instytucji i organizacji znajdujących się w strefie oznaczonej znakami drogowymi zakazu, osób mieszkających lub pracujących w tej strefie, lub dostarczające do tej strefy ładunki bądź przyjeżdżające po ich odbiór, w tym samochody osobowe taksówki lub samochody osobowe świadczące usługi przewozu pasażerów za opłatą na zamówienie, które przywożą pasażerów do tej strefy lub przyjeżdżają po ich odbiór.

3.2. Ustąpić pierwszeństwa – wymóg dla uczestnika ruchu drogowego, aby zatrzymać się lub nie rozpoczynać jazdy, nie wykonywać żadnego manewru, który zmusiłby innych uczestników ruchu do zmiany kierunku lub prędkości.

3.2.1. Bicycle street – droga, której początek oznaczony jest znakiem drogowym „Ulica rowerowa”, a koniec – „Koniec ulicy rowerowej”.

3.3. Deklaracja zdarzenia drogowego – jak określono w ustawie Republiki Litewskiej o obowiązkowym ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych

3.5. Przejazd kolejowy – skrzyżowanie drogi z koleją na tym samym poziomie.

3.6. Strefa zamieszkania – obszar lub droga, których początek oznaczony jest znakiem drogowym „Strefa zamieszkania”, a koniec – „Koniec strefy zamieszkania”.

3.7. Droga – pas ruchu drogowego przeznaczony i używany pas powierzchni ziemi lub budowli na całej jej szerokości, w tym jezdnia (dalej – jezdnia), skrzyżowania, chodniki, pobocza, ścieżki piesze i rowerowe, pasy rozdzielające.

3.8. Pobocze – element drogi znajdujący się obok jezdni (od jej krawędzi do krawędzi nasypu drogi), pokryty taką samą nawierzchnią jak jezdnia lub inną nawierzchnią, lub (i) oddzielony od jezdni linią poziomego oznakowania wyznaczającą jej krawędź, jednak nieuznawany za chodnik, ścieżkę pieszą, ścieżkę rowerową ani pas rowerowy, ani ścieżkę pieszo-rowerową.

3.9. Wyprzedzanie – omijanie jednego lub kilku poruszających się pojazdów poprzez wjazd na pas ruchu dla ruchu przeciwnego.

3.9.1. Osoba towarzysząca – osoba w wieku co najmniej 18 lat, towarzysząca uczestnikowi ruchu drogowego lub ich grupie.

3.10. Autobus szkolny – żółty autobus oznaczony znakami przewozu dzieci, którym przewożeni są uczniowie placówek oświatowych. Do autobusów szkolnych zaliczają się również autobusy innego koloru, którymi dzieci są przewożone do placówki oświatowej lub z niej na podstawie umów zawartych z przewoźnikami i które są oznaczone znakami przewozu dzieci.

3.11. Wózek inwalidzki – urządzenie na kołach dla osoby niepełnosprawnej, napędzane ręcznie lub za pomocą różnych zautomatyzowanych systemów.

3.12. Zorganizowana grupa rowerzystów – grupa rowerzystów uczestnicząca w wcześniej zaplanowanym wydarzeniu (maratonie, zawodach, wycieczce, treningu i podobnych) i poruszająca się zaplanowaną trasą, eskortowana przez pojazd(-y) mechaniczny(-e) z włączonym(-i) pomarańczowym(-i) sygnałem(-ami) świetlnym(-i) lub przez pojazdy policyjne z włączonymi niebieskimi i czerwonymi lub tylko niebieskimi sygnałami świetlnymi.

3.13. Zorganizowana grupa pieszych – grupa pieszych poruszająca się po zaplanowanej trasie z osobami towarzyszącymi.

3.14. Droga główna - droga oznaczona znakami drogowymi „Droga główna”, „Skrzyżowanie z drogą podporządkowaną”, „Droga podporządkowana z prawej”, „Droga podporządkowana z lewej”, „Autostrada”, „Droga ekspresowa” w stosunku do drogi przecinającej lub dołączającej; droga innej drogi oznaczonej znakami drogowymi „Ustąp pierwszeństwa”, „Stop”, „Koniec strefy zamieszkania” w stosunku do niej; droga o nawierzchni twardej (betonowej, asfaltowej, brukowej) w stosunku do drogi o nawierzchni sypkiej (żwirowej, tłuczniowej) lub drogi bez nawierzchni (leśnej, polnej i podobnej), a droga o nawierzchni sypkiej w stosunku do drogi bez nawierzchni. Odcinek z nawierzchnią twardą lub sypką znajdujący się na drodze podporządkowanej tuż przed skrzyżowaniem nie czyni jej równorzędną z drogą przecinającą lub dołączającą. Drogi głównej nie ma na skrzyżowaniach regulowanych.

3.15. Zmiana pasa ruchu – zmiana pasa ruchu bez wjeżdżania na pas ruchu dla pojazdów nadjeżdżających z przeciwka.

3.16. Parking (dalej – parking) – obszar przeznaczony lub dostosowany do parkowania pojazdów.

3.17. Skrzyżowanie jezdni (dalej – skrzyżowanie jezdni) – obszar ograniczony prostymi liniami, wyobrażonymi jako przedłużenie zewnętrznych krawędzi przecinających się jezdni, niezależnie od tego, czy te krawędzie są poszerzone czy zaokrąglone.

3.18. Inne pojęcia używane w Zasadach są zdefiniowane w Ustawie o bezpieczeństwie ruchu drogowego Republiki Litewskiej oraz w Ustawie o paliwach alternatywnych Republiki Litewskiej.

4. Zachowanie uczestników ruchu drogowego opiera się na wzajemnym szacunku i ostrożności.

5. Uczestnicy ruchu drogowego muszą znać ustawę o ruchu drogowym Republiki Litewskiej, znać Przepisy i ich przestrzegać.

6. Każdy uczestnik ruchu drogowego ma prawo korzystać z dróg, przestrzegając ustawy o bezpiecznym ruchu drogowym na drogach samochodowych Republiki Litewskiej oraz innych ustaw, Przepisów i innych aktów prawnych określających wymagania, zasady i ograniczenia.

7. Uczestnicy ruchu drogowego są zobowiązani do przestrzegania legalnych wymagań określonych w aktach prawnych Republiki Litewskiej dotyczących funkcjonariuszy kontrolujących pojazdy (dalej – funkcjonariusz kontrolujący) oraz upoważnionych funkcjonariuszy instytucji odpowiedzialnych za utrzymanie dróg, regulatorów ruchu drogowego (dalej – regulator), wykonywania ich poleceń, przestrzegania zasad zachowania określonych w Przepisach, gdy są zatrzymywani przez funkcjonariuszy kontrolujących.

8. Ruch drogowy na terenie Republiki Litewskiej może być ograniczony jedynie przez znaki drogowe wymienione w załączniku nr 1 do Przepisów, do znaków drogowych zaliczają się znaki zmiennej treści, których przykłady podano w załączniku nr 2 do Przepisów, oznakowanie drogowe wymienione w załączniku nr 3 do Przepisów, sygnalizację świetlną oraz sygnały kierującego ruchem, określone w Przepisach i innych obowiązujących aktach prawnych Republiki Litewskiej związanych z regulacją ruchu drogowego. W przypadku rozbieżności między wymaganiami znaku drogowego a oznakowaniem drogowym, należy kierować się znakiem drogowym. Gdy na drodze zainstalowane są znaki zmiennej treści, należy kierować się znakami zmiennej treści. Polecenia kierującego ruchem mają pierwszeństwo przed sygnałami sygnalizacji świetlnej, znakami drogowymi i oznakowaniem drogowym, a także wymaganiami Przepisów. Uczestnicy ruchu drogowego muszą stosować się do znaków drogowych przeznaczonych dla nich.

9. Uczestnicy ruchu drogowego są zobowiązani do przestrzegania wszystkich niezbędnych środków ostrożności, nie stwarzania zagrożenia dla bezpieczeństwa innych uczestników ruchu, innych osób lub ich mienia oraz środowiska, nie utrudniania ich ruchu, a także w celu uniknięcia szkodliwych skutków lub ich zmniejszenia muszą podjąć wszelkie niezbędne środki, z wyjątkiem sytuacji, gdyby to zagrażało ich własnemu życiu lub zdrowiu, życiu lub zdrowiu innych osób lub gdyby takie środki spowodowały jeszcze większe szkody w porównaniu z tymi, których można by uniknąć.

10. Uczestnicy ruchu nie mogą samowolnie przenosić, zasłaniać, usuwać ani instalować urządzeń technicznych regulujących ruch, blokować drogi, pozostawiać na drodze jakichkolwiek przedmiotów ani w inny sposób utrudniać ruchu, niszczyć drogi, urządzeń regulujących ruch, linii awaryjnych ani zieleni, blokować ani w inny sposób utrudniać dojazdu do hydrantu przeciwpożarowego lub innego zainstalowanego sprzętu ratunkowego, wyrzucać z pojazdu jakichkolwiek przedmiotów, śmieci, wylewać olejów w miejscach do tego nieprzeznaczonych ani w inny sposób zanieczyszczać środowiska.

11. Uczestnicy ruchu, którzy stworzyli lub zauważyli przeszkodę na drodze, spowodowali lub zauważyli na niej zagrożenie, są zobowiązani usunąć tę przeszkodę lub zagrożenie, a jeśli nie mogą tego zrobić – zgłosić to policji lub właścicielowi drogi zgodnie z podziałem dróg określonym w artykule 4 Ustawy o drogach Republiki Litewskiej, oznaczyć przeszkodę lub niebezpieczne miejsce i wszelkimi możliwymi sposobami ostrzec innych uczestników ruchu o przeszkodzie lub zagrożeniu.

12. Uczestnicy ruchu drogowego są zobowiązani niezwłocznie ustąpić pierwszeństwa nadjeżdżającym pojazdom uprzywilejowanym z włączonymi niebieskimi i czerwonymi (lub tylko niebieskimi) sygnałami świetlnymi oraz specjalnymi sygnałami dźwiękowymi, a także pojazdom im towarzyszącym. Nadjeżdżającym pojazdom uprzywilejowanym z włączonymi niebieskimi i czerwonymi (lub tylko niebieskimi) sygnałami świetlnymi oraz specjalnymi sygnałami dźwiękowymi, a także pojazdom im towarzyszącym, ustępuje się pierwszeństwa i tworzy korytarz ratunkowy w następujący sposób:

13. Uczestnicy ruchu drogowego muszą nie przeszkadzać kierowcom pojazdów z włączonymi pomarańczowymi sygnałami świetlnymi w wykonywaniu ich obowiązków.

14. Zabrania się prowadzenia pojazdu osobom, które nie mają do tego prawa, a także osobom nietrzeźwym, pod wpływem narkotyków, substancji psychotropowych lub innych środków działających na psychikę, lub które nie skorzystały z obowiązkowego codziennego odpoczynku określonego w przepisach. Nie wolno również prowadzić pojazdu w przypadku choroby lub zmęczenia, jeśli może to stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, ani przekazywać pojazdu do prowadzenia osobom, które są pod wpływem któregokolwiek z wyżej wymienionych czynników lub nie mają prawa do prowadzenia tego pojazdu. Prowadząc pojazd, kierowca musi przestrzegać warunków określonych w prawie jazdy.

15. Zabrania się prowadzenia pojazdu technicznie niesprawnego, niezgodnego z wymaganiami technicznymi stawianymi pojazdom (dalej – wymagania techniczne). Przed rozpoczęciem jazdy kierowca pojazdu silnikowego, ciągnika, maszyny samobieżnej musi upewnić się, czy pojazd jest sprawny, czy posiada wymagane dla danego rodzaju pojazdu środki, takie jak apteczka pierwszej pomocy, sprzęt przeciwpożarowy, oznakowanie miejsca awaryjnego zatrzymania i inne, a także podczas jazdy monitorować stan techniczny pojazdu. Jeżeli pojazd w trakcie jazdy ulegnie awarii i z tego powodu nie spełnia wymagań technicznych, a usunięcie usterki jest niemożliwe, kierowca, zachowując niezbędne środki ostrożności, może dojechać do miejsca postoju lub naprawy, z wyjątkiem przypadków określonych w punkcie 234 Przepisów.

16. Kierowca pojazdu, zatrzymywany przez funkcjonariusza kontrolującego, jest zobowiązany do zatrzymania pojazdu. Kierowca pojazdu silnikowego, ciągnika, maszyny samobieżnej musi mieć przy sobie i na żądanie funkcjonariusza kontrolującego przedstawić ważne odpowiednie prawo jazdy lub dokument potwierdzający prawo do prowadzenia ciągników i/lub maszyn samobieżnych lub pojazdów taktycznych i logistycznych przypisanych do sprzętu wojskowego lub ich zestawów z przyczepami, dokumenty rejestracyjne pojazdu, dokumenty obowiązkowego badania technicznego pojazdów (dalej – obowiązkowe badanie techniczne), raport z ostatniego przeglądu technicznego pojazdów klas M2, M3, N2, N3, O3, O4 oraz ciągników kołowych kategorii T1b, T2b, T3b, T4.1b, T4.2b, T4.3b, T5, świadectwo (polisę) obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów (dalej – obowiązkowe ubezpieczenie) oraz inne dokumenty określone przez ustawy i przepisy Republiki Litewskiej (z wyjątkiem przypadków określonych w ustawie o ruchu drogowym Republiki Litewskiej, gdy kierowca pojazdu silnikowego lub jego zestawu z przyczepą nie musi mieć przy sobie odpowiednich dokumentów), a także umożliwić sprawdzenie wskazań urządzeń legalizowanych do określania czasu jazdy i odpoczynku. Kierowca musi przekazać dokumenty funkcjonariuszowi kontrolującemu bez wysiadania z pojazdu. Kierowcy wolno wysiąść z pojazdu tylko za zgodą funkcjonariusza kontrolującego.

17. Na żądanie funkcjonariusza policji kierowca jest zobowiązany poddać się kontroli, czy nie jest nietrzeźwy, pod wpływem narkotyków, substancji psychotropowych lub innych środków działających na psychikę, zgodnie z procedurą określoną przez Rząd Republiki Litewskiej.

18. Kierowca jest zobowiązany podjąć wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa sobie, pasażerom i ładunkowi podczas podróży. Kierowcy zabrania się kontynuowania jazdy, jeśli występują (pojawiły się podczas jazdy) naruszenia zasad przewozu pasażerów (ładunków), które stanowią zagrożenie dla ludzi i środowiska, dopóki nie zostaną one usunięte.

19. Motorower, motocykl, trójkołowiec, a także lekki czterokołowiec, czterokołowiec, mocny czterokołowiec, ciężki czterokołowiec oraz ciągnik kołowy kategorii T3b, który jest zbudowany na bazie konstrukcji czterokołowca i nie posiada nadwozia (kabiny), (dalej – wszelkiego rodzaju czterokołowce) należy prowadzić obiema rękami (z wyjątkiem sytuacji, gdy ręką pokazywany jest sygnał).

20. Podczas uczestnictwa pojazdu w ruchu drogowym (z wyjątkiem sytuacji, gdy pojazd stoi), kierowcom zabrania się korzystania z urządzeń mobilnych, jeśli są one używane ręcznie, z wyjątkiem obsługi urządzeń mobilnych za pomocą zestawu głośnomówiącego, gdy urządzenie mobilne jest zamocowane w specjalnym uchwycie lub przy użyciu wyposażenia pojazdu. Kierowcy pojazdów powinni unikać wszelkich działań niezwiązanych z prowadzeniem pojazdu.

21. Kierowca pojazdu silnikowego, ciągnika, maszyny samobieżnej musi umieć udzielić pierwszej pomocy osobom poszkodowanym w wypadku drogowym.

22. Kierowca pojazdu silnikowego, ciągnika, maszyny samobieżnej i ich zespołów z przyczepą, zatrzymując się w porze nocnej na nieoświetlonej drodze lub przy złej widoczności, z wyjątkiem miejsc przeznaczonych do postoju, po opuszczeniu pojazdu, musi nosić jaskrawą kamizelkę z elementami odblaskowymi.

23. Kierowcom zabrania się prowadzenia pojazdów w nielegalnie organizowanych wyścigach pojazdów.

24. Kierowcy pojazdów muszą podjąć dodatkowe środki ostrożności, jeśli na drodze znajdują się dzieci lub osoby niepełnosprawne.

25. Kierowcy pojazdów uczestniczący w ruchu drogowym muszą zadbać o to, aby zamontowane na pojeździe urządzenia robocze lub inne nie zasłaniały zewnętrznych urządzeń świetlnych, odblasków, tablic rejestracyjnych, znaków rozpoznawczych i sygnałów, a dodatkowe światła przeznaczone do oświetlenia miejsca pracy obok pojazdu były wyłączone.

26. Kierowcom pojazdów zabrania się wjeżdżania pomiędzy ucznia uczącego się prowadzić motorower, motocykl, trójkołowiec, jakikolwiek rodzaj czterokołowca, a pojazdy prowadzone przez towarzyszącego mu instruktora jazdy. Podczas nauki uczeń musi nosić jaskrawą kamizelkę z elementami odblaskowymi i oznaczeniem „M” z przodu i z tyłu kamizelki. Taką samą kamizelkę, ale z napisem „INSTRUKTOR JAZDY”, musi nosić również instruktor jazdy towarzyszący uczniowi na motocyklu. Jeśli instruktor jazdy towarzyszy uczniowi samochodem, samochód musi być oznakowany zgodnie z wymaganiami załącznika 4 do Przepisów.

27. Wjeżdżając na drogę z terenów przylegających do niej, wyjeżdżając z drogi na tereny przylegające do niej, kierowca musi ustąpić pierwszeństwa pieszemu, którego kierunek ruchu przecina, a skręcając w prawo lub w lewo na skrzyżowaniach – pieszemu, który wszedł, wchodzi lub stoi tuż przed pasem ruchu (krawędzią jezdni) i czeka na możliwość wejścia. Gdy skręca się na drogę z jednym pasem ruchu w każdym kierunku, kierowca musi ustąpić pierwszeństwa pieszemu, który wszedł, wchodzi lub stoi tuż przed pasem ruchu (krawędzią jezdni) i czeka na możliwość wejścia. Kierowca w każdym przypadku musi ustąpić pierwszeństwa pieszemu podczas cofania.

28. Na skrzyżowaniu z sygnalizacją świetlną lub przejściu dla pieszych, gdy sygnały świetlne lub sygnały kierującego ruchem pozwalają na jazdę, kierowca musi ustąpić pierwszeństwa pieszemu, który nie zdążył przejść przez jezdnię i wszedł na nią przy sygnale pozwalającym na przejście.

29. Jeżeli sygnały świetlne lub sygnały regulującego zabraniają jazdy, kierowca musi zatrzymać się przed znakiem drogowym „Stop“ linią“ i (lub) „Stop“ linią, sygnalizatorem, a jeśli ich nie ma, – przed regulowanym przejściem dla pieszych. Kierowcom, którzy na widok żółtego (lub białego poziomego kreskowego) sygnału świetlnego lub gdy regulujący podniesie rękę do góry, mogliby zatrzymać się w wyznaczonych miejscach tylko gwałtownie hamując, wolno jechać dalej.

30. Zbliżając się do nieuregulowanego przejścia dla pieszych, kierowca musi zwolnić lub zatrzymać się przed przejściem, aby ustąpić pierwszeństwa pieszym wchodzącym na dowolny pas ruchu w jego kierunku jazdy, a na drogach z jednym pasem ruchu w każdym kierunku – na dowolny pas ruchu, na który pieszy wszedł, wchodzi lub stoi tuż przed pasem ruchu (krawędzią jezdni) i czeka na możliwość wejścia. Kierowcy pojazdów muszą podjąć dodatkowe środki ostrożności w porze nocnej, przy złej widoczności lub w przypadkach, gdy przejście dla pieszych nie jest dobrze widoczne z miejsca kierowcy, i upewnić się, że na przejściu nie ma pieszych, którym powinni ustąpić pierwszeństwa.

31. Jeżeli przed przejściem dla pieszych zatrzymał się pojazd, kierowca jadący w tym samym kierunku musi się zatrzymać i ponownie ruszyć dopiero po upewnieniu się, że na przejściu nie ma pieszego, któremu mógłby przeszkodzić lub stworzyć zagrożenie. Jeżeli przed przejściem dla pieszych pojazd zwolnił, kierowca jadący w tym samym kierunku musi zwolnić lub zatrzymać się i ponownie ruszyć dopiero po upewnieniu się, że na przejściu nie ma pieszego, któremu mógłby przeszkodzić lub stworzyć zagrożenie.

32. Kierowcy zabrania się wjeżdżać na przejście dla pieszych, dopóki piesi, których należy przepuścić, nie opuścili zajmowanego przez niego pasa ruchu, a także jeśli za nim znajduje się przeszkoda (korek itp.), która wymagałaby zatrzymania pojazdu.

34. Zbliżając się do zatrzymanego pojazdu z oznaczeniami przewozu dzieci i włączonymi światłami awaryjnymi lub do zatrzymanego autobusu szkolnego z włączonymi migającymi pomarańczowymi światłami ostrzegawczymi, kierowca musi zwolnić, a w razie potrzeby zatrzymać się, aby przepuścić dzieci i osobę im towarzyszącą.

35. Kierowca musi ustąpić pierwszeństwa osobie niewidomej sygnalizującej białą laską lub osobie niepełnosprawnej przejeżdżającej przez jezdnię wózkiem inwalidzkim, nawet poza przejściem dla pieszych.

36. Piesi muszą poruszać się chodnikami, ścieżkami dla pieszych lub ścieżkami pieszo-rowerowymi (po stronie przeznaczonej dla pieszych), a tam, gdzie ich nie ma, poboczem. Jeżeli nie ma chodnika, ścieżki dla pieszych, ścieżki pieszo-rowerowej ani pobocza lub nie ma możliwości poruszania się nimi, dozwolone jest poruszanie się jednym rzędem wzdłuż krawędzi jezdni.

37. Piesi poruszający się poboczem lub skrajem jezdni, a także piesi poruszający się na rolkach, deskorolkach lub hulajnogach bez silnika, muszą poruszać się w kierunku przeciwnym do kierunku jazdy pojazdów.

38. Osoby, które poruszają się wózkiem inwalidzkim po poboczu lub skraju jezdni, prowadzą motocykl, motorower, rower, motorower elektryczny, urządzenie mikromobilności elektrycznej, ciągną (pchają) sanki lub wózek, muszą poruszać się tylko w jednym rzędzie i wyłącznie w kierunku ruchu pojazdów.

39. Zorganizowanej grupie pieszych wolno poruszać się jezdnią w kolumnie nie więcej niż 4 szeregi, jak najbliżej prawej krawędzi jezdni i tylko w kierunku ruchu pojazdów. Na przedzie i z tyłu kolumny, po lewej stronie, muszą iść osoby towarzyszące, ubrane w jaskrawe kamizelki z elementami odblaskowymi. W porze nocnej lub przy złej widoczności zorganizowanej grupie pieszych zabrania się poruszania jezdnią.

40. Zorganizowaną grupę pieszych, składającą się z dzieci do 16 roku życia, prowadzoną przez co najmniej 2 opiekunów, można prowadzić tylko chodnikiem, ścieżką pieszą lub ścieżką pieszo-rowerową (stroną przeznaczoną dla pieszych), a tam, gdzie ich nie ma, także poboczem, ale tylko w porze dziennej, gdy widoczność jest dobra, nie więcej niż 2 rzędami w kierunku przeciwnym do ruchu pojazdów (gdy jest to bezpieczne). Opiekunowie muszą iść na czele i na końcu kolumny oraz nosić jaskrawe kamizelki z elementami odblaskowymi. Zaleca się, aby wszystkie dzieci idące poboczem w zorganizowanej grupie nosiły jaskrawe kamizelki z elementami odblaskowymi.

41. Piesi, poruszając się nieoświetlonym poboczem lub skrajem jezdni albo stojąc tam w ciemności lub przy złej widoczności, muszą mieć latarkę widoczną dla innych uczestników ruchu drogowego lub nosić jaskrawą kamizelkę z elementami odblaskowymi albo mieć przypięty do ubrania odblask w miejscu widocznym dla innych uczestników ruchu. Wózek o szerokości większej niż 1 m, który jest ciągnięty (pchany), musi być wyposażony w odblaski: z przodu po lewej stronie wózka – biały, a z tyłu – czerwony.

42. Na drugą stronę jezdni piesi muszą przechodzić (przemieszczać się) tylko przez przejścia dla pieszych (w tym podziemne i nadziemne), a tam, gdzie ich nie ma, na skrzyżowaniach wzdłuż linii chodników lub poboczy. Piesi nie mogą przekraczać granic przejścia dla pieszych. Gdy w strefie widoczności nie ma przejść dla pieszych ani skrzyżowań, dozwolone jest przechodzenie (przemieszczanie się) pod kątem prostym w dobrze widocznych miejscach, ale tylko po upewnieniu się, że przejście (przemieszczanie się) jest bezpieczne. Zaleca się, aby po zmroku lub przy złej widoczności piesi, przechodząc (przemieszczając się) na drugą stronę jezdni, mieli przy sobie latarkę widoczną dla innych uczestników ruchu lub nosili jaskrawą kamizelkę z elementami odblaskowymi, albo mieli przypięty do ubrania w widocznym miejscu odblask.

43. W miejscach, gdzie ruch jest regulowany, piesi muszą kierować się sygnalizacją świetlną z symbolem pieszego, a gdy jej nie ma, sygnałami sygnalizacji świetlnej dla pojazdów.

44. Pieszym wolno wejść na jezdnię dopiero po ocenie odległości do nadjeżdżających pojazdów oraz ich prędkości i upewnieniu się, że jest to bezpieczne. Piesi, zanim wejdą na jezdnię i będą się nią poruszać, powinni unikać wszelkich działań (korzystanie z urządzeń mobilnych i tym podobnych), które odwracałyby ich uwagę od obserwacji otoczenia i sytuacji drogowej oraz przeszkadzałyby w upewnieniu się, że przejście jest bezpieczne.

45. Na jezdni piesi nie powinni się ociągać ani zatrzymywać. Osoby, które nie zdążyły przejść przez jezdnię, powinny stać na wysepce bezpieczeństwa lub na oznaczonej lub wyimaginowanej linii oddzielającej strumienie ruchu w przeciwnych kierunkach. Przejście przez jezdnię można zakończyć tylko po upewnieniu się, że jest to bezpieczne.

46. Po zapaleniu się żółtego sygnału świetlnego lub podniesieniu ręki przez regulatora, piesi, biorąc pod uwagę, na której części jezdni się znajdują, muszą dokończyć przechodzenie lub zatrzymać się na wysepce bezpieczeństwa.

47. W przypadku zbliżania się pojazdu specjalnego z włączonymi niebieskimi i czerwonymi (lub tylko niebieskimi) sygnałami świetlnymi oraz specjalnymi sygnałami dźwiękowymi, piesi nie powinni rozpoczynać przechodzenia przez jezdnię, a znajdujący się na jezdni muszą natychmiast z niej zejść.

48. Pieszym zabrania się:

49. Uczestnicy ruchu drogowego są zobowiązani do zachowania wszelkich niezbędnych środków ostrożności podczas przyjazdu pojazdu transportu liniowego (dalej – transport liniowy) na przystanek.

50. Pasażerom wolno wsiadać (wysiadać) tylko wtedy, gdy pojazd całkowicie się zatrzyma.

51. Jeśli funkcjonariusz kontrolujący zatrzymuje pojazd, pasażerowie mogą wysiąść tylko za jego pozwoleniem.

52. Pasażerom wolno wsiadać do pojazdu (wysiadać z niego) od strony jezdni tylko wtedy, gdy nie jest to możliwe od strony chodnika lub pobocza i jeśli będzie to bezpieczne oraz nie będzie przeszkadzać innym uczestnikom ruchu drogowego.

53. Pasażerom zabrania się rozpraszać uwagę kierowcy i przeszkadzać mu w prowadzeniu pojazdu.

55. Jazda rowerem po jezdni jest dozwolona dla osób nie młodszych niż 14 lat, a dla tych, którzy ukończyli kurs szkoleniowy określony przez Ministerstwo Edukacji, Nauki i Sportu Republiki Litewskiej i posiadają zaświadczenie wydane przez szkołę, – nie młodszych niż 12 lat. Pod nadzorem osoby dorosłej, jazda rowerem po jezdni jest dozwolona dla osób nie młodszych niż 8 lat. W strefie zamieszkania wiek rowerzystów nie jest ograniczony.

56. Rowerzysta może poruszać się po drodze tylko rowerem wyposażonym w sprawny hamulec i sygnał dźwiękowy. Z tyłu roweru musi znajdować się czerwony odblask lub czerwone światło, a po obu stronach – pomarańczowe odblaski przymocowane do szprych kół. Poruszając się po jezdni, rowerzysta musi nosić jaskrawą kamizelkę z elementami odblaskowymi lub z przodu roweru musi świecić białe światło, a z tyłu – czerwone światło. Podczas jazdy po drodze w ciemności lub przy złej widoczności, z przodu roweru musi świecić białe światło, a z tyłu – czerwone światło, a rowerzysta musi nosić jaskrawą kamizelkę z elementami odblaskowymi. Rowerzysta (pasażer) do 18 roku życia, poruszając się (przewożony) po drodze, musi mieć założony i zapięty kask rowerowy. Osobie powyżej 18 roku życia, poruszającej się rowerem po drodze, zaleca się noszenie i zapięcie kasku rowerowego.

57. Jazda rowerem dozwolona jest wyłącznie po ścieżkach rowerowych, ciągach pieszo-rowerowych lub pasach rowerowych, a tam, gdzie ich nie ma, po odpowiednim (z nawierzchnią asfaltową lub betonową) poboczu. Gdy na drodze nie ma ścieżki rowerowej, ciągu pieszo-rowerowego lub po prawej stronie drogi nie ma pasa rowerowego, pobocza, a także w przypadkach, gdy nie można nimi jechać (dziury i tym podobne), dozwolona jest jazda chodnikiem lub jednym rzędem skrajnym prawym pasem jezdni, jak najbliżej jej prawej krawędzi, z wyjątkiem przypadków określonych w punkcie 106 Przepisów, a także gdy trzeba ominąć przeszkodę, jechać prosto, gdy z pierwszego pasa ruchu dozwolone jest skręcanie tylko w prawo. Jadąc poboczem, ciągiem pieszo-rowerowym, chodnikiem, kierowca roweru musi ustąpić pierwszeństwa pieszym, nie może im przeszkadzać ani stwarzać zagrożenia, a obok pieszego dozwolona jest jazda z prędkością zbliżoną do prędkości ruchu pieszego (3–7 km/h), pozostawiając taki odstęp z boku, aby ruch był bezpieczny.

58. Rowerzyście jadącemu jezdnią, w razie potrzeby skręcenia w lewo, zawrócenia lub przejechania na drugą stronę drogi, zaleca się zejście z roweru i przejście przez jezdnię prowadząc rower, jeśli warunki ruchu tego wymagają.

59. Rowerzysta, zbliżając się do miejsca, gdzie musi przekroczyć jezdnię, w każdym przypadku musi zmniejszyć prędkość jazdy i może kontynuować ruch tylko po upewnieniu się, że jazda jest bezpieczna.

60. Rowerzysta, zamierzając przekroczyć jezdnię tam, gdzie ruch nie jest regulowany lub nie ma znaków drogowych określających pierwszeństwo, musi ustąpić pojazdom poruszającym się po jezdni, z wyjątkiem sytuacji, gdy przekracza wyjazdy z terenów przylegających do drogi, strefy zamieszkania, podwórka, parkingu, gdy przekracza jezdnię, na którą inni kierowcy skręcają.

62. Rowerzysta na drodze rowerowej lub pasie rowerowym musi jechać jak najbliżej prawej krawędzi drogi lub pasa. Jeśli na drodze dla pieszych i rowerów lub na chodniku poziome oznakowanie (symbol roweru) wskazuje część drogi (chodnika) przeznaczoną dla ruchu rowerowego, rowerzysta musi jechać tylko nią i jak najbliżej jej prawej krawędzi.

63. W miejscach, gdzie ruchem kierują sygnalizatory świetlne, rowerzyści muszą przestrzegać sygnalizatorów z symbolem roweru, a gdy ich nie ma, sygnałów sygnalizatorów dla pojazdów.

64. Rowerzystom zabrania się:

65. Zorganizowana grupa rowerzystów może poruszać się po jezdni.

66. Wymagania określone w przepisach dla rowerzystów, znaki drogowe, oznakowanie dróg są również obowiązkowe dla kierowców motorowerów.

67. Prowadzenie zwierząt, pędzenie bydła lub ptactwa, jazda konna jest dozwolona osobom nie młodszym niż 14 lat.

68. Pędzić, prowadzić zwierzęta lub ptaki, jeździć konno wolno tylko prawym poboczem, a jeśli go nie ma, prawym skrajem jezdni, jak najbliżej krawędzi jezdni, nie stwarzając zagrożenia dla innych uczestników ruchu drogowego.

69. Na przedzie pojazdów zaprzęgowych lub sań muszą być białe, z boków – pomarańczowe, a z tyłu – czerwone odblaski, zamocowane w dobrze widocznych miejscach i oznaczające skrajne wymiary pojazdu zaprzęgowego lub sań.

70. Podczas prowadzenia zwierząt lub ptaków drogami w porze nocnej lub przy złej widoczności, po lewej stronie wozu, sań, stada zwierząt lub ptaków muszą być zapalone lampy: z przodu białe, a z tyłu czerwone światła. Jeśli nie można zamocować wskazanych lamp, muszą je nosić po lewej stronie zwierząt lub ptaków przewodnicy. W porze nocnej lub przy złej widoczności, woźnica, przewodnik zwierząt lub ptaków, jeździec musi nosić kamizelkę w jaskrawych kolorach z elementami odblaskowymi.

71. Stado zwierząt pędzonych lub stada ptaków należy podzielić na grupy, między którymi muszą być takie odległości, aby nie utrudniały ruchu. Powinno być tylu poganiaczy, aby mogli kontrolować zwierzęta lub ptaki i zapewnić bezpieczeństwo ruchu.

72. Zabrania się pieszym, poganiaczom zwierząt lub ptaków, jeźdźcom i innym osobom:

73. Sygnały świetlne mają następujące znaczenia:

74. Sygnały świetlne są rozmieszczone pionowo od góry do dołu w następującej kolejności: czerwony, żółty, zielony. W razie potrzeby sygnały mogą być rozmieszczone poziomo: czerwony – po lewej, żółty – w środku, zielony – po prawej (sygnalizator odwracalny). Uczestnicy ruchu drogowego muszą kierować się sygnałami sygnalizatorów zainstalowanych w kierunku ich ruchu oraz przeznaczonych dla nich, a także sygnalizatorów powtarzających.

76. Jeżeli na skrzyżowaniu przy czerwonym sygnale świetlnym zamocowana jest tabliczka z zieloną strzałką skierowaną w prawo, kierowcom wolno skręcić w prawo przy zapalonym zakazującym sygnale świetlnym, jednak przed wjazdem na skrzyżowanie muszą zatrzymać się przed znakiem drogowym „Stop” linią” i (lub) „Stop” linią, a jeśli ich nie ma, przed przejściem dla pieszych, sygnalizatorem i ponownie ruszyć dopiero po upewnieniu się, że jest to bezpieczne i nie będzie przeszkadzać innym pojazdom i pieszym, których kierunek ruchu przecinają.

77. Sygnały regulującego mają następujące znaczenia:

78. Kierowca jest zobowiązany zatrzymać pojazd, a pieszy – zatrzymać się, gdy funkcjonariusz kontrolujący lub regulator daje sygnał – macha pałką regulacyjną lub tarczą z czerwonym odblaskiem skierowanym do uczestnika ruchu, lub przez głośnik nakazuje zatrzymać się. Sygnał STOP może być również wskazany na tablicy świetlnej zamontowanej w samochodzie oznaczonym specjalnymi kolorami i znakiem odpowiedniej służby. Aby zwrócić uwagę uczestników ruchu, funkcjonariusz kontrolujący lub regulator może dać sygnał gwizdkiem. Po otrzymaniu sygnału do zatrzymania, kierowca musi natychmiast zatrzymać pojazd w wyznaczonym miejscu; jeśli miejsce nie jest wskazane, – na prawym poboczu, a gdy pobocza nie ma, – na prawym skraju jezdni.

79. Sygnały świetlne mogą być dodatkowo uzupełniane sygnałami dźwiękowymi, informującymi niewidomych pieszych, że można przejść przez jezdnię.

80. Na przejazdach kolejowych czerwony sygnał świetlny może być uzupełniony sygnałem dźwiękowym.

81. Sygnały ostrzegawcze to: włączenie kierunkowskazów, świateł hamowania (mogą być pokazywane ręką); włączenie sygnału dźwiękowego; przełączanie świateł reflektorów; włączenie świateł awaryjnych, migających pomarańczowych świateł ostrzegawczych; ustawienie lub przymocowanie znaku awaryjnego zatrzymania do pojazdu.

82. Kierowca musi ostrzegać sygnałami świetlnymi kierunkowskazów w odpowiednim kierunku, a jeśli sygnalizacja świetlna nie działa lub jest uszkodzona, – ręką:

83. Sygnał skrętu w lewo odpowiada lewej ręce wyciągniętej na bok lub prawej ręce wyciągniętej na bok i zgiętej w łokciu pod kątem prostym do góry.

84. Sygnał skrętu w prawo odpowiada wyciągniętej w bok prawej ręce lub wyciągniętej w bok i zgiętej w łokciu pod kątem prostym lewej ręce.

85. Sygnał hamowania jest pokazywany przez uniesienie lewej lub prawej ręki.

86. Sygnały ostrzegawcze muszą być włączone z wyprzedzeniem przed manewrem (hamowaniem związanym z manewrem) i wyłączone zaraz po manewrze (sygnalizację ręką można zakończyć tuż przed manewrem). Sygnał należy pokazywać w taki sposób, aby nie wprowadzał w błąd innych uczestników ruchu drogowego. Światła kierunkowskazów nie są włączane przy wjeździe na skrzyżowanie, na którym ruch odbywa się okrężnie.

87. Sygnał pokazywany przez kierowcę nie daje mu prawa pierwszeństwa przejazdu.

88. Na obszarach zabudowanych nie wolno używać sygnałów dźwiękowych, z wyjątkiem sytuacji, gdy są one niezbędne do uniknięcia wypadku drogowego.

89. Aby zwrócić uwagę kierowcy wyprzedzanego pojazdu, można migać światłami, a poza obszarem zabudowanym – używać sygnału dźwiękowego.

90. Zabrania się używania świateł drogowych jako sygnału ostrzegawczego, jeżeli mogą one oślepiać innych kierowców (nawet przez lusterko wsteczne).

91. Awaryjne światła ostrzegawcze w pojeździe, jeśli są zainstalowane, muszą być włączone:

92. Jeżeli w pojeździe nie ma świateł awaryjnych lub są one uszkodzone i następuje przymusowy postój w miejscu, gdzie zatrzymywanie się lub postój są zabronione, lub w przypadku zdarzenia drogowego, a także jeżeli przymusowy postój następuje w miejscu, gdzie inni uczestnicy ruchu drogowego mogą zobaczyć zatrzymany pojazd z odległości mniejszej niż 100 m, kierowca pojazdu silnikowego (z wyjątkiem motoroweru, motocykla bez przyczepy), ciągnika, maszyny samobieżnej jest zobowiązany niezwłocznie ustawić trójkąt ostrzegawczy po stronie jezdni, w kierunku jazdy pojazdów: w obszarach zabudowanych – w odległości nie mniejszej niż 25 m, a poza obszarami zabudowanymi – w odległości nie mniejszej niż 50 m od zatrzymanego pojazdu. Jeżeli podczas jazdy w porze nocnej lub przy złej widoczności uszkodzone jest co najmniej jedno tylne światło pozycyjne i nie działają światła awaryjne, aby kontynuować jazdę, z tyłu pojazdu musi być przymocowany trójkąt ostrzegawczy.

93. Kierowca podczas wsiadania (wysiadania) uczniów do (z) autobusu szkolnego musi włączyć ostrzegawcze migające pomarańczowe światła. Podczas ruchu autobusu szkolnego ostrzegawcze migające pomarańczowe światła muszą być wyłączone.

94. W porze nocnej lub przy złej widoczności kierowcy pojazdów silnikowych, traktorów, maszyn samobieżnych muszą poruszać się po drogach z włączonymi światłami mijania lub drogowymi.

95. W porze nocnej lub przy złej widoczności światła drogowe muszą być przełączone na światła mijania:

96. Kierowca będący w niebezpieczeństwie musi włączyć światła awaryjne i bez zmiany kierunku jazdy zmniejszyć prędkość, a w razie potrzeby – zatrzymać się.

97. W porze dziennej kierowcy pojazdów silnikowych, traktorów, maszyn samobieżnych muszą poruszać się po drogach z włączonymi światłami mijania lub specjalnie przeznaczonymi na ten czas światłami.

98. Przednie światła przeciwmgielne można używać tylko przy złej widoczności, a przednie również w przypadku awarii lewego przedniego światła mijania.

99. Ruch w Republice Litewskiej odbywa się prawą stroną drogi.

100. Ruch w przeciwnych kierunkach na jezdni, jeśli nie określają tego inaczej znaki drogowe lub oznakowanie, oddziela wyimaginowana oś podłużna jezdni.

101. Zanim rozpoczniesz jazdę, zmienisz pas lub w inny sposób zmienisz kierunek jazdy, kierowca musi upewnić się, że jest to bezpieczne, i ustąpić pierwszeństwa (nie przeszkadzać) innym uczestnikom ruchu drogowego.

102. Wjeżdżając na drogę z przyległych terenów, kierowca musi ustąpić pierwszeństwa pojazdom poruszającym się po niej (rowerom i innym).

103. Wyjeżdżając z drogi, kierowca musi ustąpić pierwszeństwa pojazdom poruszającym się po niej (rowerom i innym).

104. Podczas zmiany pasa ruchu kierowca musi ustąpić pierwszeństwa pojazdom poruszającym się sąsiednim pasem w tym samym kierunku. Jeżeli pojazdy poruszające się w tym samym kierunku zmieniają pas jednocześnie, kierowca musi ustąpić pierwszeństwa pojazdowi znajdującemu się po prawej stronie, z wyjątkiem przypadków określonych w punkcie 112 Przepisów.

105. Jeżeli na drodze, na której są dwa (lub więcej) pasy ruchu w tym samym kierunku, na jednym z nich ruch jest niemożliwy i utworzył się sznur pojazdów, każdy kierowca jadący sąsiednim pasem ruchu musi umożliwić jednej pojazdowi (pierwszemu z utworzonego sznura) zmianę pasa na ten, który zajmuje. Kierowca zmieniający pas musi upewnić się, że ustępuje mu się pierwszeństwa.

106. Przed skręceniem w prawo, w lewo lub zawracaniem (z wyjątkiem skrętu na skrzyżowaniu, na którym ruch odbywa się okrężnie) kierowca musi wcześniej zbliżyć się do krawędzi jezdni przeznaczonej do jazdy w tym kierunku. Znaki drogowe i/lub oznakowanie poziome mogą zmienić to wymaganie.

107. Jeżeli z powodu swoich gabarytów lub innych przyczyn pojazd nie może skręcić (zawrócić) z pozycji skrajnej, dozwolone jest skręcanie również nie od krawędzi jezdni przeznaczonej do jazdy w tym kierunku, pod warunkiem że nie utrudni to ruchu innym pojazdom i nie stworzy zagrożenia dla innych uczestników ruchu drogowego.

108. Należy skręcać w taki sposób, aby wjeżdżając na skrzyżowanie jezdni i zjeżdżając z niego, pojazd nie znalazł się na pasie ruchu dla ruchu przeciwnego. Jeśli skręt lub zawracanie jest możliwe z jednego pasa ruchu, kierowca może wybrać dowolny pas jezdni, na który skręca. Jeżeli skręt jest dozwolony z kilku pasów ruchu, kierowca musi skręcać w taki sposób, aby nie przeszkadzać kierowcy skręcającemu z sąsiedniego pasa ruchu.

109. Skręcając w lewo (zawracając) poza skrzyżowaniem, kierowca musi ustąpić pierwszeństwa pojazdom jadącym z naprzeciwka na wprost lub w prawo, a tam, gdzie dozwolone jest wyprzedzanie, także pojazdom wyprzedzającym.

110. Jeśli ruch jest bardzo intensywny i wszystkie pasy ruchu są zajęte, zmiana pasa ruchu jest dozwolona tylko w przypadku potrzeby skrętu, zawracania lub zatrzymania się.

111. Jeśli istnieje pas zwalniania, kierowca zamierzający skręcić musi jak najwcześniej zmienić pas na ten pas i zwolnić (hamować) na nim.

112. Jeżeli istnieje pas przyspieszania przeznaczony do wjazdu na drogę, kierowca musi nim jechać i włączyć się do ruchu (zmienić pas na sąsiedni), ustępując pierwszeństwa pojazdom jadącym tym pasem lub zmieniającym pas na pas zwalniania.

113. Kierowca jadący znacznie wolniej niż dozwolona maksymalna prędkość (z wyjątkiem sytuacji, gdy skręca w lewo lub zawraca) musi ustąpić miejsca pojazdom jadącym za nim szybciej, zjeżdżając jak najbliżej prawej strony. Kierowca pojazdu wolnobieżnego lub o dużych gabarytach w razie potrzeby musi się zatrzymać i przepuścić pojazdy, które się za nim zgromadziły.

114. Podczas cofania kierowca musi ustąpić pierwszeństwa innym uczestnikom ruchu.

115. Gdy trajektorie jazdy pojazdów się przecinają, a kolejność jazdy nie jest określona w Przepisach, pierwszeństwo musi ustąpić kierowca, do którego pojazd zbliża się z prawej strony.

116. Zawracanie zabronione:

117. Jeżeli jezdnia jest podzielona na pasy ruchu za pomocą linii poziomego oznakowania i (lub) znaków drogowych, pojazdy muszą poruszać się tymi pasami. Na linie przerywane poziomego oznakowania można najeżdżać tylko podczas zmiany pasa ruchu, a linie ciągłe poziomego oznakowania można przekraczać tylko w przypadkach określonych w załączniku 3 do Przepisów. Jeżeli istnieje ciągła linia poziomego oznakowania (pojedyncza lub podwójna) oddzielająca pasy ruchu w przeciwnych kierunkach, kierowca musi poruszać się na prawo od niej. Linie ciągłe poziomego oznakowania oraz wysepki kierunkowe można również przekraczać w wyjątkowych przypadkach, gdy kontynuowanie jazdy bez zmiany pasa ruchu jest niemożliwe z powodu stałej przeszkody na jezdni (przewrócone drzewo, wypadek drogowy, przymusowo zatrzymany lub zaparkowany w niedozwolonym miejscu pojazd lub inne stałe obiekty, które uniemożliwiają ruch), jeżeli jest to bezpieczne i nie utrudnia innym uczestnikom ruchu.

118. Na drodze dwukierunkowej z czterema lub więcej pasami ruchu albo na drodze z pasem rozdzielającym zabrania się wjeżdżania na część drogi przeznaczoną dla ruchu w przeciwnym kierunku, jazdy pasem rozdzielającym lub jego przekraczania.

119. Kierowca musi jechać jak najbliżej prawej krawędzi jezdni.

120. Samochodom ciężarowym, których dopuszczalna masa całkowita pojazdu (dalej – dopuszczalna masa całkowita) przekracza 3,5 t, zabrania się poruszania dalej od prawej krawędzi jezdni niż drugim pasem ruchu, z wyjątkiem sytuacji, gdy muszą skręcić w lewo, zawrócić, ominąć przeszkodę, zatrzymać się lub stać na drodze jednokierunkowej.

121. Poza obszarami zabudowanymi kierowcy prowadzący pojazdy, których prędkość nie może przekraczać 40 km/h, a także pojazdy o całkowitej długości przekraczającej 7 m, muszą zachować taką odległość od pojazdu jadącego przed nimi, aby pojazdy ich wyprzedzające mogły bez przeszkód zjechać na prawą stronę drogi. Wymóg ten nie obowiązuje, jeśli kierowca sam zamierza wyprzedzać, a także w przypadku intensywnego ruchu.

122. Pojazdy, których konstrukcyjna prędkość nie może przekraczać 40 km/h lub które z przyczyn technicznych nie mogą osiągnąć takiej prędkości, muszą poruszać się tylko skrajnym prawym pasem ruchu, z wyjątkiem sytuacji, gdy wyprzedzają, omijają, zmieniają pas lub zatrzymują się na drodze jednokierunkowej w celu załadunku towaru.

123. Kierowcy motorowerów i lekkich czterokołowców muszą poruszać się tylko pierwszym pasem ruchu od prawej krawędzi jezdni, jak najbliżej jej prawej krawędzi, z wyjątkiem sytuacji, gdy muszą skręcić w lewo, zawrócić, ominąć przeszkodę, jechać prosto, gdy z pierwszego pasa ruchu dozwolony jest tylko skręt w prawo, zatrzymać się lub stanąć na drodze jednokierunkowej.

124. Kierowcom pojazdów silnikowych, ciągników, maszyn samobieżnych oraz woźnicom zabrania się jazdy po trawnikach, chodnikach, ścieżkach pieszych i/lub rowerowych, pasach rowerowych lub wjeżdżania na nie, z wyjątkiem przypadków, gdy wjazd na krawędź chodnika jest dozwolony przez znaki drogowe wskazujące sposób parkowania, a ścieżka rowerowa lub pas rowerowy są oznaczone linią poziomą 1.14. Zabrania się jazdy pojazdami po pasie rozdzielającym, skarpach nasypów lub wykopów, rowach, wjeżdżania na drogę lub zjeżdżania z niej w miejscach do tego nieprzeznaczonych.

125. Zabrania się pojazdom (z wyjątkiem rowerów, elektrycznych środków mikromobilności) omijania pojazdów jadących w tym samym kierunku z prawej strony (z wyjątkiem dozwolonego omijania pojazdów skręcających w lewo, zawracających z prawej strony) jadąc poboczem, pasem zwalniania lub przyspieszania. Pojazdy jadące wolniej w tym samym kierunku zaleca się omijać z lewej strony.

126. Kierowca, uwzględniając prędkość, musi zachować taką odległość, aby nie uderzyć w pojazd jadący przed nim, jeśli ten zostanie zatrzymany, a także pozostawić taki odstęp z boku, aby ruch był bezpieczny. Zaleca się, aby odległość do pojazdu jadącego przed nim była nie mniejsza niż odległość pokonywana w ciągu dwóch sekund lub nie mniejsza niż połowa wskazania prędkościomierza przeliczona na metry, na przykład, gdy prędkość wynosi 70 km/h, odległość powinna być nie mniejsza niż 35 m, jeśli warunki drogowe nie wymagają inaczej. Kierowcy pojazdów silnikowych, ciągników, maszyn samobieżnych, omijając pieszych lub omijając czy wyprzedzając rowerzystów, kierowców elektrycznych urządzeń mikromobilności, muszą pozostawić nie mniejszy niż 1,0 m odstęp boczny między prowadzonym pojazdem a wymienionymi uczestnikami ruchu, gdy prędkość pojazdów silnikowych, ciągników, maszyn samobieżnych nie przekracza 50 km/h, i nie mniejszy niż 1,5 m odstęp boczny, gdy prędkość pojazdów silnikowych przekracza 50 km/h. Wymóg dotyczący zachowania wskazanego odstępu bocznego nie ma zastosowania podczas jazdy oddzielnym pasem ruchu.

127. Kierowca musi jechać nie przekraczając dozwolonej prędkości. Wybierając prędkość jazdy, kierowca powinien uwzględnić warunki jazdy, w szczególności ukształtowanie terenu, stan drogi i pojazdu oraz ładunek, warunki meteorologiczne, a także natężenie ruchu, aby móc zatrzymać pojazd przed każdą przewidywaną przeszkodą. Powinien zwolnić i w razie potrzeby zatrzymać się, jeśli wymagają tego okoliczności, zwłaszcza gdy widoczność jest słaba.

128. Jeśli pojawi się przeszkoda lub zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, kierowca (jeśli może to zauważyć) jest zobowiązany zmniejszyć prędkość, a nawet całkowicie zatrzymać pojazd lub ominąć przeszkodę, nie stwarzając zagrożenia dla innych uczestników ruchu.

129. Na obszarach zabudowanych wszystkim pojazdom dozwolona jest jazda z prędkością nie większą niż 50 km/h.

130. Na parkingach wszystkim pojazdom dozwolone jest poruszanie się z prędkością nie większą niż 20 km/h.

131. Poza obszarami zabudowanymi dozwolone jest poruszanie się:

132. Jeżeli dozwolona prędkość na drogach została zwiększona lub zmniejszona odpowiednimi znakami drogowymi, kierowca musi stosować się do wymagań znaków drogowych, jednak wybrana przez kierowcę prędkość jazdy w obszarze zabudowanym i poza obszarem zabudowanym nie może być większa niż maksymalna dozwolona prędkość określona w punkcie 131 Przepisów dla odpowiedniego pojazdu lub jego zespołu z przyczepą.

133. Na odcinkach dróg, gdzie warunki ruchu pozwalają na bezpieczną jazdę z większą prędkością, decyzją właściciela drogi dozwolona prędkość może zostać zwiększona poprzez umieszczenie odpowiednich znaków drogowych.

135. Kierowcy zabrania się:

136. Kierowcom zaleca się unikanie niepotrzebnych manewrów wyprzedzania. Przed rozpoczęciem wyprzedzania, kierowca musi podjąć dodatkowe środki ostrożności i upewnić się, że:

137. Jeżeli kierowca jadący z przodu sygnalizuje lewym kierunkowskazem i jest ustawiony do skrętu w lewo (zawracania), kierowca jadący za nim musi ominąć skręcający pojazd z prawej strony lub poczekać, aż kierowca z przodu zwolni pas ruchu.

138. Kierowcy wyprzedzanego pojazdu zabrania się utrudniać wyprzedzanie poprzez zwiększanie prędkości jazdy lub inne działania.

139. Jeżeli z pojazdem jadącym z naprzeciwka trudno się minąć, pierwszeństwo musi ustąpić kierowca, po którego stronie znajduje się przeszkoda. Na zjazdach oznaczonych odpowiednimi znakami drogowymi, w przypadku przeszkody, pierwszeństwo musi ustąpić kierowca pojazdu jadącego w dół.

140. Wyprzedzanie zabronione:

141. Zatrzymywanie się i parkowanie pojazdów jest dozwolone po prawej stronie drogi, jak najbliżej prawej krawędzi jezdni, a jeśli jej nie ma, to na skraju jezdni. Kierowca pojazdu, wjeżdżając (wyjeżdżając) na (z) pobocze (-a), nie może stwarzać zagrożenia dla innych uczestników ruchu. Jeśli po prawej stronie jezdni znajduje się pas dla rowerów, zatrzymywanie się i parkowanie jest dozwolone obok pasa dla rowerów.

142. Na obszarach zabudowanych zatrzymywanie się i parkowanie jest dozwolone również po lewej stronie na drogach jednokierunkowych, a także na drogach, na których jest po jednym pasie ruchu w każdym kierunku.

143. Na nieoświetlonych odcinkach dróg w porze nocnej lub przy złej widoczności zatrzymywanie się jest dozwolone przy włączonych światłach awaryjnych, a parkowanie jest dozwolone tylko na parkingach lub poza granicami drogi.

144. Pojazdom wolno zatrzymywać się i parkować na jezdni w jednym rzędzie.

145. Motocykle bez przyczepy, motorowery, rowery i elektryczne środki mikromobilności można parkować w dwóch rzędach, jeżeli nie utrudnia to ruchu.

146. Parkowanie pojazdu pod kątem do krawędzi jezdni, a nie równolegle do krawędzi jezdni, jest dozwolone tylko tam, gdzie pozwalają na to znaki drogowe wskazujące sposób parkowania i/lub oznakowanie poziome.

147. Kierowca może opuścić swoje miejsce lub pozostawić pojazd tylko po upewnieniu się, że nie zacznie się on samoczynnie toczyć i nie zostanie użyty przez inne osoby.

148. Zabrania się otwierania drzwi zatrzymanego pojazdu, jeżeli stwarza to zagrożenie lub utrudnia innym uczestnikom ruchu drogowego.

149. Pozostawiając pojazd silnikowy na obszarze obowiązywania znaku ograniczającego czas postoju, kierowca musi pozostawić informację o czasie przybycia pojazdu silnikowego za przednią szybą pojazdu, tak aby była widoczna dla innych osób.

150. Zabrania się zatrzymywania i postoju:

150.1 Przepisy punktu 150.5 zasad nie mają zastosowania do kierowców rowerów i elektrycznych urządzeń mikromobilności.

150.17. po stronie drogi, na której znajdują się dwa lub więcej pasów ruchu i ustalona prędkość jazdy przekracza 50 km/h, z wyjątkiem miejsc specjalnie przeznaczonych do parkowania, oznaczonych odpowiednimi znakami drogowymi i (lub) poziomym oznakowaniem, lub zatrzymywania się na przystankach transportu publicznego lub na poboczu.

151. W przypadku przymusowego zatrzymania się w miejscu, gdzie zatrzymywanie się lub postój są zabronione, kierowca pojazdu musi włączyć światła awaryjne, jeśli są one zainstalowane, i (lub) ustawić trójkąt ostrzegawczy, zgodnie z punktem 92 Przepisów, oraz jak najszybciej usunąć pojazd z drogi. Jeśli planowane jest zatrzymanie się na nieoświetlonym odcinku drogi w porze nocnej lub przy złej widoczności, a światła awaryjne nie są dostępne lub są uszkodzone, pojazd musi być ustawiony poza granicami drogi. Jeśli nie jest to możliwe, miejsce należy oznaczyć zgodnie z punktem 92 Przepisów.

152. Kierowca pojazdu oznaczonego znakiem „Osoba niepełnosprawna” musi zaparkować swój pojazd w taki sposób, aby nie utrudniać wsiadania (wysiadania) osobie niepełnosprawnej.

153. Jeżeli jest to możliwe ze względu na gabaryty pojazdu, pojazd powinien być zaparkowany w granicach miejsca parkingowego oznaczonego wąską ciągłą linią poziomego oznakowania.

153.1 Kierowca pojazdu elektrycznego lub czysto elektrycznego (dalej – pojazd elektryczny), którego ładowanie zostało zakończone, musi niezwłocznie usunąć pojazd z miejsca ładowania pojazdów elektrycznych, chyba że znak drogowy „Miejsce postoju na ograniczony czas” wskazuje inaczej.

154. Na skrzyżowaniu dróg o różnym znaczeniu kierowca jadący drogą podporządkowaną musi ustąpić pierwszeństwa pojazdom zbliżającym się do skrzyżowania drogą główną.

155. Na skrzyżowaniu dróg równorzędnych kierowca musi ustąpić pierwszeństwa pojazdom nadjeżdżającym z prawej strony, jeżeli trajektorie jazdy pojazdów się przecinają.

156. Jeżeli na skrzyżowaniu zmienia się kierunek drogi głównej, kierowcy jadący drogą główną muszą przestrzegać zasad przejazdu przez skrzyżowania dróg równorzędnych względem siebie. Tych zasad względem siebie muszą przestrzegać również kierowcy jadący drogami podporządkowanymi.

157. Skręcając w lewo (zawracając), kierowca musi ustąpić pierwszeństwa pojazdom jadącym z naprzeciwka na drodze równorzędnej prosto lub w prawo, a na skrzyżowaniu, na którym dozwolone jest wyprzedzanie, także pojazdom wyprzedzającym.

158. Skręcając na skrzyżowaniu w lewo lub w prawo, kierowca musi ustąpić pierwszeństwa uczestnikom ruchu (rowerzystom i innym), przecinającym pasy ruchu jezdni, na którą skręca. Skręcając na drogę z jednym pasem ruchu w każdym kierunku, kierowca musi ustąpić pierwszeństwa uczestnikom ruchu (rowerzystom i innym), przecinającym dowolny pas ruchu jezdni, na którą skręca.

159. Jeżeli kierowca nie może ustalić, jaka jest nawierzchnia drogi, a nie ma znaków pierwszeństwa, znaków „Skrzyżowanie z drogą podporządkowaną”, „Droga podporządkowana z prawej” lub „Droga podporządkowana z lewej”, powinien zachowywać się tak, jakby jechał drogą podporządkowaną.

160. Zabrania się wjeżdżać na skrzyżowanie jezdni, jeśli na nim lub za nim znajduje się przeszkoda, która zmusiłaby kierowcę do zatrzymania się na skrzyżowaniu i utrudnienia ruchu innych pojazdów.

161. Po włączeniu się sygnału zezwalającego na sygnalizatorze, kierowca musi ustąpić pierwszeństwa pojazdom wyjeżdżającym z przecięcia jezdni skrzyżowania w przewidzianym kierunku (jeśli manewr został rozpoczęty, gdy sygnał w ich kierunku był zezwalający), oraz przepuścić pieszych kończących przechodzenie przez jezdnię.

162. Kierowcy, który wjechał na skrzyżowanie jezdni na zielonym świetle sygnalizacji świetlnej, wolno jechać w wyznaczonym kierunku, niezależnie od sygnału świetlnego przy wyjeździe z tego skrzyżowania. Jednakże, jeśli na skrzyżowaniu przed sygnalizatorami świetlnymi znajduje się znak drogowy „Linia stop” i (lub) „Linia stop”, kierowca musi przestrzegać każdego sygnału świetlnego.

163. Jadąc w kierunku wskazanym przez strzałkę włączoną w dodatkowej sekcji sygnalizatora świetlnego wraz z żółtym lub czerwonym sygnałem, kierowca musi ustąpić pierwszeństwa uczestnikom ruchu poruszającym się z innych kierunków zgodnie z dozwolonym sygnałem sygnalizatora, z wyjątkiem przypadku określonego w punkcie 163.1 Przepisów.

163.1. Podczas zawracania na skrzyżowaniu, na którym ruch jest regulowany sygnalizacją świetlną, kierowca musi ustąpić pierwszeństwa uczestnikom ruchu poruszającym się z innych kierunków zgodnie z dozwolonym sygnałem świetlnym.

165. W przypadku sygnału zakazu na sygnalizatorze świetlnym lub od regulującego ruch, kierowca musi zatrzymać się przed znakiem drogowym „Linia stop” i (lub) „Linią stop”, a jeśli ich nie ma, przed sygnalizatorem świetlnym, przecinającą lub dołączającą jezdnią, przejściem dla pieszych, przejazdem rowerowym w taki sposób, aby nie utrudniać ruchu pojazdów i pieszych.

166. Kierowcy, który na widok żółtego (lub białego poziomego kreskowego) sygnału świetlnego lub gdy regulator podniesie rękę do góry, mógłby zatrzymać się w miejscach wskazanych w punkcie 165 Przepisów tylko poprzez gwałtowne hamowanie, wolno jechać dalej.

167. Gdy ruch jest regulowany sygnalizacją świetlną, kierowca musi kierować się sygnałami sygnalizacji świetlnej, niezależnie od znaków drogowych wskazujących pierwszeństwo przejazdu. Jeżeli sygnalizacja świetlna jest wyłączona lub włączony jest jej migający żółty sygnał, kierowca powinien kierować się znakami drogowymi.

168. Przed rozpoczęciem ruchu przez przejazd kolejowy i podczas poruszania się przez niego, uczestnik ruchu drogowego musi kierować się znakami drogowymi, oznakowaniem drogowym, położeniem zapór, sygnałami świetlnymi, dźwiękowymi oraz sygnałami dyżurnych (regulatorów) przejazdu kolejowego. Przed rozpoczęciem ruchu przez przejazd kolejowy, uczestnik ruchu drogowego w każdym przypadku musi upewnić się, że do przejazdu kolejowego nie zbliża się pojazd szynowy. Zaleca się, aby dzieci do 12 roku życia poruszające się przez przejazd kolejowy były w towarzystwie osoby dorosłej.

169. Na przejeździe kolejowym uczestnik ruchu drogowego musi ustąpić pierwszeństwa nadjeżdżającemu pojazdowi szynowemu.

170. Ustępując pierwszeństwa nadjeżdżającemu pojazdowi szynowemu, a także w przypadku, gdy przejazd przez przejazd kolejowy jest zabroniony, kierowca musi zatrzymać się przed linią „Stop”, znakiem drogowym „Stop”, sygnalizatorem świetlnym, szlabanem, a jeśli ich nie ma, – nie bliżej niż 10 m od pierwszej szyny. Kierowca musi zatrzymać się przed linią „Stop”, gdy jest ona używana ze znakiem drogowym „Stop”, a jeśli jej nie ma, – przed wspomnianym znakiem drogowym, nawet gdy miga biały sygnał sygnalizatora świetlnego.

171. W przypadku przymusowego zatrzymania pojazdu na przejeździe kolejowym, kierowca musi niezwłocznie wysadzić pasażerów, podjąć wszelkie działania w celu usunięcia pojazdu z przejazdu kolejowego, a jeśli nie jest to możliwe, dać sygnały maszynistowi nadjeżdżającego pojazdu szynowego. Za sygnał zatrzymania uważa się kręcenie ręką w kółko w ciągu dnia – z jaskrawym, dobrze widocznym przedmiotem, a w nocy – z pochodnią lub latarką.

172. Pojazdom, których szerokość przekracza 5 m lub wysokość od powierzchni drogi przekracza 4,5 m (z ładunkiem lub bez niego), a także wolnobieżnym maszynom i mechanizmom, których prędkość jest mniejsza niż 8 km/h, przejazd przez przejazd kolejowy jest dozwolony tylko po uzyskaniu zezwolenia od zarządcy infrastruktury kolejowej.

173. Uczestnikowi ruchu zabrania się:

174. Na drogach oznaczonych znakami drogowymi „Autostrada“ lub „Droga ekspresowa“ zabrania się:

175. Pieszym wolno poruszać się jezdnią na całym obszarze strefy zamieszkania, jednak nie mogą utrudniać ruchu pojazdów. W strefie zamieszkania piesi mają pierwszeństwo przed pojazdami.

176. Na terenie zamieszkałym zabrania się:

177. Kierowca pojazdu, wjeżdżając na drogę z obszaru mieszkalnego, musi ustąpić pierwszeństwa nadjeżdżającym pojazdom, a także pieszym, których kierunek ruchu przecina.

177.1 W strefie zamieszkania na rowerzystów i kierujących elektrycznymi urządzeniami mikromobilności nie mają zastosowania wymagania określone w punktach 57 i 66.3 Przepisów dotyczące jazdy w jednym rzędzie i jak najbliżej prawej krawędzi pasa ruchu.

178. Wymagania tego rozdziału mają również zastosowanie na podwórkach budynków wielorodzinnych. Postanowienia punktu 175 i podpunktu 176.4 zasad mają zastosowanie na parkingach.

178.1 Ulica rowerowa jest przeznaczona do ruchu pojazdów niemotorowych i motorowych (mieszanego).

178.2 Na ulicy rowerowej kierowcy roweru, elektrycznego środka mikromobilności nie dotyczą wymagania określone w punktach 57 i 66.3 Przepisów dotyczące jazdy w jednym rzędzie i jak najbliżej prawej krawędzi pasa ruchu.

178.3 Na ulicy rowerowej zabrania się:

178.3 jechać z prędkością większą niż 30 km/h;

178.3 wyprzedzać.

179. Na terenie zabudowanym kierowcy muszą ustąpić pierwszeństwa pojazdom komunikacji miejskiej, które rozpoczynają jazdę z oznaczonego przystanku.

180. Zanim kierowca transportu liniowego ruszy z przystanku, musi upewnić się, że ma pierwszeństwo przejazdu.

181. Na drodze oznaczonej znakiem „Pas ruchu dla transportu liniowego” i literą „A”, pojazdom nieliniowym zabrania się poruszania tym pasem ruchu.

181.1. Na drodze oznaczonej znakiem drogowym „Pas ruchu dla transportu liniowego” i symbolem „A+”, pojazdom nieliniowym zabrania się poruszania tym pasem ruchu, z wyjątkiem:

182. Jeżeli pas ruchu przeznaczony dla transportu liniowego w tym samym kierunku znajduje się na prawym skraju jezdni i nie jest oddzielony ciągłą linią poziomego oznakowania, kierowcy skręcający w prawo przed zakrętem są zobowiązani, a kierowcy omijający pojazd zatrzymany do skrętu w lewo mogą zmienić pas na ten pas ruchu.

183. Kierowcy prowadzącemu pojazd oznaczony znakiem rozpoznawczym „Osoba niepełnosprawna” lub kartą parkingową osoby niepełnosprawnej, wolno wjechać do strefy oznaczonej znakami drogowymi „Ruch zabroniony” i „Ruch pojazdów silnikowych zabroniony”.

184. Kierowcy, którego pojazd jest oznaczony znakiem rozpoznawczym „Osoba z niepełnosprawnością” lub kartą parkingową osoby z niepełnosprawnością, wolno:

185. Osobom poruszającym się na wózkach inwalidzkich dozwolone jest poruszanie się prawym skrajem jezdni (niezależnie od tego, czy jest pobocze, chodnik, ścieżka piesza, czy ścieżka pieszo-rowerowa), a w miarę możliwości zaleca się korzystanie z infrastruktury przeznaczonej dla pieszych. Osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich prawym skrajem jezdni w porze nocnej lub przy złej widoczności muszą mieć wózek wyposażony w odblaski: z przodu po lewej stronie wózka inwalidzkiego – biały, a z tyłu – czerwony.

186. Kierowcy pojazdów specjalnych, posiadający zezwolenia na używanie niebieskich i czerwonych sygnałów świetlnych oraz specjalnych sygnałów dźwiękowych, mogą korzystać z włączonych niebieskich i czerwonych (lub tylko niebieskich) sygnałów świetlnych oraz specjalnych sygnałów dźwiękowych tylko wtedy, gdy jest to konieczne do ratowania życia, zdrowia lub mienia, zapewnienia porządku publicznego i bezpieczeństwa ruchu drogowego, zatrzymania osób podejrzanych o popełnienie wykroczenia, eskortowania i/lub towarzyszenia pojazdami specjalnymi oficjalnym delegacjom i chronionym osobom. Kierowcy pojazdów specjalnych, poruszając się po drodze z włączonymi niebieskimi i czerwonymi (lub tylko niebieskimi) sygnałami świetlnymi (które muszą być widoczne pod kątem 360º) oraz specjalnymi sygnałami dźwiękowymi, mogą nie przestrzegać wymagań rozdziałów V, X, XIII, XIV, XV, XVI, XVII, XVIII, XIX, XXI, XXI1, XXII oraz załączników 1–3 przepisów i korzystać z pierwszeństwa tylko wtedy, gdy nie zagraża to bezpieczeństwu ruchu drogowego, i tylko wtedy, gdy upewnią się, że ustępuje im się drogę. Z tego prawa korzystają również kierowcy pojazdów, które są eskortowane przez pojazdy specjalne.

187. W celu ostrzeżenia uczestników ruchu drogowego o zagrożeniu dla bezpieczeństwa ruchu drogowego mogą być włączane niebieskie i czerwone (lub tylko niebieskie) sygnały świetlne stojących pojazdów specjalnych bez specjalnych sygnałów dźwiękowych. Obok stojącego pojazdu specjalnego z włączonym niebieskim i czerwonym lub tylko niebieskim sygnałem świetlnym kierowca musi przejeżdżać z taką prędkością, aby w razie potrzeby mógł natychmiast się zatrzymać, nie stwarzając zagrożenia dla innych uczestników ruchu.

188. Pomarańczowy sygnalizator świetlny pojazdu należy włączyć, gdy utrudnia się ruch drogowy (z powodu większych niż dozwolone wymiarów pojazdu z ładunkiem lub bez, podczas pracy na drodze, zatrzymania i postoju, jazdy z małą prędkością, eskortowania zorganizowanej grupy rowerzystów, przewożenia ładunków niebezpiecznych). Włączony pomarańczowy sygnalizator świetlny nie daje pierwszeństwa, jedynie zwraca uwagę i ostrzega innych uczestników ruchu drogowego o możliwym zagrożeniu. Kierowcy pojazdów z włączonymi pomarańczowymi sygnalizatorami świetlnymi, poruszając się po drodze, stojąc i/lub wykonując prace, zapewniają, że nie zagraża to bezpieczeństwu ruchu drogowego.

188.1 Na zasadach umownych i na warunkach określonych przez właściciela drogi, podczas wykonywania prac związanych z infrastrukturą drogową lub utrzymaniem środowiska, pojazd z włączonym pomarańczowym sygnałem świetlnym, który jest niezbędny do wykonywania funkcji w danym miejscu, może poruszać się po trawnikach, chodnikach, ścieżkach pieszych i/lub rowerowych, pasach rowerowych, pasach rozdzielających, nasypach lub wykopach, rowach, a także zatrzymywać się lub parkować w wymienionych miejscach.

189. Pasażerów można przewozić tylko pojazdami do tego przeznaczonymi (lub specjalnie do tego dostosowanymi) i tylko na miejscach przeznaczonych dla pasażerów zgodnie z konstrukcją. Przewożenie pasażerów w nadwoziu samochodu ciężarowego jest zabronione, z wyjątkiem pasażerów przewożonych na potrzeby systemu obrony kraju, po dostosowaniu nadwozia do przewozu pasażerów.

193. Na przedniej i tylnej części autobusu przewożącego grupy dzieci (do 16 lat) muszą być zamocowane znaki rozpoznawcze określone w załączniku 4 do Przepisów. W szkolnym autobusie przewożącym dzieci oraz w pojeździe z oznaczeniami przewozu dzieci w salonie musi znajdować się jedna osoba towarzysząca. Podczas przewozu uczniów szkolnym autobusem, funkcje osoby towarzyszącej może pełnić kierowca.

194. Kierowca autobusu szkolnego lub pojazdu z oznaczeniami przewozu dzieci albo osoba towarzysząca dzieciom musi:

195. Zabronione:

196. Podczas jazdy pojazdem wyposażonym w pasy bezpieczeństwa, kierowca i pasażerowie są zobowiązani do ich zapięcia. Jeśli w autobusie są zainstalowane pasy bezpieczeństwa, przed każdym siedzeniem, na siedzeniu lub obok niego w widocznym miejscu powinien być umieszczony znak informacyjny „Zapiąć pasy bezpieczeństwa”. Zaleca się, aby przed rozpoczęciem jazdy pasażerowie autobusu byli informowani o obowiązku korzystania z pasów bezpieczeństwa ustnie lub za pomocą środków dźwiękowych i wizualnych.

197. Pas bezpieczeństwa musi być zapięty, przechodząc przez ramię i biodra lub zgodnie z zaleceniami producenta pojazdu.

198. Na obszarach zabudowanych kierowcy mogą nie zapinać pasów bezpieczeństwa podczas jazdy do tyłu lub na parkingach.

199. Dzieci o wzroście poniżej 135 cm przewożone są samochodem osobowym lub ciężarowym, przypięte systemami mocowania dzieci dostosowanymi do ich wzrostu i masy, zgodnie z zakresem rozmiarów i maksymalną masą dziecka określoną przez producenta lub do następujących grup:

200. Kierowcy muszą używać systemów mocowania dzieci zgodnych ze standardami bezpieczeństwa, które zostały certyfikowane przez producentów systemów mocowania dzieci i muszą być zatwierdzone zgodnie z wymaganiami przepisów nr 44/03 lub nr 129 lub ich późniejszych wersji zatwierdzonych przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ.

201. Zabrania się przewożenia dziecka na przednim siedzeniu pojazdu mechanicznego w specjalnym foteliku dostosowanym do jego wzrostu i masy, który jest skierowany w kierunku przeciwnym do zwykłego kierunku jazdy pojazdu mechanicznego, jeśli przednie siedzenie jest zabezpieczone poduszką powietrzną. Ten przepis nie ma zastosowania, jeśli mechanizm działania przedniej poduszki powietrznej jest wyłączony. Zaleca się, aby dziecko w specjalnym foteliku dostosowanym do jego wzrostu i masy, który jest skierowany w kierunku przeciwnym do zwykłego kierunku jazdy pojazdu mechanicznego, było przewożone tak długo, jak to możliwe (zgodnie z zaleceniami producenta fotelika).

202. Pasażerowie autobusów powyżej 3 roku życia są zobowiązani do korzystania z zamontowanych systemów mocowania.

203. Kierowca musi zapewnić, że dzieci przewożone pojazdem silnikowym korzystają z zainstalowanych i dostosowanych do nich systemów mocowania.

204. Podczas jazdy motorowerem, motocyklem, trójkołowcem, wszelkiego rodzaju czterokołowcami, kierowca i pasażerowie muszą używać ochron motocyklistów (kasków motocyklowych, środków ochrony oczu przed urazami). Dozwolone jest jazda bez ochron motocyklistów, jeśli motorower, motocykl, trójkołowiec, jakikolwiek rodzaj czterokołowca posiada nadwozie (kabinę) lub zamontowane pałąki ochronne dachu, których celem jest ochrona kierowcy i pasażera przed uderzeniami, oraz są wyposażone w pasy bezpieczeństwa.

205. Osobie, której kompetentne instytucje z poważnych przyczyn medycznych wydały specjalne zaświadczenie, wolno nie zapinać pasa bezpieczeństwa. W tym zaświadczeniu musi być określony okres jego ważności.

206. Kierowca jest zobowiązany zadbać o bezpieczeństwo zwierząt domowych znajdujących się w stojącym pojeździe i zapewnić, że zwierzęta domowe są przewożone w taki sposób, aby nie przeszkadzały w prowadzeniu pojazdu, nie doznały obrażeń i nie zraniły uczestników ruchu drogowego znajdujących się w pojeździe, w przypadku nagłego hamowania pojazdu.

207. Masa przewożonego ładunku (pasażerów) oraz obciążenie osi nie mogą przekraczać wartości określonych przez Ministerstwo Transportu Republiki Litewskiej i producenta dla tego pojazdu. Masa przyczepy ciągniętej (z ładunkiem lub bez) nie może przekraczać maksymalnej dopuszczalnej masy określonej przez Ministerstwo Transportu Republiki Litewskiej i producenta. Zabrania się ciągnięcia przyczep pojazdów niemotorowych przez pojazdy silnikowe, a także ciągnięcia przyczep pojazdów silnikowych przez pojazdy niemotorowe.

208. Ładunek w pojazdach kategorii N i O musi być rozmieszczony i/lub zamocowany zgodnie z wymaganiami dotyczącymi rozmieszczenia i/lub mocowania ładunku w pojazdach kategorii N i O, określonymi przez dyrektora Litewskiej Administracji Bezpieczeństwa Transportu. Ładunek we wszystkich kategoriach pojazdów musi być umieszczony, a w razie potrzeby – zamocowany i przykryty w taki sposób, aby:

209. Kierowca musi niezwłocznie usunąć wady rozmieszczenia i/lub mocowania ładunku, a jeśli nie jest to możliwe, nie kontynuować jazdy.

210. Jeżeli ładunek z przodu lub z tyłu wystaje poza obrys pojazdu więcej niż 1 m lub jego boczna krawędź wystaje poza boczny obrys pojazdu, musi być oznakowany zgodnie z załącznikiem 4 do Przepisów.

212. Podczas przewozu towarów niebezpiecznych należy przestrzegać ustawy Republiki Litewskiej o przewozie towarów niebezpiecznych drogami, koleją i drogami wodnymi śródlądowymi, aktów wykonawczych do tej ustawy, Europejskiej umowy dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) oraz wymagań jej załączników technicznych A i B.

213. Zabrania się kontynuowania jazdy pojazdem, dopóki nie zostaną usunięte naruszenia wymagań dotyczących przewozu ładunków ciężkich i/lub ponadgabarytowych oraz ładunków niebezpiecznych, które stwarzają zagrożenie dla ludzi i środowiska.

214. Pojazdem holowanym na sztywnej lub elastycznej holownicy może kierować tylko osoba posiadająca prawo do jego prowadzenia. Pojazd, którego mechanizm kierowniczy jest uszkodzony, przewożony jest na platformie holownika lub z uniesionym przodem albo tyłem na specjalnym urządzeniu podporowym, zapewniając, że taki sposób transportu nie zagrozi bezpieczeństwu ruchu drogowego.

215. Długość elastycznego holu powinna wynosić od 4 m do 6 m, musi być oznaczona jaskrawymi flagami (tabliczkami) lub musi być w jaskrawym kolorze i nie węższa niż 50 mm. Sztywny hol nie może być dłuższy niż 4 m.

216. Pojazd holowany lub przewożony na specjalnym urządzeniu wsporczym z podniesionym przodem lub tyłem musi poruszać się z włączonymi światłami awaryjnymi o każdej porze dnia. Jeśli światła awaryjne nie są dostępne lub nie działają, na końcu pojazdu holowanego lub na części pojazdu przewożonego, skierowanej w stronę przeciwną do kierunku ruchu pojazdów, musi być umieszczony w widocznym miejscu dla innych uczestników ruchu drogowego znak awaryjnego zatrzymania.

217. Holowanie lub przewożenie pojazdów jest zabronione:

218. Kierowca pojazdu holującego jest odpowiedzialny za przestrzeganie wymagań tego rozdziału.

219. W przypadku zaistnienia zdarzenia drogowego, każdy kierowca lub inny uczestnik ruchu z nim związany jest zobowiązany:

220. Jeżeli w wyniku zdarzenia drogowego nikt nie zginął ani nie został ranny, a uczestnicy zdarzenia drogowego zgadzają się co do okoliczności zdarzenia i nie wzywają policji na miejsce zdarzenia, uczestnicy zdarzenia drogowego muszą w deklaracji zdarzenia drogowego narysować schemat zdarzenia, opisać okoliczności zdarzenia i uzyskać podpisy wszystkich uczestników zdarzenia. Jeżeli żaden z uczestników zdarzenia drogowego nie posiada deklaracji zdarzenia, okoliczności zdarzenia mogą być opisane, a schemat zdarzenia narysowany na czystej kartce papieru, na której wskazani są uczestnicy zdarzenia, pojazdy, świadkowie zdarzenia, podane są informacje i okoliczności zdarzenia potwierdzone podpisami uczestników zdarzenia. Jeżeli nie ma zgody co do okoliczności zdarzenia, uczestnicy zdarzenia drogowego wzywają policję na miejsce zdarzenia.

221. Uczestnicy ruchu drogowego związani z wypadkiem drogowym są zobowiązani natychmiast po wypadku powstrzymać się od spożywania napojów alkoholowych, leków, narkotyków lub innych substancji odurzających, dopóki nie zostanie sprawdzona trzeźwość (nietrzeźwość) lub stan odurzenia narkotykami, substancjami psychotropowymi lub innymi substancjami wpływającymi na psychikę, lub do momentu odmowy przeprowadzenia takiego badania.

222. Jeżeli w wyniku zdarzenia drogowego powstała jedynie szkoda majątkowa, a poszkodowany nie jest obecny na miejscu zdarzenia, uczestnik zdarzenia drogowego jest zobowiązany niezwłocznie powiadomić o zdarzeniu poszkodowanego, a jeżeli to niemożliwe – policję.

223. Pojazd uczestniczący w ruchu drogowym musi spełniać określone wymagania techniczne, które są stosowane w Republice Litewskiej podczas obowiązkowego przeglądu technicznego.

224. W Rzeczypospolitej Litewskiej w ruchu drogowym mogą uczestniczyć tylko technicznie sprawne pojazdy silnikowe i przyczepy, z wyjątkiem przypadków określonych w Przepisach. Jednodniowy udział w ruchu drogowym zgodnie z ustaloną procedurą i tylko na terytorium Rzeczypospolitej Litewskiej jest dozwolony dla pojazdów silnikowych i przyczep oznaczonych tymczasowymi tablicami rejestracyjnymi, których właściciele (zarządcy) są ubezpieczeni obowiązkowym ubezpieczeniem i opłacili podatki określone przez państwo związane z pojazdem lub jego udziałem w ruchu drogowym.

225. Każdy pojazd silnikowy, traktor, maszyna samobieżna, przyczepa musi być wyposażony w tablice rejestracyjne przypisane mu podczas rejestracji, zamocowane w przeznaczonym do tego miejscu na pionowej płaszczyźnie.

226. Udział w ruchu drogowym w Republice Litewskiej jest dozwolony dla zarejestrowanych zgodnie z przepisami pojazdów silnikowych i przyczep, które przeszły obowiązkowy przegląd techniczny i mają ważne badania (w tym pojazdy posiadające zezwolenie na dojazd do stacji kontroli pojazdów w celu przeprowadzenia obowiązkowego przeglądu technicznego) oraz których właściciele są ubezpieczeni obowiązkowym ubezpieczeniem i opłacili podatki określone przez państwo związane z pojazdem lub jego udziałem w ruchu drogowym.

227. Właściciel pojazdu zapewnia wymaganą sprawność techniczną, rejestrację i obowiązkowe ubezpieczenie pojazdów silnikowych i przyczep uczestniczących w ruchu drogowym.

228. Zabrania się poruszania po drogach pokrytych nawierzchnią asfaltową lub betonową pojazdami z gąsienicowym podwoziem, z wyjątkiem pojazdów, na których gąsienicach zamontowane są poduszki ochronne lub których gąsienice są gumowe i nie uszkadzają nawierzchni asfaltowej lub betonowej.

229. Od 10 kwietnia do 31 października zabrania się eksploatacji pojazdów z oponami z kolcami. W ciepłym okresie roku zaleca się eksploatację pojazdów z oponami letnimi. W przypadku przedłużających się warunków zimowych, używanie opon z kolcami może zostać przedłużone na mocy rozporządzenia ministra transportu.

230. Od 10 listopada do 31 marca zabrania się eksploatacji pojazdów silnikowych, z wyjątkiem motorowerów, motocykli, trójkołowców, wszelkiego rodzaju czterokołowców i przyczep z oponami letnimi. Eksploatacja motorowerów, motocykli, trójkołowców, wszelkiego rodzaju czterokołowców z oponami letnimi jest zabroniona w miesiącach grudzień–luty, a także w miesiącach marzec–listopad, jeśli choć część jezdni, po której się porusza, jest zaśnieżona lub oblodzona.

231. W uczestniczącym w ruchu drogowym pojeździe silnikowym (z wyjątkiem motoroweru, motocykla bez przyczepy), ciągniku, maszynie samobieżnej musi znajdować się trójkąt ostrzegawczy oraz tyle gaśnic i apteczek pierwszej pomocy, ile określają techniczne wymagania dla pojazdów silnikowych i ich przyczep. W każdym uczestniczącym w ruchu drogowym pojeździe silnikowym, ciągniku, maszynie samobieżnej musi znajdować się kamizelka w jaskrawych kolorach z elementami odblaskowymi.

232. Każdy pojazd uczestniczący w ruchu drogowym, w którego konstrukcji przewidziano pasy bezpieczeństwa (są miejsca ich mocowania), musi być wyposażony w pasy bezpieczeństwa.

233. W pojeździe zabrania się instalowania urządzeń i przedmiotów utrudniających pomiar prędkości.

234. Jazda pojazdem silnikowym, traktorem, maszyną samobieżną jest zabroniona, jeżeli:

235. Kierowcy pojazdów silnikowych, traktorów, maszyn samobieżnych muszą zapewnić, że ich pojazdy nie przekraczają poziomu hałasu określonego w przepisach prawnych.

236. Osoby, które naruszyły wymagania Regulaminu, ponoszą odpowiedzialność zgodnie z przepisami prawa.

1 Cel i zastosowanie ustawy

1.1. Ustawa ta określa prawne podstawy bezpieczeństwa ruchu drogowego na drogach samochodowych w Republice Litewskiej, obowiązki instytucji państwowych i samorządowych w zakresie realizacji polityki bezpieczeństwa ruchu drogowego, szkolenie uczestników ruchu, podstawowe prawa i obowiązki uczestników ruchu, właścicieli i zarządców pojazdów, osób odpowiedzialnych za utrzymanie dróg, policji, funkcjonariuszy celnych i innych funkcjonariuszy kontrolujących, a także podstawowe wymagania dotyczące stanu technicznego pojazdów, kontroli stanu technicznego, rejestracji pojazdów, zarządzania, publicznego ogłaszania danych, wymagania dotyczące bezpieczeństwa ruchu drogowego na drogach, w celu ochrony życia, zdrowia i mienia uczestników ruchu i innych osób, poprawy warunków ruchu transportowego i pieszego.

1.2. Wymagania dotyczące dróg, ich projektowania, budowy i utrzymania, obiektów drogowych, urządzeń, technicznych środków regulacji ruchu oraz związane z tym obowiązki właścicieli dróg i innych instytucji, przedsiębiorstw państwowych i spółki akcyjnej Litewskiej Dyrekcji Dróg Samochodowych określa Ustawa o drogach Republiki Litewskiej.

1.3. Postanowienia tej ustawy są zgodne z aktami prawnymi Unii Europejskiej wymienionymi w załączniku do tej ustawy.

2 Podstawowe pojęcia tej ustawy

2.1. Blokada antyalkoholowa silnika – urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika pojazdu, jeśli w próbce wydychanego powietrza kierowcy pojazdu wykryto alkohol.

2.2. Autostrada – droga zaprojektowana i zbudowana specjalnie do ruchu pojazdów silnikowych, która nie jest przeznaczona do wjazdu na przyległe tereny ani do zjazdu z nich i która:

2.2.3. oznakowany znakiem drogowym „Autostrada”.

2.3. Samochód – pojazd silnikowy przeznaczony do poruszania się po drodze, przewożenia ładunków i (lub) pasażerów lub holowania innych pojazdów, z wyjątkiem motocykli, lekkich czterokołowców, czterokołowców, mocnych czterokołowców, motorowerów, trójkołowców, traktorów i maszyn samobieżnych. Do samochodów zaliczane są również trolejbusy, czyli pojazdy bezszynowe, którym energia dostarczana jest za pomocą przewodów elektrycznych.

2.4. Droga samochodowa – cała szerokość drogi lub ulicy używana do ruchu publicznego.

2.5. Pojazd szynowy – pojazd poruszający się po szynach.

2.6. Zła widoczność – sytuacja spowodowana zjawiskami meteorologicznymi lub innymi, gdy widoczność na drodze jest mniejsza niż 300 m, niezależnie od parametrów drogi.

2.7. Centralna baza danych przeglądów technicznych – baza danych, w której przetwarzane są wszystkie powiązane ze sobą dane dotyczące pojazdów i ich przeglądów technicznych.

2.8. Poważna wada pojazdu (dalej – poważna wada) – wada pojazdu stwierdzona podczas kontroli technicznej na drodze lub obowiązkowego przeglądu technicznego pojazdów, która może pogorszyć jego bezpieczeństwo, wpływać na środowisko lub stwarzać zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego, a także niezgodności określone w wykazie innych wad pojazdów silnikowych i ich przyczep wykrywanych podczas obowiązkowego przeglądu technicznego i kontroli technicznej. Kilka drobnych wad pojazdu stwierdzonych podczas kontroli technicznej na drodze lub obowiązkowego przeglądu technicznego pojazdów w przypadkach określonych przez Rząd lub upoważnioną przez niego instytucję uznaje się za poważną wadę.

2.9. Dopuszczalna masa całkowita pojazdu (dalej – dopuszczalna masa całkowita) – masa całkowicie wyposażonego pojazdu (lub zespołu pojazdów) z kierowcą, pasażerami i ładunkiem, którą producent pojazdu lub upoważnione przez rząd instytucje określiły jako maksymalną dopuszczalną.

2.10. Pas dla rowerów – pas jezdni przeznaczony do ruchu rowerowego, oddzielony linią poziomego oznakowania i oznaczony symbolem roweru.

2.11. Droga dla rowerów – droga lub część drogi przeznaczona do ruchu rowerowego, oznaczona odpowiednimi znakami drogowymi. Droga dla rowerów musi być oddzielona od drogi lub jej części za pomocą środków inżynierii drogowej.

2.12. Rower – pojazd transportowy posiadający co najmniej dwa koła, napędzany siłą mięśni osoby jadącej, za pomocą pedałów lub uchwytów. Wózki inwalidzkie nie są zaliczane do rowerów.

2.13. Uczestnik ruchu drogowego – osoba uczestnicząca w ruchu drogowym (kierowca, pieszy, pasażer).

2.14. Zdarzenie drogowe – zdarzenie na drodze, w miejscu publicznym lub prywatnym, w którym podczas ruchu pojazdu giną lub zostają ranni ludzie, uszkodzony lub zniszczony zostaje co najmniej jeden pojazd, ładunek, droga, jej budowle lub jakiekolwiek inne mienie znajdujące się na miejscu zdarzenia.

2.15. Pas ruchu – podłużny pas jezdni oznaczony lub nieoznaczony liniami poziomego oznakowania dróg i (lub) znakami drogowymi, którego szerokość jest wystarczająca do jazdy samochodów w jednym rzędzie.

2.16. Organizacja ruchu – zbiór środków prawnych i technicznych regulacji ruchu oraz działań porządkowych.

2.17. Bezpieczeństwo ruchu drogowego – całokształt cech ruchu drogowego, wskazujących, w jakim stopniu uczestnicy ruchu są chronieni przed wypadkami drogowymi i ich skutkami.

2.18. Zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego – działalność mająca na celu zapobieganie wypadkom drogowym oraz łagodzenie ich skutków.

2.19. Porządek ruchu – zasady dotyczące poruszania się, zatrzymywania i parkowania pojazdów, pieszych oraz innych uczestników ruchu drogowego na drogach, określone w niniejszej oraz innych ustawach i aktach prawnych.

2.19.1. Eskortowanie – działalność, w której specjalnie oznakowane pojazdy specjalne – motocykle zapewniają niezakłócony ruch i bezpieczeństwo ruchu drogowego dla uroczyście eskortowanych pojazdów.

2.20. Mocny czterokołowiec – czterokołowy pojazd silnikowy, który nie może być sklasyfikowany jako lekki czterokołowiec lub czterokołowiec, a jego maksymalna moc użyteczna jest większa niż 15 kW, ale nie większa niż 100 kW, a pojemność skokowa silnika nie przekracza 1 000 cm3. Do mocnych czterokołowców zaliczają się również pojazdy silnikowe posiadające więcej niż 4 koła, spełniające techniczne wymagania stawiane mocnym czterokołowcom.

2.21. Obszar zabudowany – teren z zabudową mieszkaniową, którego początek oznaczony jest znakami „Początek obszaru zabudowanego”, a koniec – „Koniec obszaru zabudowanego”.

2.22. Autostrada – droga przeznaczona do ruchu pojazdów silnikowych, oznaczona znakiem „Droga dla samochodów”, na którą wjeżdża się wyłącznie przez skrzyżowania różnopoziomowe, rondo lub skrzyżowania regulowane.

2.22.1. Wypadek drogowy z obrażeniami – wypadek drogowy, w którym co najmniej jedna osoba została ranna lub zginęła.

2.23. Historyczny pojazd mechaniczny – pojazd wyprodukowany 30 lat temu lub wcześniej, którego model nie jest produkowany od co najmniej 15 lat i który jest oryginalny, nadający się do eksploatacji, ale nieużywany do codziennych celów.

2.23.1. Czarna plama – niebezpieczne miejsce na drodze lub ulicy, gdzie liczba wypadków drogowych z ofiarami osiągnęła graniczną wartość określoną przez ministra transportu.

2.24. Osoba pracująca na drodze – osoba naprawiająca lub utrzymująca drogę, techniczne środki regulacji ruchu, regulująca i kontrolująca ruch, usuwająca z drogi lub ogrodzająca przymusowo zatrzymany pojazd lub inną przeszkodę, likwidująca skutki zdarzenia drogowego lub innego wypadku, wykonująca inne prace ratownicze, udzielająca pomocy medycznej osobie poszkodowanej w wypadku drogowym lub innej osobie, która potrzebuje pomocy medycznej.

2.24.1. Kategoria bezpieczeństwa odcinka drogi – kategoria, do której przypisuje się odcinki sieci drogowej na podstawie obiektywnie ocenionego poziomu ich bezpieczeństwa.

2.24.2. Projekt infrastruktury drogowej – projekt wpływający na ruch drogowy, w ramach którego tworzona jest nowa infrastruktura drogowa lub przebudowywana istniejąca sieć drogowa.

2.25. Audyt bezpieczeństwa dróg – niezależna, szczegółowa, systematyczna i techniczna kontrola projektu infrastruktury drogowej oraz ocena stanu dróg z punktu widzenia zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego na wszystkich etapach realizacji tego projektu: planowania, projektowania, budowy lub przebudowy oraz początkowej eksploatacji.

2.25.1. Audytor bezpieczeństwa ruchu drogowego – osoba fizyczna posiadająca certyfikat audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego, który uprawnia do przeprowadzania audytu bezpieczeństwa ruchu drogowego.

2.26. Utraciło moc z dniem 2022-01-01

2.27. Znak drogowy – znak określony w przepisach ruchu drogowego (dalej – KET), który ustala porządek ruchu, ostrzega uczestników ruchu lub dostarcza im informacji.

2.27.1. Oznakowanie drogowe – poziome lub pionowe oznakowanie drogi określone w Kodeksie Drogowym.

2.28. Regulator ruchu drogowego (dalej – regulator) – osoba upoważniona do regulowania ruchu drogowego zgodnie z przepisami prawa, nosząca mundur i posiadająca znak rozpoznawczy (opaskę na rękawie, pałkę regulacyjną, tarczę z czerwonym odblaskiem).

2.29. Czterokołowiec – czterokołowy pojazd silnikowy, z wyjątkiem lekkich czterokołowców, którego maksymalna prędkość projektowa jest większa niż 45 km/h i (lub) pojemność skokowa silnika jest większa niż 50 cm3, masa bez ładunku nie przekracza 400 kg, a masa czterokołowego pojazdu silnikowego przeznaczonego do przewozu ładunków nie przekracza 550 kg (bez akumulatorów, jeśli jest to pojazd napędzany silnikiem elektrycznym) i którego maksymalna moc użyteczna nie przekracza 15 kW.

2.30. Lekki czterokołowiec – czterokołowy pojazd silnikowy, którego masa (bez akumulatorów, jeśli jest to pojazd napędzany silnikiem elektrycznym) bez ładunku nie przekracza 350 kg, maksymalna prędkość projektowa nie przekracza 45 km/h, a pojemność skokowa silnika nie przekracza 50 cm3 (w przypadku silnika z zapłonem iskrowym), maksymalna moc użyteczna nie przekracza 4 kW (w przypadku innego typu silnika spalinowego), maksymalna moc nominalna nie przekracza 4 kW (w przypadku silnika elektrycznego).

2.30.1. Eskorta pojazdami specjalnymi – działalność, w której pojazdy specjalne zapewniają nieprzerwane poruszanie się eskortowanych pojazdów oraz bezpieczeństwo ruchu drogowego.

2.31. Pojazd komunikacji miejskiej – pojazd transportu publicznego (autobus, trolejbus, mikrobus), którym regularnie przewożeni są pasażerowie na określonej trasie z wyznaczonymi przystankami, a także autobus szkolny.

2.31.1. Elektryczne urządzenie mikromobilności – pojazd elektryczny przeznaczony do przewozu jednej osoby (hulajnoga elektryczna, deskorolka elektryczna, elektryczny monocykl balansowy, segway itp.), którego maksymalna moc użyteczna nie przekracza 1 kW, maksymalna prędkość projektowa nie przekracza 25 km/h, a wysokość punktu odniesienia siedzenia, jeśli jest zainstalowane, nie przekracza 540 mm. Wózki inwalidzkie nie są zaliczane do elektrycznych urządzeń mikromobilności.

2.32. Uczeń – osoba, która zgodnie z ustalonymi zasadami uczy się prowadzić pojazd.

2.33. Motorower – dwukołowy pojazd silnikowy, którego maksymalna prędkość projektowa wynosi nie mniej niż 25 km/h i nie więcej niż 45 km/h, a pojemność skokowa silnika nie przekracza 50 cm3 (w przypadku silnika spalinowego), a maksymalna moc użyteczna nie przekracza 4 kW (w przypadku silnika elektrycznego), lub trójkołowy pojazd silnikowy, którego maksymalna prędkość projektowa wynosi nie mniej niż 25 km/h i nie więcej niż 45 km/h, a pojemność skokowa silnika nie przekracza 50 cm3 (w przypadku silnika iskrowego (wymuszonego zapłonu)), maksymalna moc użyteczna nie przekracza 4 kW (w przypadku innego typu silnika spalinowego), a maksymalna moc użyteczna nie przekracza 4 kW (w przypadku silnika elektrycznego).

2.34. Motocykl – dwukołowy pojazd silnikowy (z bocznym wózkiem lub bez niego), którego pojemność skokowa silnika spalinowego przekracza 50 cm3 i (lub) maksymalna prędkość projektowa przekracza 45 km/h.

2.35. Ochrona motocyklistów – środki ochrony głowy i oczu przed urazami przeznaczone dla kierowców i pasażerów motocykli, trójkołowców, czterokołowców oraz quadów.

2.36. Pojazd silnikowy – pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem pojazdów szynowych przeznaczonych do poruszania się poza drogami, traktorów i maszyn samobieżnych.

2.37. Rejestracja pojazdu silnikowego lub jego przyczepy – procedura, która obejmuje ustalenie tożsamości pojazdu silnikowego lub przyczepy, wpisanie jego danych do rejestru pojazdów drogowych Republiki Litewskiej, sprawdzenie zgodności z warunkami niezbędnymi do uczestnictwa w ruchu drogowym, wydanie tablic rejestracyjnych oraz dokumentu potwierdzającego rejestrację pojazdu, a po jej zakończeniu uzyskuje się pozwolenie na uczestnictwo pojazdu silnikowego lub jego przyczepy w ruchu drogowym.

2.38. Cofnięcie zezwolenia na udział w ruchu drogowym pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy – trwały zakaz udziału pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy w ruchu drogowym.

2.39. Zawieszenie pozwolenia na udział pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy w ruchu drogowym – czasowe ograniczenie udziału pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy w ruchu drogowym.

2.40. Motorower – pojazd mający co najmniej dwa koła, napędzany siłą mięśni osoby jadącej, przy użyciu pedałów lub uchwytów, i wyposażony w pomocniczy silnik spalinowy lub elektryczny, którego maksymalna moc użyteczna nie przekracza 1 kW, a maksymalna prędkość projektowa nie przekracza 25 km/h. Silnik pomocniczy przestaje działać, gdy pojazd osiąga prędkość 25 km/h. Wózki inwalidzkie nie są zaliczane do motorowerów.

2.41. Krajowy punkt kontaktowy – instytucja upoważniona przez rząd, odpowiedzialna za wymianę informacji dotyczących obowiązkowego przeglądu technicznego pojazdów z innymi państwami członkowskimi i Komisją Europejską.

2.42. Nowy pojazd – pojazd, który wcześniej nie był zarejestrowany lub od jego pierwszej rejestracji minęło nie więcej niż sześć miesięcy.

2.43. Nietrzeźwość – stan osoby, która spożyła alkohol etylowy, gdy stężenie tego alkoholu w biologicznych płynach ustrojowych (wydychanym powietrzu, krwi, moczu, ślinie lub innych płynach ustrojowych) przekracza dopuszczalną normę określoną przez prawo. Dopuszczalne maksymalne stężenie alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu, krwi, moczu, ślinie lub innych płynach ustrojowych podczas prowadzenia pojazdu wynosi 0,4 promila. Początkujący kierowcy, kierowcy samochodów osobowych przewożących pasażerów za opłatą na zamówienie, taksówek, motorowerów, motocykli, trójkołowców, lekkich czterokołowców, czterokołowców, pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej większej niż 3,5 tony lub posiadających więcej niż 9 miejsc siedzących, lub przewożących towary niebezpieczne, są uznawani za nietrzeźwych, gdy stężenie alkoholu etylowego w ich wydychanym powietrzu, krwi, moczu, ślinie lub innych płynach ustrojowych wynosi więcej niż 0 promili.

2.44. Niewielka wada pojazdu (dalej – niewielka wada) – wada pojazdu stwierdzona podczas kontroli technicznej na drodze lub obowiązkowego przeglądu technicznego pojazdów, która nie wpływa na jego bezpieczeństwo lub środowisko, a także inne niezgodności określone w wykazie wad pojazdów silnikowych i ich przyczep wykrywanych podczas obowiązkowego przeglądu technicznego i kontroli technicznej.

2.44.1. Oficjalna delegacja – oficjalny gość Republiki Litewskiej, jego małżonek lub inny towarzyszący członek rodziny, wykonujący podczas wizyty funkcje określone przez protokół państwowy i dyplomatyczny, a także inni oficjalni przedstawiciele towarzyszący oficjalnemu gościowi Republiki Litewskiej, których obowiązki odpowiadają celom wizyty i potrzebie uczestnictwa w oficjalnej części programu wizyty.

2.45. Utraciło moc z dniem 2022-01-01.

2.46. Dodatkowe szkolenie kierowców – Szkolenie organizowane i prowadzone zgodnie z procedurą ustaloną przez Ministerstwo Transportu lub upoważnioną przez nie instytucję:

2.46.1. początkujących kierowców, którzy naruszyli wymóg (wymogi) Kodeksu Drogowego dotyczący wykonywania obowiązków kierowców wobec pieszych, przestrzegania zasad wyprzedzania, niekorzystania z urządzeń mobilnych podczas prowadzenia pojazdu, przestrzegania sygnałów regulacji ruchu, używania sygnałów ostrzegawczych zgodnie z Kodeksem Drogowym, przestrzegania zasad przejazdu przez skrzyżowania, używania pasów bezpieczeństwa przez kierowców, kasków motocyklowych, nieprzekraczania dozwolonej prędkości o więcej niż 10 km/h, nieprowadzenia pojazdów pod wpływem alkoholu, gdy stężenie alkoholu we krwi wynosi więcej niż 0 promili, ale nie więcej niż 0,4 promila, a także spowodowali wypadek drogowy, w wyniku którego doszło do uszczerbku na zdrowiu uczestników ruchu (z wyjątkiem przypadków, gdy wypadek drogowy został spowodowany w okolicznościach wyłączających odpowiedzialność karną lub w okolicznościach, gdy osoba nie jest pociągana do odpowiedzialności administracyjnej);

2.46.2. kierowców pojazdów silnikowych, którym prawo jazdy zostało odebrane z powodu naruszeń przepisów ruchu drogowego.

2.47. Niebezpieczny brak pojazdu (dalej – niebezpieczny brak) – brak pojazdu stwierdzony podczas kontroli technicznej na drodze lub obowiązkowego przeglądu technicznego pojazdów, który stanowi bezpośrednie i nieuniknione zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wpływa na środowisko. Kilka dużych braków pojazdu stwierdzonych podczas kontroli technicznej na drodze lub obowiązkowego przeglądu technicznego pojazdów w przypadkach określonych przez Rząd lub upoważnioną przez niego instytucję uznaje się za niebezpieczny brak.

2.47.1. Niechroniony uczestnik ruchu – pieszy, rowerzysta, kierowca motoroweru lub pasażer, inny uczestnik ruchu – kierowca lub pasażer motoroweru, motocykla, trójkołowca, lekkiego czterokołowca, czterokołowca lub mocnego czterokołowca, którzy uczestniczą w ruchu nie będąc w pojeździe silnikowym (w kabinie (salonie) lub na nadwoziu).

2.48. Okresowe szkolenie zawodowe kierowców – szkolenie kierowców pojazdów silnikowych kategorii C1, C1E, C, CE, D1, D1E, D, DE oraz ich zespołów z przyczepami, przeprowadzane z częstotliwością określoną w przepisach prawnych w celu doskonalenia kwalifikacji zawodowych do przewozu ładunków lub pasażerów w celach komercyjnych oraz wydania świadectwa okresowego doskonalenia kwalifikacji zawodowych kierowcy.

2.49. Pieszy – osoba znajdująca się na drodze, niebędąca w pojeździe, a także poruszająca się na wózku inwalidzkim, rolkach, deskorolce, hulajnodze bez silnika, prowadząca rower, motorower, motocykl, ciągnąca (pchająca) sanki, wózek dziecięcy lub inny. Osoba pracująca na drodze nie jest uważana za pieszego.

2.50. Przejście dla pieszych – miejsce przejścia przez jezdnię oznaczone znakami drogowymi „Przejście dla pieszych” i liniami oznakowania lub tylko znakami drogowymi „Przejście dla pieszych”. Granice przejścia dla pieszych wyznaczają linie oznakowania, a jeśli ich nie ma, to wyobrażone linie proste biegnące od znaków drogowych prostopadle przez drogę.

2.51. Chodnik – część drogi lub ścieżka dla pieszych, oznaczona odpowiednimi znakami drogowymi.

2.52. Ocena wpływu na bezpieczeństwo drogowe – strategiczna analiza porównawcza wpływu nowej drogi lub zmiany istniejącej sieci drogowej na bezpieczeństwo sąsiedniej sieci drogowej.

2.53. Kierowca początkujący – osoba, która uzyskała prawo jazdy na pojazd silnikowy kategorii A, A1, A2, B, B1 i posiada staż jazdy do dwóch lat.

2.54. Początkowe szkolenie zawodowe kierowców – szkolenie kierowców pojazdów silnikowych kategorii C1, C1E, C, CE, D1, D1E, D, DE oraz ich zespołów z przyczepami w celu uzyskania początkowych kwalifikacji zawodowych do przewozu ładunków lub pasażerów w celach komercyjnych oraz certyfikatu kwalifikacji potwierdzającego te kwalifikacje.

2.55. Przyczepa – pojazd przeznaczony do ciągnięcia przez pojazd silnikowy. Przyczepami są również naczepy.

2.56. Obowiązkowe badanie techniczne pojazdów (dalej – obowiązkowe badanie techniczne) – obowiązkowa kontrola stanu technicznego pojazdów w celu zapewnienia, że są one bezpieczne do użytku w ruchu drogowym i spełniają wymagania dotyczące bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz ochrony środowiska.

2.57. Obowiązkowa stacja kontroli pojazdów (dalej – stacja kontroli pojazdów) – osoba prawna, której przyznano prawo do przeprowadzania obowiązkowych badań technicznych pojazdów silnikowych i ich przyczep.

2.58. Kontroler techniczny obowiązkowych badań technicznych pojazdów (dalej – kontroler techniczny) – osoba zatrudniona w przedsiębiorstwie przeprowadzającym obowiązkowe badania techniczne pojazdów, posiadająca uprawnienia do przeprowadzania obowiązkowych badań technicznych nadane zgodnie z procedurą ustaloną przez Ministerstwo Transportu lub upoważnioną przez nie instytucję.

2.59. Przymusowe zatrzymanie pojazdu (dalej – przymusowe zatrzymanie) – zatrzymanie lub postój pojazdu, gdy dalsza jazda jest niemożliwa lub niebezpieczna.

2.60. Naczepa – przyczepa łączona z pojazdem silnikowym, której część opiera się na pojeździe silnikowym, a część masy, w tym masa ładunku, przypada na pojazd silnikowy.

2.60.1. Regularna kontrola bezpieczeństwa drogi – okresowa kontrola, czy droga i jej elementy spełniają wymagania bezpieczeństwa ruchu drogowego i czy nie ma defektów, które należy usunąć ze względów bezpieczeństwa.

2.61. Kamizelka w jaskrawych kolorach z elementami odblaskowymi – kamizelka w kolorze żółtym, pomarańczowym lub czerwonym albo inna odzież górnej części ciała (od szyi do pasa) z elementami odblaskowymi widocznymi ze wszystkich stron dla innych uczestników ruchu drogowego.

2.62. Skrzyżowanie – miejsce przecięcia, połączenia lub rozgałęzienia dróg na jednym poziomie, w tym otwarte przestrzenie utworzone przez przecięcia, połączenia lub rozgałęzienia dróg. Miejsca, gdzie zjeżdża się z drogi na przyległe tereny lub wjeżdża się na drogę z przyległych terenów, nie są uznawane za skrzyżowania. Skrzyżowanie jest regulowane, jeśli ruch na nim jest kierowany przez sygnalizację świetlną lub przez osobę kierującą ruchem. Skrzyżowania różnopoziomowe to takie, gdzie drogi łączą się na różnych wysokościach i są zjazdy, którymi ruch odbywa się z jednej drogi na drugą.

2.63. Samochód autonomiczny – pojazd samodzielnie poruszający się w ruchu drogowym bez ingerencji człowieka, który może być również sterowany bezpośrednio lub zdalnie przez osobę, jeśli taka możliwość została przewidziana przez producenta tego pojazdu.

2.64. Pas rozdzielający jezdnie (dalej – pas rozdzielający) – konstrukcyjny element drogi oddzielający sąsiednie jezdnie (obsadzony trawą, roślinnością lub z nawierzchnią drogową), na którym pojazdom zabrania się jazdy, zatrzymywania i postoju.

2.65. Pojazd specjalny – pojazd silnikowy policji, pogotowia ratunkowego, straży pożarnej i służb ratowniczych, awaryjnych służb gazowych, państwowej kontroli ochrony środowiska z sygnałami świetlnymi i dźwiękowymi lub tylko z sygnałami świetlnymi, pojazd zakładu karnego z sygnałami świetlnymi i dźwiękowymi lub tylko z sygnałami świetlnymi, przystosowany do konwojowania zatrzymanych i skazanych do placówek medycznych, pojazd statutowych instytucji podlegających ministrowi spraw wewnętrznych, prokuratury, Departamentu Bezpieczeństwa Państwowego Republiki Litewskiej, Specjalnej Służby Śledczej Republiki Litewskiej, Drugiego Departamentu Operacyjnego przy Ministerstwie Obrony Narodowej, Służby Ochrony Kierownictwa Republiki Litewskiej, Sił Operacji Specjalnych Litewskich Sił Zbrojnych, Żandarmerii Wojskowej, służby celnej, Litewskiej Administracji Bezpieczeństwa Transportu, pomalowany lub niepomalowany w specjalne kolory, z sygnałami świetlnymi i dźwiękowymi lub tylko z sygnałami świetlnymi.

2.66. Szkolenie kierowców pojazdów specjalnych – Szkolenie kierowców pojazdów specjalnych jest organizowane i przeprowadzane zgodnie z procedurami ustalonymi przez Rząd lub upoważnioną przez niego instytucję.

2.66.1. Stacjonarny miernik prędkości – urządzenie zamocowane nieruchomo na drodze z oprogramowaniem do pomiaru chwilowej lub średniej prędkości pojazdów silnikowych oraz ich zestawów z przyczepami.

2.67. Chodnik – część drogi przeznaczona dla pieszych, znajdująca się przy jezdni, oddzielona lub nieoddzielona od niej. Chodnik może być używany do ruchu rowerowego w przypadkach określonych przez Kodeks Drogowy.

2.68. Członkowie rodziny – małżonkowie, rodzice, dzieci, dzieci adoptowane, bracia, siostry, dziadkowie i wnuki. Członkami rodzin opiekunów lub kuratorów są dzieci, którym zgodnie z ustawami Republiki Litewskiej ustanowiono opiekę lub kuratelę.

2.69. Taktyczne i logistyczne pojazdy transportowe – pojazdy przeznaczone do operacji wojskowych, przygotowań do nich oraz wykonywania innych funkcji wojskowych.

2.70. Czas nocny – okres od zachodu do wschodu słońca.

2.71. Kontrola techniczna na drodze (dalej – kontrola techniczna) – niespodziewana kontrola stanu technicznego pojazdów klas M2, M3, N2, N3, O3, O4 oraz ciągników kołowych kategorii T1b, T2b, T3b, T4.1b, T4.2b, T4.3b i T5, przeprowadzana przez policję i/lub Litewską Administrację Bezpieczeństwa Transportu, które są najczęściej używane na drogach publicznych do przewozów za wynagrodzeniem i których maksymalna prędkość projektowa przekracza 40 km/h, obejmująca kontrolę stanu technicznego, rozmieszczenia i/lub mocowania ładunku na drodze. Kontrola techniczna składa się z wstępnej kontroli technicznej na drodze oraz, w uzasadnionych przypadkach, bardziej szczegółowej kontroli technicznej w stacji kontroli pojazdów.

2.72. Odebranie prawa jazdy – decyzja podjęta przez sąd lub inną kompetentną instytucję o odebraniu osobie prawa do prowadzenia pojazdów na określony czas lub zakazaniu korzystania z tego prawa.

2.72.1. Celowy przegląd bezpieczeństwa drogowego – badanie, podczas którego na miejscu przeprowadzana jest inspekcja istniejącej drogi lub odcinka drogi, mająca na celu identyfikację niebezpiecznych warunków, defektów i problemów, które zwiększają ryzyko wypadków drogowych i obrażeń uczestników ruchu.

2.73. Traktor – kołowy lub gąsienicowy pojazd o co najmniej dwóch osiach, którego maksymalna prędkość projektowa wynosi nie mniej niż 6 km/h, a głównym przeznaczeniem jest ciągnięcie, holowanie, pchanie, przewożenie maszyn rolniczych i leśnych lub holowanie przyczep, i który może być przystosowany do przewozu ładunków oraz posiadać siedzenia dla pasażerów.

2.74. Pojazd – środek do przewozu osób i (lub) ładunków, a także zamontowanego na nim sprzętu stacjonarnego. Pojęcie to obejmuje również traktory, maszyny samobieżne oraz pojazdy przeznaczone do ruchu poza drogami.

2.75. Ocena zgodności pojazdu i przyczepy – procedura, w której bezpośrednio lub pośrednio ustala się, czy pojazd i jego części spełniają określone wymagania.

2.75.1. Marka pojazdu – nazwa producenta pojazdu lub jego znak towarowy, którym oznaczane są produkty tego producenta w celu odróżnienia ich od produktów innych producentów.

2.76. Masa pojazdu bez ładunku (dalej – masa bez ładunku) – masa pojazdu z pełnym zapasem paliwa i zestawem narzędzi, bez kierowcy, pasażerów i ładunku.

2.77. Masa pojazdu z ładunkiem (dalej – masa z ładunkiem) – masa pojazdu z kierowcą, pasażerami i ładunkiem.

2.77.1. Model pojazdu – nazwa pojazdu nadana przez producenta dla rodziny lub serii pojazdów tego samego typu.

2.78. Właściciel pojazdu – osoba, do której pojazd należy na prawach własności.

2.79. Postój pojazdu (dalej – postój) – zatrzymanie pojazdu na dłuższy czas niż jest to konieczne do wsiadania lub wysiadania pasażerów albo załadunku pojazdu.

2.80. Zatrzymanie pojazdu (dalej – zatrzymanie) – zatrzymanie pojazdu na czas nie dłuższy niż jest to konieczne do wsiadania lub wysiadania pasażerów albo załadunku pojazdu.

2.81. Funkcjonariusze kontrolujący pojazdy (dalej – funkcjonariusze kontrolujący) – umundurowani funkcjonariusze instytucji państwowych (policji, Żandarmerii Wojskowej, służby celnej, Litewskiej Administracji Bezpieczeństwa Transportu, Państwowej Straży Granicznej przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, państwowej kontroli ochrony środowiska) upoważnieni do zatrzymywania pojazdów i przeprowadzania niezbędnej kontroli zgodnie z przepisami prawa Republiki Litewskiej.

2.82. Homologacja typu pojazdu (dalej – homologacja typu) – procedura, w ramach której potwierdza się, że pojazd spełnia określone przepisy administracyjne i wymagania techniczne. Do tej procedury zalicza się również potwierdzenie zgodności poszczególnych systemów pojazdu, części składowej lub zespołu technicznego z przepisami administracyjnymi i wymaganiami technicznymi.

2.83. Prowadzenie pojazdu – działania osoby znajdującej się w pojeździe lub na nim, albo działania sprzętu samochodu autonomicznego, za pomocą których kontrolowany jest pojazd.

2.84. Kierowca pojazdu – osoba, która na podstawie własności, powiernictwa, najmu, użyczenia lub innej legalnej podstawy zarządza i korzysta z pojazdu.

2.85. Ekspert ds. pojazdów – osoba pracująca w firmie zajmującej się techniczną ekspertyzą pojazdów, posiadająca uprawnienia nadane przez Ministerstwo Transportu lub upoważnioną przez nie instytucję do przeprowadzania technicznych ekspertyz pojazdów silnikowych i przyczep.

2.86. Zespół pojazdów – połączone kilka pojazdów.

2.87. Ekspertyza techniczna pojazdów (dalej – ekspertyza techniczna) – ocena zgodności konstrukcji wyprodukowanych lub przetworzonych pojazdów silnikowych lub ich przyczep z określonymi wymaganiami, ocena naprawy odtworzeniowej pojazdów silnikowych lub ich przyczep uszkodzonych w wyniku wypadku drogowego lub innego zdarzenia.

2.88. Trójkołowiec – trójkołowy pojazd silnikowy z symetrycznie rozmieszczonymi kołami, którego pojemność skokowa silnika spalinowego przekracza 50 cm3 i (lub) maksymalna prędkość projektowa przekracza 45 km/h.

2.89. Egzamin na prawo jazdy (dalej – egzamin) – przeprowadzana zgodnie z ustalonymi zasadami weryfikacja teoretycznej wiedzy, praktycznych umiejętności prowadzenia pojazdu i zdolności osoby pragnącej uzyskać prawo do prowadzenia pojazdu określonej kategorii.

2.90. Instruktor jazdy – osoba, której zgodnie z przepisami prawa przyznano prawo do nauczania innych osób bezpiecznego prowadzenia pojazdów zgodnie z wymaganiami Kodeksu Drogowego.

2.91. Szkoła jazdy – instytucja lub firma, której zgodnie z ustalonymi przez Ministerstwo Transportu lub upoważnioną przez nie instytucję zasadami przyznano prawo do prowadzenia szkolenia kierowców pojazdów silnikowych i ich zespołów z przyczepami.

2.92. Kierowca – osoba prowadząca pojazd. Osobom kierującym są równoważne osoby uczestniczące w ruchu drogowym zgodnie z dodatkowymi wymaganiami określonymi w niniejszej ustawie (woźnice, jeźdźcy, osoby pędzące zwierzęta lub ptaki drogą), a także osoby uczące prowadzenia pojazdów.

2.92.1. Karta kwalifikacji kierowcy – dokument, w którym podany jest uzgodniony kod Unii Europejskiej (95), jeśli nie ma możliwości jego wpisania w prawie jazdy, potwierdzający posiadanie kwalifikacji do prowadzenia pojazdów silnikowych kategorii C1, C1E, C, CE, D1, D1E, D, DE oraz ich zespołów z przyczepami w celu przewozu towarów lub pasażerów w celach komercyjnych.

2.93. Prawo jazdy – dokument wydawany zgodnie z przepisami prawa, który potwierdza prawo osoby do prowadzenia pojazdu silnikowego określonej kategorii (pojazdów silnikowych) oraz określa warunki prowadzenia.

2.94. Szkolenie kierowców – szkolenie, podczas którego zdobywa się teoretyczną wiedzę niezbędną uczestnikom ruchu drogowego, praktyczne umiejętności prowadzenia pojazdów silnikowych oraz ich zespołów z przyczepami.

2.95. Instruktor nauki jazdy – osoba, której zgodnie z przepisami prawa przyznano prawo do nauczania innych osób teorii ruchu drogowego.

2.96. Jezdnia – część drogi przeznaczona do jazdy pojazdami.

2.97. Ruch drogowy – przemieszczanie się ludzi i pojazdów z ładunkiem lub bez niego w granicach drogi.

2.98. Ocena bezpieczeństwa całej sieci drogowej – procedura, podczas której ocenia się ryzyko zdarzeń drogowych w sieci drogowej i odcinki dróg są klasyfikowane według kategorii bezpieczeństwa odcinka drogi.

2.99. Inne terminy używane w niniejszej ustawie są rozumiane zgodnie z definicjami zawartymi w Ustawie o ochronie środowiska Republiki Litewskiej, Ustawie o państwowej kontroli ochrony środowiska Republiki Litewskiej, Ustawie o ochronie powietrza atmosferycznego Republiki Litewskiej, Ustawie o drogach Republiki Litewskiej, Ustawie o organizacji systemu obrony kraju i służbie wojskowej Republiki Litewskiej, Ustawie o reklamie Republiki Litewskiej, Ustawie o kontroli towarów strategicznych Republiki Litewskiej, Ustawie o ochronie kierownictwa Republiki Litewskiej.

3 Porządek ruchu drogowego

3.1. W Rzeczypospolitej Litewskiej ruch drogowy odbywa się prawą stroną drogi.

3.2. Porządek ruchu na terytorium Republiki Litewskiej określa KET, które zatwierdza Rząd.

3.3. Ruch drogowy na terenie Republiki Litewskiej może być ograniczany jedynie przez znaki drogowe przewidziane w Kodeksie Ruchu Drogowego, oznakowanie poziome, sygnalizację świetlną oraz sygnały regulującego ruch. Jeżeli wymagania znaku drogowego i oznakowania poziomego są różne, należy kierować się wymaganiami znaku drogowego.

4 Zasady zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego

4.1. Zasady zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego to:

4.1.1. obowiązkiem państwa jest zapewnienie bezpiecznych i równych warunków uczestnictwa w ruchu drogowym dla wszystkich uczestników ruchu, obowiązkiem uczestników ruchu jest znajomość i przestrzeganie zasad ruchu drogowego ustalonych przez państwo;

4.1.2. zapewnienie zdrowia i życia uczestników ruchu drogowego jest ważniejsze niż wyniki ekonomiczne działalności gospodarczej;

4.1.3. Ocena i harmonizacja interesów jednostki, społeczeństwa i państwa w celu zapewnienia bezpiecznego ruchu drogowego.

5 Prawne regulacje zapewniające bezpieczeństwo ruchu drogowego

5.1. Zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego regulowane jest przez tę ustawę, inne akty prawne Republiki Litewskiej, umowy międzynarodowe oraz akty prawne Unii Europejskiej.

6 Główne kierunki zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego

6.1. Opłata państwowa

6.1. Bezpieczeństwo ruchu drogowego zapewnia się:

6.1.1. określenie uprawnień Rządu, kompetencji instytucji państwowych i samorządowych, urzędów, przedsiębiorstw państwowych oraz spółki akcyjnej Litewskiej Dyrekcji Dróg Samochodowych w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego;

6.1.1. Za wydanie zaświadczeń potwierdzających, że osoba spełnia określone wymagania i uzyskuje prawo do pracy jako nauczyciel kierowców i/lub instruktor jazdy, instruktorzy jazdy oraz nauczyciele kierowców uiszczają opłatę skarbową w wysokości obliczonej przez rząd.

6.1.2. regulując i kontrolując działalność osób prawnych i fizycznych w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego;

6.1.2. Za przyznanie prawa do prowadzenia szkolenia kierowców lub dodatkowego szkolenia kierowców pobierana jest opłata skarbowa w wysokości obliczonej przez rząd.

6.1.3. przyjmując przepisy prawne regulujące zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego;

6.1.4. oświecając i edukując uczestników ruchu drogowego oraz specjalistów;

6.1.5. rozwiązując kwestie związane z wdrażaniem innowacji naukowych i technicznych w dziedzinie transportu;

6.1.6. materialnie i finansowo zapewniając wdrożenie środków w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego;

6.1.7. realizując społecznie zorientowaną politykę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w dziedzinie transportu;

6.1.8. przeprowadzając nadzór i kontrolę nad wykonywaniem państwowych ustaw i innych aktów prawnych regulujących zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego;

6.1.9. zachęcanie do nabywania i użytkowania bezpiecznych i przyjaznych dla środowiska pojazdów.

6.2. Osoba nie może być uznana za posiadającą nienaganną reputację i być kontrolerem przeglądów technicznych, audytorem bezpieczeństwa drogowego, osobą dokonującą oceny wpływu na bezpieczeństwo drogowe, osobą prowadzącą kursy zdobywania i/lub doskonalenia kompetencji audytorów bezpieczeństwa drogowego, jeżeli:

6.2. Nienaganna reputacja kontrolerów przeglądów technicznych, audytorów bezpieczeństwa drogowego, osób dokonujących oceny wpływu na bezpieczeństwo drogowe, osób prowadzących kursy zdobywania i/lub doskonalenia kompetencji audytorów bezpieczeństwa drogowego.

6.2.1. uznany za winnego przestępstwa przeciwko służbie państwowej i interesom publicznym lub przestępstwa o charakterze korupcyjnym i posiadający niezatarty lub nieusunięty wyrok skazujący;

6.2.2. uznany za winnego popełnienia wykroczenia karnego przeciwko służbie państwowej i interesom publicznym lub wykroczenia karnego o charakterze korupcyjnym i od dnia uprawomocnienia się wyroku skazującego nie minęły 3 lata;

6.2.3. nadużywa alkoholu, substancji psychotropowych, narkotycznych lub innych środków działających na psychikę.

7 Państwowa polityka zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego

7.1. Politykę zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego kształtuje oraz środki realizacji polityki zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego w krajowych programach rozwoju zatwierdza Rząd.

8 Finansowanie środków wdrażania polityki zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego

8.1. Środki realizacji polityki zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego, zaplanowane w krajowych programach rozwoju, są finansowane ze środków budżetów państwowych i samorządowych.

8.2. Do finansowania środków wdrażania polityki zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego, zaplanowanych w krajowych programach rozwoju, mogą być również wykorzystywane inne legalnie uzyskane środki.

9 Państwowa Komisja Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego

9.1. Realizację polityki zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego kontroluje stała Państwowa Komisja Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (dalej – Komisja).

9.2. Komisja w swojej działalności kieruje się Konstytucją Republiki Litewskiej, niniejszą i innymi ustawami, regulaminem działalności Komisji zatwierdzonym przez Rząd oraz innymi aktami prawnymi.

9.3. Komisję tworzą Premier, minister transportu, minister spraw wewnętrznych, przedstawiciel Ministerstwa Finansów, przedstawiciel Ministerstwa Zdrowia, przedstawiciel Ministerstwa Edukacji, Nauki i Sportu oraz prezydent Stowarzyszenia Samorządów Litewskich. Przewodniczącym komisji jest Premier.

9.4. Komisja:

9.4.1. przedstawia Prezydentowi Republiki, Sejmowi, Rządowi, innym instytucjom państwowym i samorządowym, urzędom i przedsiębiorstwom propozycje dotyczące kwestii wdrażania tej ustawy;

9.4.2. przedstawia organom państwowym i samorządowym oraz instytucjom opinie dotyczące zgodności aktów prawnych z wymaganiami bezpieczeństwa ruchu drogowego;

9.4.3. uczestniczy w opracowywaniu krajowych programów rozwoju, w których planowane są środki realizacji polityki państwowej w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego;

9.4.4. rozważa kwestie zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego i podejmuje w ich sprawie decyzje.

9.4.5. Przewodniczący Komisji co najmniej raz w roku składa Sejmowi sprawozdanie z działalności Komisji.

9.4.6. Komisja zgodnie z procedurą ustaloną przez Rząd tworzy Radę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, która doradza Komisji w kwestiach bezpieczeństwa ruchu drogowego.

10 Zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego

10.1. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego, Ministerstwo Transportu lub jego upoważnione instytucje:

10.1.1. zatwierdza techniczne wymagania dla pojazdów silnikowych i ich przyczep, określa listę i klasyfikację usterek pojazdów silnikowych i ich przyczep wykrywanych podczas obowiązkowego przeglądu technicznego i kontroli technicznej, zatwierdza wymagania dotyczące produkcji i przetwarzania pojazdów silnikowych i ich przyczep, normatywne dokumenty techniczne budownictwa określające wymagania i procedury projektowania, budowy, przebudowy, naprawy i utrzymania dróg, a także dokumenty określające wymagania i procedury organizacji ruchu, identyfikacji, badania i usuwania czarnych punktów, przeprowadzania audytu bezpieczeństwa drogowego, oceny wpływu na bezpieczeństwo drogowe, szkolenia, egzaminowania, wydawania, zawieszania, cofania zawieszenia i unieważniania certyfikatów audytorów bezpieczeństwa drogowego.

10.1.1.1. opracowuje środki wdrażania krajowej polityki zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego, organizuje, koordynuje i kontroluje ich wdrażanie;

10.1.2. uzgodniona z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych, określa zasady i przypadki, kiedy osoby pracujące na remontowanych odcinkach dróg (ulic) mogą kierować ruchem;

10.1.3. określa zasady wydawania zezwoleń na przewóz pasażerów regularnymi kursami na ustalonych trasach;

10.1.4. określa zasady przeprowadzania obowiązkowego badania technicznego oraz uznawania obowiązkowego badania technicznego przeprowadzonego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, państwie Europejskiego Obszaru Gospodarczego, zasady przeprowadzania ekspertyzy technicznej;

10.1.5. określa wymagania dla firm przeprowadzających obowiązkowe badania techniczne pojazdów silnikowych i ich przyczep, a także dla firm przeprowadzających ekspertyzy techniczne pojazdów silnikowych i ich przyczep;

10.1.6. przyznaje pracownikom firm przeprowadzających obowiązkowe badania techniczne pojazdów silnikowych i ich przyczep, a także firm przeprowadzających ekspertyzy techniczne pojazdów silnikowych i ich przyczep, prawo do przeprowadzania obowiązkowych badań technicznych, ekspertyz technicznych pojazdów silnikowych i przyczep, zawiesza, odnawia, unieważnia to prawo;

10.1.7. przyznaje przedsiębiorstwom spełniającym wymagania aktów prawnych prawo do przeprowadzania obowiązkowych przeglądów technicznych pojazdów silnikowych i ich przyczep, a także do wykonywania ekspertyz technicznych pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz zawiesza, odnawia, unieważnia to prawo;

10.1.8. organizuje edukację uczestników ruchu drogowego w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego;

10.1.9. określa zasady szkolenia kierowców;

10.1.10. określa zasady dodatkowego szkolenia kierowców;

10.1.11. uzgodnione z Ministerstwem Edukacji, Nauki i Sportu określa zasady początkowego szkolenia zawodowego kierowców pojazdów silnikowych kategorii C1, C1E, C, CE, D1, D1E, D, DE oraz zasady okresowego szkolenia zawodowego kierowców;

10.1.12. określa zasady dodatkowego szkolenia kierowców pojazdów silnikowych, którym prawo jazdy zostało odebrane z powodu naruszeń przepisów ruchu drogowego;

10.1.13. określa zasady szkolenia członków rodziny ubiegających się o prawo jazdy na pojazdy mechaniczne kategorii B;

10.1.14. określa wymagania dla instruktorów jazdy i szkół nauki jazdy oraz terenów, na których będzie odbywać się szkolenie kierowców, a także wymagania dla pracowników tych szkół związanych ze szkoleniem kierowców (osób odpowiedzialnych za szkolenie kierowców, nauczycieli kierowców i instruktorów jazdy);

10.1.15. Utraciło moc od 2018-05-20

10.1.16. zatwierdza kategorie i klasy pojazdów silnikowych oraz ich przyczep według konstrukcji, przyznaje krajowym producentom pojazdów kod identyfikacyjny producenta pojazdu (WMI) oraz kod identyfikacyjny producenta części pojazdów (WPMI);

10.1.17. uzgodnione z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych, określa procedurę zakazu uczestnictwa w ruchu drogowym pojazdów silnikowych, przyczep uszkodzonych w wyniku wypadku drogowego lub innego zdarzenia oraz procedurę zniesienia tego zakazu;

10.1.18. określa wymagania dotyczące naprawy i ekspertyzy technicznej pojazdów silnikowych, przyczep, którym zabroniono uczestnictwa w ruchu drogowym, oraz procedurę ich przeprowadzania;

10.1.19. określa zasady uznawania pojazdu za historyczny pojazd silnikowy;

10.1.20. przyznaje osobom prawo do pracy jako nauczyciel kierowców i/lub instruktor jazdy oraz określa zasady przyznawania, zawieszania, odnawiania lub cofania tego prawa;

10.1.21. przyznaje instytucjom lub firmom prawo do prowadzenia szkoleń kierowców i/lub dodatkowych szkoleń kierowców oraz określa zasady przyznawania, zawieszania, odnawiania lub cofania tego prawa;

10.1.22. wykonuje nadzór nad szkoleniem kierowców oraz dodatkowym szkoleniem kierowców;

10.1.23. nadzoruje przestrzeganie zasad obowiązkowego przeglądu technicznego i procedur przeprowadzania ekspertyzy technicznej;

10.1.24. określa procedurę unieważniania dokumentów obowiązkowego przeglądu technicznego pojazdów silnikowych i ich przyczep, które nie spełniają wymagań technicznych i stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, oraz zatwierdza listę niezgodności z wymaganiami technicznymi, których stwierdzenie skutkuje unieważnieniem dokumentów obowiązkowego przeglądu technicznego pojazdów silnikowych i (lub) przyczep stanowiących zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego;

10.1.25. określa procedurę przyznawania prawa do przejazdu do stacji kontroli pojazdów w celu przeprowadzenia obowiązkowego badania technicznego dla pojazdów silnikowych i ich przyczep, których dokumenty obowiązkowego badania technicznego straciły ważność lub zostały unieważnione;

10.1.26. zatwierdza regulamin Centralnej Bazy Danych Przeglądów Technicznych;

10.1.27. wykonuje kontrolę usług konserwacji i naprawy pojazdów;

10.1.28. Utraciło moc od 2024-05-01

10.1.29. Utraciło moc z dniem 2020-09-01

10.1.30. ustala zasady egzaminów kwalifikacyjnych i sprawdzających wiedzę kontrolerów przeglądów technicznych;

10.1.31. określa listę wyposażenia i urządzeń niezbędnych do przeprowadzenia obowiązkowego badania technicznego oraz wymagania;

10.1.32. określa wymagania dotyczące urządzeń do pośredniego widzenia i środków zapewniających bezpieczeństwo ruchu drogowego, stosowanych w pojazdach silnikowych przystosowanych do ruchu lewostronnego i/lub posiadających kierownicę po prawej stronie, określonych w punkcie 4 części 4 artykułu 25 tej ustawy;

10.1.33. określa warunki i zasady testowania oraz uczestnictwa pojazdów autonomicznych w ruchu drogowym;

10.1.34. może wykonywać inne funkcje związane z zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu drogowego.

10.1.34.1. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego i dążąc do zmniejszenia szkodliwego (negatywnego) wpływu na środowisko, Ministerstwo Transportu wraz z Ministerstwem Środowiska ustalają zasady świadczenia usług w zakresie konserwacji technicznej, napraw, pomocy technicznej i recyklingu pojazdów oraz wymagania dotyczące ochrony środowiska.

10.2. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego, Ministerstwo Spraw Socjalnych i Pracy lub jego upoważnione instytucje określają osoby uprawnione do używania znaku rozpoznawczego „Niepełnosprawny” oraz procedurę wydawania karty parkingowej dla osób niepełnosprawnych i dokumentu potwierdzającego prawo do używania znaku rozpoznawczego „Niepełnosprawny”.

10.3. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego, Ministerstwo Zdrowia lub jego upoważnione instytucje:

10.3.1. określa wymagania i procedury dotyczące badania zdrowia kierowców;

10.3.2. określa zasady szkolenia uczestników ruchu drogowego w zakresie udzielania pierwszej pomocy;

10.3.3. określa zaburzenia zdrowotne, które ograniczają prawo lub zakazują prowadzenia pojazdów mechanicznych określonej kategorii;

10.3.4. może wykonywać inne funkcje związane z zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu drogowego.

10.4. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego, Ministerstwo Edukacji, Nauki i Sportu lub jego upoważnione instytucje:

10.4.1. organizuje i koordynuje obowiązkowe szkolenie z podstaw bezpieczeństwa ruchu drogowego w placówkach edukacji przedszkolnej, wczesnoszkolnej, ogólnej oraz w instytucjach kształcenia ustawicznego dorosłych;

10.4.2. organizuje szkolenie uczniów (dzieci), podczas którego zdobywają umiejętności bezpiecznej jazdy na rowerze;

10.4.3. może wykonywać inne funkcje związane z zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu drogowego.

10.5. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych lub jego upoważnione instytucje:

10.5.1. uzgodniona z Ministerstwem Transportu, określa warunki i tryb egzaminowania kierowców pojazdów silnikowych;

10.5.2. gromadzi dane dotyczące wydanych praw jazdy na pojazdy mechaniczne;

10.5.3. określa zasady rejestracji i ewidencji pojazdów silnikowych oraz ich przyczep;

10.5.4. organizuje rejestrację i ewidencję pojazdów silnikowych oraz ich przyczep;

10.5.5. uzgadniając z Ministerstwem Transportu, ustala zasady wydawania prawa jazdy na pojazdy silnikowe, odbierania i zwracania prawa do prowadzenia pojazdów;

10.5.6. określa zasady wydawania i użytkowania tymczasowych tablic rejestracyjnych przeznaczonych dla pojazdów silnikowych, przyczep, oznaczania testów pojazdów autonomicznych;

10.5.7. uzgadniając z Ministerstwem Transportu, ustala zasady dodatkowego szkolenia kierowców pojazdów specjalnych;

10.5.8. określa zasady wydawania kart kwalifikacji kierowcy;

10.5.9. określa warunki i tryb wydawania zezwoleń na używanie pojazdów drogowych z szybami o przepuszczalności światła mniejszej niż dopuszczalna;

10.5.10. może wykonywać inne funkcje związane z zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu drogowego.

10.6. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego, Ministerstwo Rolnictwa lub jego upoważnione instytucje:

10.6.1 str. 2. określa zasady i wymagania techniczne dotyczące przeglądu technicznego pojazdów taktycznych i logistycznych oraz ich przyczep, które są zaliczane do kategorii ciągników, maszyn samobieżnych lub ich przyczep.

10.6.1 strona 1. określa listę pojazdów taktycznych i logistycznych oraz ich przyczep, w których zintegrowane są systemy broni i zarządzania;

10.6.1 str. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego, Ministerstwo Obrony Narodowej lub jego upoważnione instytucje:

10.6.1. określa i zatwierdza kategorie ciągników i maszyn samobieżnych oraz minimalny wiek ich kierowców;

10.6.2. ustala i zatwierdza procedurę oceny zgodności ciągników, maszyn samobieżnych i ich przyczep;

10.6.3. ustala i zatwierdza zasady przeglądu technicznego ciągników i maszyn samobieżnych oraz wymagania techniczne dla ciągników, maszyn samobieżnych i ich przyczep;

10.6.4. ustala i zatwierdza zasady szkolenia kierowców ciągników i maszyn samobieżnych oraz uzyskiwania prawa do prowadzenia tych pojazdów (gdy szkolenie jest związane z formalnym kształceniem zawodowym lub nieformalnym kształceniem dorosłych, zasady te muszą być uzgodnione z Ministerstwem Edukacji, Nauki i Sportu);

10.6.5. ustala i zatwierdza formę dokumentu potwierdzającego prawo do prowadzenia ciągników i (lub) maszyn samobieżnych oraz procedurę jego wydawania;

10.6.6. uzgodnione z Ministerstwem Transportu, zatwierdza maksymalne dopuszczalne wymiary pojazdów, obciążenia osi i masę całkowitą dla traktorów i maszyn samobieżnych;

10.6.7. może wykonywać inne funkcje związane z zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu drogowego.

10.7. Utraciło moc z dniem 1 lipca 2010 r.

10.8. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego, burmistrz gminy lub upoważniony przez niego dyrektor administracji gminy:

10.8.1. kierując się środkami wdrażania polityki zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego zaplanowanymi w krajowych programach rozwoju, zatwierdza środki i projekty zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego w gminie;

10.8.2. z podmiotów administracji samorządowej i podmiotów administracji państwowej w gminie, przedstawicieli organizacji pozarządowych tworzy się komisję bezpieczeństwa ruchu drogowego gminy, zatwierdza jej statut. Na uzasadniony wniosek gminy podmioty administracji państwowej muszą delegować przedstawicieli do komisji bezpieczeństwa ruchu drogowego gminy;

10.8.3. rozwiązuje kwestie organizacji ruchu w obszarach miejskich i wiejskich, na drogach o znaczeniu lokalnym;

10.8.4. organizuje utrzymanie dróg i ulic o znaczeniu lokalnym, projektowanie obiektów infrastruktury transportowej, budowę, układanie, naprawę i rekonstrukcję ulic, przeprowadzanie audytu bezpieczeństwa dróg, identyfikację, badanie i usuwanie czarnych punktów na drogach i ulicach o znaczeniu lokalnym, udzielanie pomocy medycznej osobom poszkodowanym w wypadkach drogowych, może organizować ocenę wpływu dróg i ulic o znaczeniu lokalnym należących do gminy na bezpieczeństwo drogowe, regularne kontrole bezpieczeństwa dróg, kontrole bezpieczeństwa ogrodzeń miejsc pracy drogowej oraz ocenę bezpieczeństwa całej sieci drogowej;

10.8.5. realizuje edukacyjną działalność szkoleniową w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego;

10.8.6. wykonuje inne funkcje związane z zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu drogowego na terenie gminy.

10.9. Nadzór nad ruchem drogowym sprawują wyspecjalizowane jednostki policji oraz upoważnieni funkcjonariusze policji. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego, policja:

10.9.1 str. 1. reguluje ruch drogowy, zapewniając przemieszczanie się transportu wojskowego;

10.9.1 str. 2. w przypadkach określonych przez prawo bada naruszenia przepisów ruchu drogowego, prowadzi dochodzenie w sprawach wypadków drogowych, w przypadkach określonych przez prawo sporządza protokoły wykroczeń administracyjnych, rozpatruje sprawy wykroczeń administracyjnych i podejmuje decyzje w tych sprawach, stosuje inne środki przewidziane przez prawo;

10.9.1 str. 3. prowadzą specjalne pojazdy transportowe, pojazdy wojskowe, a także oficjalne delegacje i (lub) oficjalnych gości Republiki Litewskiej, którzy przybywają na oficjalne zaproszenie ministra obrony narodowej lub dowódcy Sił Zbrojnych Litwy.

10.9.1 str. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego, Żandarmeria Wojskowa:

10.9.1. nadzoruje, jak uczestnicy ruchu przestrzegają postanowień tej ustawy oraz zasad ruchu określonych w innych aktach prawnych;

10.9.2. reguluje ruch;

10.9.3. bada wykroczenia Kodeksu Drogowego, prowadzi dochodzenia w sprawach wypadków drogowych, w przypadkach określonych przez prawo sporządza protokoły wykroczeń administracyjnych, rozpatruje sprawy wykroczeń administracyjnych i wydaje decyzje w tych sprawach, stosuje inne środki przewidziane prawem;

10.9.4. kontroluje, czy nie są przekroczone dopuszczalna masa i wymiary pojazdów;

10.9.5. kontroluje, jak osoby fizyczne i prawne wykonują obowiązki określone w ustawach i innych aktach prawnych dotyczących zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego;

10.9.6. kontroluje stan techniczny pojazdów, tryb jazdy i odpoczynku kierowców na drogach, przeprowadza wstępne kontrole techniczne pojazdów klas M2, M3, N2, N3, O3, O4 oraz ciągników kołowych kategorii T1b, T2b, T3b, T4.1b, T4.2b, T4.3b, T5, które są najczęściej używane na drogach publicznych do przewozów za wynagrodzeniem i których maksymalna prędkość projektowa przekracza 40 km/h;

10.9.7. gromadzi i analizuje dane dotyczące naruszeń przepisów ruchu drogowego i zdarzeń drogowych;

10.9.8. udziela pierwszej pomocy osobom poszkodowanym w wypadku drogowym, gdy w pobliżu nie ma wykwalifikowanego pracownika medycznego;

10.9.9. podejmuje środki niezbędne do zapewnienia bezpiecznego ruchu w miejscu zdarzenia drogowego oraz do ochrony mienia pozostawionego bez nadzoru z powodu zdarzenia drogowego;

10.9.10. eskortuje i towarzyszy specjalnymi pojazdami delegacjom oficjalnym i chronionym osobom, towarzyszy specjalnymi pojazdami pojazdom przewożącym pasażerów, uczestników masowych i innych wydarzeń;

10.9.11. kontroluje, czy ładunek w pojazdach klas N2, N3, O3 i O4 jest rozmieszczony i/lub zamocowany zgodnie z wymaganiami;

10.9.12. może wykonywać inne funkcje związane z zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu drogowego.

10.10. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego, Litewska Administracja Bezpieczeństwa Transportu:

10.10.1. określa wymagania dotyczące rozmieszczenia i/lub mocowania ładunku w pojazdach kategorii N i O, listę braków w rozmieszczeniu i/lub mocowaniu ładunku oraz ich klasyfikację;

10.10.2. organizuje i przeprowadza wstępne kontrole techniczne pojazdów klas M2, M3, N2, N3, O3 i O4 na drodze, kontroluje, czy ładunek w pojazdach klas N2, N3, O3 i O4 jest rozmieszczony i/lub zamocowany zgodnie z wymaganiami;

10.10.3. ma prawo zatrzymać pojazdy kategorii M2, M3, N2, N3, O3 i O4, nakazać ich kierowcom podążanie za pojazdem specjalnym do miejsca kontroli lub postoju w celu przeprowadzenia kontroli technicznej;

10.10.4. udziela lub cofa upoważnienie do przeprowadzania obowiązkowego badania technicznego pojazdów zarejestrowanych na Litwie w państwie członkowskim Unii Europejskiej, państwie Europejskiego Obszaru Gospodarczego podmiotom, które zostały upoważnione do przeprowadzania obowiązkowego badania technicznego przez państwo, w którym się znajdują.

10.11. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego, spółka akcyjna Litewska Dyrekcja Dróg Samochodowych:

10.11.1. zarządza przepływem ruchu samochodowego i koordynuje porządek ruchu na drogach o znaczeniu państwowym;

10.11.2. planuje, organizuje i koordynuje wdrażanie, użytkowanie i rozwój inteligentnych systemów transportowych (zarządzanie ruchem, kontrola ruchu, monitorowanie ruchu i ewidencja ruchu, warunki pogodowe na drogach, planowanie podróży transportem publicznym);

10.11.3. utraciło moc z dniem 2023-01-02;

10.11.4. poprzez środki masowego przekazu informuje społeczeństwo o warunkach ruchu na drogach krajowych i lokalnych;

10.11.5. organizuje przeprowadzanie audytu bezpieczeństwa drogowego, ocenę wpływu na bezpieczeństwo dróg, usuwanie czarnych punktów na drogach o znaczeniu państwowym;

10.11.6. wdraża środki określone w Państwowym Programie Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego;

10.11.7. wykonuje inne funkcje określone w przepisach, związane z zapewnieniem bezpieczeństwa ruchu drogowego na drogach o znaczeniu państwowym.

10.12. Zapewniając bezpieczeństwo ruchu drogowego, publiczna instytucja Agencja Kompetencji Transportu:

10.12.1. prowadzi monitorowanie i analizę wskaźników bezpieczeństwa ruchu drogowego;

10.12.2. przeprowadza badania wypadków drogowych z punktu widzenia bezpieczeństwa infrastruktury drogowej;

10.12.3. zarządza danymi dotyczącymi zdarzeń drogowych, prowadzi ich monitorowanie i analizę statystyczną;

10.12.4. dostarcza informacje związane z bezpieczeństwem ruchu drogowego instytucjom, urzędom, przedsiębiorstwom państwowym, spółkom i innym organizacjom związanym z dziedziną bezpieczeństwa ruchu drogowego w Rzeczypospolitej Litewskiej oraz instytucjom międzynarodowym;

10.12.5. przedstawia Ministerstwu Transportu propozycje dotyczące opracowania Państwowego Programu Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego;

10.12.6. zatwierdza procedury oceny wpływu dróg o znaczeniu państwowym na bezpieczeństwo ruchu drogowego, regularnych kontroli bezpieczeństwa dróg, kontroli bezpieczeństwa ogrodzeń miejsc pracy na drogach, oceny bezpieczeństwa całej sieci drogowej, wytyczne zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej;

10.12.7. przeprowadza ocenę wpływu dróg o znaczeniu państwowym na bezpieczeństwo ruchu drogowego, na podstawie której przedstawia wnioski, a także przeprowadza regularne kontrole bezpieczeństwa dróg, kontrole bezpieczeństwa ogrodzeń miejsc pracy na drogach, ocenę bezpieczeństwa całej sieci drogowej, na podstawie której opracowuje, regularnie aktualizuje i, po uzgodnieniu z Ministerstwem Transportu, zatwierdza plan działań priorytetowych;

10.12.8. ustala czarne punkty na drogach krajowych i przeprowadza ich badania;

10.12.9. egzaminuje audytorów bezpieczeństwa ruchu drogowego, wydaje certyfikaty audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego, zawiesza ważność certyfikatów audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego, uchyla zawieszenie ważności certyfikatów audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego, unieważnia certyfikaty audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego i nadzoruje działalność audytorów bezpieczeństwa ruchu drogowego;

10.12.10. przedstawia Ministerstwu Transportu propozycje dotyczące identyfikacji, badania i eliminacji czarnych punktów, przeprowadzania audytu bezpieczeństwa dróg, szkolenia audytorów bezpieczeństwa dróg, egzaminowania, wydawania certyfikatów audytorom bezpieczeństwa dróg, zawieszania ważności, znoszenia zawieszenia ważności i unieważniania ważności, wymagań i procedur oceny wpływu na bezpieczeństwo dróg;

10.12.11. nadzoruje organizację i prowadzenie kursów zdobywania i doskonalenia kompetencji audytorów bezpieczeństwa drogowego;

10.12.12. wykonuje inne funkcje określone w niniejszej ustawie.

10.12.13. Funkcjonariusze kontrolujący, wykonując swoje obowiązki, nie mogą stwarzać zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.

11 Zapewnienie bezpiecznych warunków ruchu drogowego na drogach

11.1 str. 2. Przed zatwierdzeniem projektu infrastruktury drogowej, zgodnie z procedurą ustaloną przez ministra transportu, przeprowadzana jest ocena wpływu nowej drogi lub istotnej zmiany istniejącej sieci drogowej na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Ocena wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego dróg o znaczeniu państwowym jest organizowana zgodnie z procedurą ustaloną przez ministra transportu przez właściciela (zarządcę) planowanej drogi. Wniosek z oceny wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego jest obowiązkowy dla właściciela (zarządcy) drogi. Jeżeli właściciel (zarządca) drogi nie zgadza się z wnioskiem z oceny wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego lub jego częścią, właściciel (zarządca) drogi przedstawia podmiotowi, który sporządził wniosek z oceny wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego, argumenty niezgody (argumenty niezgody są formalizowane w protokole lub piśmie właściciela (zarządcy) drogi i dołączane do wniosku z oceny wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego) i na ich podstawie może nie uwzględnić wniosku z oceny wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego lub jego części.

11.1 str. 5. Nie rzadziej niż co 5 lat przeprowadzana jest ocena bezpieczeństwa całej sieci drogowej, na podstawie której opracowywany jest plan działań priorytetowych. Plan działań priorytetowych realizuje właściciel (zarządca) drogi.

11.1 str. 8. Wnioski z audytu bezpieczeństwa drogowego są obowiązkowe dla właściciela (zarządcy) drogi. Jeżeli właściciel (zarządca) drogi nie zgadza się z wnioskami audytu bezpieczeństwa drogowego lub ich częścią, właściciel (zarządca) drogi przedstawia audytorowi bezpieczeństwa drogowego argumenty sprzeciwu (argumenty sprzeciwu są formalizowane protokołem właściciela (zarządcy) drogi lub pisemnie i dołączane do wniosków z audytu bezpieczeństwa drogowego) i na ich podstawie może nie uwzględniać wniosków z audytu bezpieczeństwa drogowego lub ich części.

11.1 str. 9. Czarne punkty są określane, badane i usuwane corocznie zgodnie z procedurą ustaloną przez ministra transportu.

11.1 s.1.2. musi być przeprowadzana ocena wpływu na bezpieczeństwo dróg planowanych, projektowanych, budowanych lub już eksploatowanych dróg należących do transeuropejskiej sieci drogowej, autostrad, dróg ekspresowych i dróg głównych, regularna kontrola bezpieczeństwa dróg, kontrola bezpieczeństwa ogrodzenia miejsc pracy na drogach oraz ocena bezpieczeństwa całej sieci drogowej;

11.1 s.1.4. może być przeprowadzana ocena wpływu dróg krajowych i powiatowych na bezpieczeństwo ruchu drogowego, regularna kontrola bezpieczeństwa dróg, kontrola bezpieczeństwa ogrodzenia miejsc pracy na drogach oraz ocena bezpieczeństwa całej sieci drogowej;

11.1 s.1.5. Ocena wpływu na bezpieczeństwo dróg lokalnych należących do samorządów, regularna kontrola bezpieczeństwa dróg, kontrola bezpieczeństwa ogrodzenia miejsc pracy na drogach oraz ocena bezpieczeństwa całej sieci drogowej mogą być przeprowadzane zgodnie z procedurą ustaloną przez burmistrza lub upoważnionego dyrektora administracji samorządowej.

11.1 s.4. Regularne kontrole bezpieczeństwa dróg są przeprowadzane zgodnie z procedurą regularnych kontroli bezpieczeństwa dróg w określonych odstępach czasu i według ustalonego porządku. Kontrola bezpieczeństwa ogrodzenia miejsc pracy na drogach jest przeprowadzana zgodnie z procedurą kontroli bezpieczeństwa ogrodzenia miejsc pracy na drogach w określonych odstępach czasu i według ustalonego porządku.

11.1 str. 1. Procedury zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej podlegają następującym wymaganiom:

11.1 s.1.1. musi być przeprowadzony audyt bezpieczeństwa dróg dla wszystkich projektowanych, budowanych lub już eksploatowanych dróg i ulic przeznaczonych do ruchu publicznego;

11.1 s.1.3. musi być przeprowadzany na drogach poza obszarami miejskimi, które nie są wykorzystywane do komunikacji z prywatnymi terenami znajdującymi się w pobliżu dróg o znaczeniu lokalnym i które zostały zbudowane przy wykorzystaniu funduszy Unii Europejskiej, z wyjątkiem infrastruktury przeznaczonej do komunikacji, która nie jest przeznaczona do ruchu pojazdów silnikowych (na przykład ścieżki rowerowe lub drogi, które nie są zaprojektowane do ruchu tranzytowego, lub drogi dojazdowe o znaczeniu lokalnym, które prowadzą do obiektów przemysłowych, rolniczych lub leśnych), oraz ocena wpływu takich projektów drogowych na bezpieczeństwo ruchu drogowego, regularna kontrola bezpieczeństwa drogi, kontrola bezpieczeństwa ogrodzenia miejsc pracy na drogach i ocena bezpieczeństwa całej sieci drogowej;

11.1 str. 3. Audyt bezpieczeństwa dróg jest integralną częścią projektu infrastruktury drogowej. Audyt bezpieczeństwa dróg przeprowadza się podczas opracowywania projektu, a także przed rozpoczęciem eksploatacji drogi i na początkowym etapie jej użytkowania. Właściciel (zarządca) drogi na wniosek publicznej instytucji Agencji Kompetencji Transportu, w celach nadzoru nad działalnością audytora bezpieczeństwa dróg, jest zobowiązany do przedstawienia danych osoby przeprowadzającej audyt bezpieczeństwa dróg oraz informacji związanych z audytem bezpieczeństwa dróg. Jeżeli audyt bezpieczeństwa dróg przeprowadza grupa osób, co najmniej jeden członek tej grupy musi być audytorem bezpieczeństwa dróg.

11.1 p.6. Przeprowadzając ocenę bezpieczeństwa całej sieci drogowej, w razie potrzeby przeprowadza się ukierunkowaną kontrolę bezpieczeństwa drogi, aby zidentyfikować defekty drogi (ulicy) lub problematyczne miejsca, które zwiększają ryzyko wypadków drogowych i obrażeń uczestników ruchu.

11.1 strona 7. Podczas wdrażania procedur zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej (ocena wpływu na bezpieczeństwo drogowe, audyt bezpieczeństwa drogowego, regularna kontrola bezpieczeństwa drogi, kontrola bezpieczeństwa zabezpieczeń miejsc pracy na drogach oraz ocena bezpieczeństwa całej sieci drogowej) uwzględnia się potrzeby narażonych uczestników ruchu drogowego.

11.1 Wdrażanie procedur zarządzania bezpieczeństwem infrastruktury drogowej

11.1. Koordynację wdrażania środków bezpieczeństwa ruchu drogowego zapewniających bezpieczne warunki ruchu na drogach o znaczeniu państwowym prowadzi Ministerstwo Transportu lub upoważniona przez nie publiczna instytucja Agencja Kompetencji Transportu, organizuje spółka akcyjna Dyrekcja Dróg Samochodowych Litwy. Samorządy lub inne osoby prawne i (lub) fizyczne – właściciele lub zarządcy dróg, wykonując przypisane funkcje, zapewniają bezpieczne warunki ruchu na drogach i ulicach o znaczeniu lokalnym, wdrażając na nich środki bezpieczeństwa ruchu drogowego.

11.2 str. 4. Kompetencje audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego są doskonalone w kursach doskonalenia kompetencji audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego, organizowanych z częstotliwością określoną przez ministra transportu; po ich ukończeniu, w publicznej instytucji Agencji Kompetencji Transportowych przeprowadzany jest egzamin z doskonalenia kompetencji audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego. Zamiast kursów doskonalenia kompetencji audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego, zgodnie z procedurą określoną przez ministra transportu, może zostać uznany dokument potwierdzający, że osoba doskonaliła kompetencje audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego w zakresie bezpieczeństwa ruchu lub organizacji ruchu. Audytorowi bezpieczeństwa ruchu drogowego, który nie ukończył kursów doskonalenia kompetencji audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego i nie zdał egzaminu z doskonalenia kompetencji audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego w określonym terminie, zawiesza się ważność certyfikatu audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego. Po usunięciu przyczyn, które spowodowały zawieszenie ważności certyfikatu audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego, zawieszenie ważności certyfikatu audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego zostaje zniesione.

11.2 str. 5. Publiczna instytucja Agencja Kompetencji Transportowych unieważnia ważność certyfikatu audytora bezpieczeństwa drogowego nie później niż w ciągu 5 dni roboczych od dnia ujawnienia okoliczności wskazanych w tej części, gdy audytor bezpieczeństwa drogowego:

11.2 s.5.1. umiera;

11.2 s.5.2. złożył wniosek o unieważnienie ważności certyfikatu audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego;

11.2 s.10. Zgodność osób z wymaganiami stawianymi audytorom bezpieczeństwa ruchu drogowego, osobom dokonującym oceny wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego, osobom prowadzącym kursy zdobywania i/lub doskonalenia kompetencji audytorów bezpieczeństwa ruchu drogowego, sprawdza publiczna instytucja Agencja Kompetencji Transportu.

11.2 s.9.2. mieć nienaganną reputację;

11.2 s.9.5. spełniać wymagania określone w punkcie 2 części 8 tego artykułu.

11.2 s.1.2. mieć nienaganną reputację;

11.2 s.1.4. mieć prawo do prowadzenia pojazdów co najmniej jednej kategorii, z wyjątkiem sytuacji, gdy ze względu na stan zdrowia osoba nie może prowadzić pojazdów (co osoba musi udowodnić odpowiednimi dokumentami wydanymi przez placówkę medyczną).

11.2 str.2. Audytor bezpieczeństwa ruchu drogowego nie może uczestniczyć w pracach nad przygotowaniem lub realizacją audytowanego projektu infrastruktury drogowej, musi unikać konfliktu interesów publicznych i prywatnych, aby zapewnić bezstronność i obiektywizm. Audytor bezpieczeństwa ruchu drogowego w celach nadzoru działalności na żądanie publicznej instytucji Agencji Kompetencji Transportu jest zobowiązany do przedstawienia raportów z przeprowadzonych audytów bezpieczeństwa ruchu drogowego, wykonywania poleceń publicznej instytucji Agencji Kompetencji Transportu dotyczących działalności audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego, a także umożliwienia publicznej instytucji Agencji Kompetencji Transportu przeprowadzenia nadzoru nad działalnością audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego.

11.2 s.5.6. w ciągu 2 lat od zawieszenia ważności certyfikatu audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego nie spełnił wymagań określonych w części 4 tego artykułu dotyczących doskonalenia kompetencji audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego.

11.2 p.6. Osoba, której cofnięto ważność certyfikatu audytora bezpieczeństwa drogowego z powodu naruszeń określonych w punkcie 4 lub 5 części 5 tego artykułu, może uzyskać nowy certyfikat audytora bezpieczeństwa drogowego nie wcześniej niż po upływie jednego roku od decyzji publicznej instytucji Agencji Kompetencji Transportu o cofnięciu ważności certyfikatu audytora bezpieczeństwa drogowego.

11.2 s.8.2. realizować polecenia publicznej instytucji Agencji Kompetencji Transportu dotyczące wykorzystania zasobów materialnych i metodycznych, właściwej organizacji kursów, a także umożliwić publicznej instytucji Agencji Kompetencji Transportu przeprowadzenie nadzoru nad organizacją i prowadzeniem kursów zdobywania i doskonalenia kompetencji audytorów bezpieczeństwa drogowego.

11.2 str. 9. Osoba prowadząca kursy zdobywania kompetencji audytorów bezpieczeństwa ruchu drogowego i/lub doskonalenia kompetencji audytorów bezpieczeństwa ruchu drogowego musi:

11.2 s.9.1. posiadać wykształcenie wyższe w zakresie projektowania dróg, inżynierii bezpieczeństwa drogowego lub analizy wypadków drogowych, uzyskane po ukończeniu studiów z inżynierii budowlanej lub inżynierii transportu, lub równoważne wykształcenie, lub posiadać co najmniej 3-letnie doświadczenie w uczestnictwie w audytach bezpieczeństwa drogowego;

11.2 s.9.4. prowadzić te kursy zgodnie z programą nauczania spełniającą wymagania określone przez ministra transportu, uzgodnioną z publiczną instytucją Agencją Kompetencji Transportu, oraz zapewnić jakość nauczania;

11.2 str. 11. W państwach członkowskich Unii Europejskiej, państwach Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Konfederacji Szwajcarskiej uzyskane kwalifikacje zawodowe audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego są uznawane przez upoważnioną instytucję rządową, zgodnie z ustawą o uznawaniu kwalifikacji zawodowych regulowanych w Republice Litewskiej. Osoby fizyczne, które uzyskały kwalifikacje zawodowe audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego w państwach członkowskich Unii Europejskiej, państwach Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Konfederacji Szwajcarskiej, mogą świadczyć usługi audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego w Republice Litewskiej tymczasowo i okazjonalnie zgodnie z procedurą określoną w ustawie o uznawaniu kwalifikacji zawodowych regulowanych.

11.2 s.1.3. ukończyć szkolenie audytorów bezpieczeństwa ruchu drogowego, zdać egzamin na audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego i uzyskać certyfikat potwierdzający kompetencje audytora bezpieczeństwa ruchu drogowego;

11.2 strona 1. Audytor bezpieczeństwa ruchu drogowego musi spełniać następujące wymagania:

11.2 s.1.1. posiadać wykształcenie wyższe w zakresie projektowania dróg, inżynierii bezpieczeństwa drogowego lub analizy wypadków drogowych, uzyskane po ukończeniu studiów z inżynierii budowlanej lub inżynierii transportu, lub równoważne wykształcenie, lub posiadać co najmniej 3-letnie doświadczenie w uczestnictwie w audytach bezpieczeństwa drogowego;

11.2 str. 3. Osoba, która chce przeprowadzić audyt bezpieczeństwa dróg, musi uzyskać kompetencje audytora bezpieczeństwa dróg zgodnie z procedurą określoną przez ministra transportu. Kompetencje audytora bezpieczeństwa dróg zdobywa się na kursach zdobywania kompetencji audytora bezpieczeństwa dróg; po ich ukończeniu w publicznej instytucji Agencji Kompetencji Transportu przeprowadzany jest egzamin na zdobycie kompetencji audytora bezpieczeństwa dróg. Osobie, która zdała egzamin na zdobycie kompetencji audytora bezpieczeństwa dróg, publiczna instytucja Agencja Kompetencji Transportu wydaje certyfikat audytora bezpieczeństwa dróg nie później niż w ciągu 5 dni roboczych od dnia zdania egzaminu, uprawniający do przeprowadzania audytu bezpieczeństwa dróg. Osoba może przeprowadzać audyt bezpieczeństwa dróg tylko posiadając ważny certyfikat audytora bezpieczeństwa dróg.

11.2 s.5.3. nie spełnia co najmniej jednego wymogu określonego w części 1 tego artykułu;

11.2 s.5.4. narusza choć jeden z wymagań określonych w części 2 tego artykułu lub go (ich) nie spełnia;

11.2 s.5.5. podczas przeprowadzania audytu bezpieczeństwa dróg popełnił naruszenia przepisów prawa w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, które mogą stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu, a to zostało zarejestrowane przez publiczną instytucję Agencja Kompetencji Transportu podczas nadzoru nad działalnością audytorów bezpieczeństwa dróg;

11.2 strona 7. Osoba dokonująca oceny wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego musi spełniać wymagania określone w punktach 2 i 4 części 1 tego artykułu, a także wymagania określone w punkcie 1 części 1 tego artykułu lub posiadać co najmniej 3-letnie doświadczenie w uczestnictwie w ocenie wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego.

11.2 strona 8. Osoba organizująca kursy zdobywania i/lub doskonalenia kompetencji audytorów bezpieczeństwa ruchu drogowego musi:

11.2 s.8.1. dostosować programę nauczania do wymogów publicznej instytucji Agencja Kompetencji Transportu i zapewnić jakość nauczania;

11.2 s.9.3. mieć prawo do prowadzenia pojazdów co najmniej jednej kategorii, z wyjątkiem sytuacji, gdy ze względu na stan zdrowia osoba nie może prowadzić pojazdów (co osoba musi udowodnić odpowiednimi dokumentami wydanymi przez placówkę medyczną);

11.2 Wymagania dla audytorów bezpieczeństwa ruchu drogowego, osób organizujących i prowadzących kursy zdobywania i/lub doskonalenia kompetencji audytorów bezpieczeństwa ruchu drogowego, osób dokonujących oceny wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego

11.2. Środki bezpieczeństwa ruchu drogowego są wdrażane podczas projektowania, budowy, przebudowy, naprawy (remontu) i utrzymania dróg, zgodnie z normatywnymi dokumentami projektowania dróg Litwy, standardami Republiki Litewskiej oraz innymi normatywnymi aktami prawnymi. Akty prawne regulujące organizację ruchu drogowego powinny dążyć do zapewnienia czytelności i widoczności środków organizacji ruchu (sygnalizacji świetlnej, znaków drogowych i oznakowania dróg) dla kierowców i zautomatyzowanych systemów wspomagania kierowania.

11.3 strona 1. Za administracyjne usługi świadczone przez publiczną instytucję Agencję Kompetencji Transportu pobierana jest opłata. Wysokość opłaty ustalana jest (obliczana) na podstawie ekonomicznie uzasadnionego kosztu własnego usługi. Do kosztu własnego usługi nie mogą być wliczane koszty niezwiązane z konkretnym świadczeniem usługi. Wysokość kosztu własnego usługi (wydatków) musi być uzasadniona na podstawie następujących wskaźników ekonomicznych: szczegółowe zestawienie materialnych i im równoważnych kosztów (amortyzacja środków trwałych i amortyzacja wartości niematerialnych, usługi komunalne, łączność, naprawy i tym podobne) oraz kosztów pracy (wynagrodzenia, składki na ubezpieczenie społeczne i szkolenia pracowników) poniesionych w poprzednim roku finansowym przez publiczną instytucję Agencję Kompetencji Transportu w związku ze świadczeniem konkretnej usługi oraz obliczenie możliwych tych kosztów dla planowanej do świadczenia konkretnej usługi. Metodologię ustalania (obliczania) wysokości opłaty określa Rząd, a konkretne jej wysokości, kierując się tą metodologią, – minister transportu.

11.3 Opłata za usługi administracyjne świadczone przez publiczną instytucję Agencję Kompetencji Transportowych

11.3. Utraciło moc z dniem 2022-01-01

11.4 Instalacja stacjonarnych urządzeń do nadzoru ruchu drogowego

11.4. Utraciło moc z dniem 2014-07-01.

11.4.1 Na drogach mogą być instalowane stacjonarne mierniki prędkości (dalej – mierniki prędkości). Zasady instalacji i eksploatacji mierników prędkości na drogach określa Rząd lub upoważniona przez niego instytucja.

11.4.2 Fotoradary na drogach są instalowane w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego, po ocenie sytuacji bezpieczeństwa na drodze lub jej odcinku, okoliczności wypadków drogowych spowodowanych przekroczeniem dozwolonej prędkości, skali przypadków przekroczenia dozwolonej prędkości, natężenia ruchu, organizacji ruchu oraz innych istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu czynników lub ryzyk. Fotoradary na drogach instaluje zarządca drogi.

11.4.3. Radary prędkości, stacjonarne środki nadzoru ruchu drogowego, które rejestrują prędkość pojazdu silnikowego lub jego zespołu z przyczepą, oraz stacjonarne środki nadzoru ruchu drogowego, które rejestrują inne dane poza prędkością, są oznaczane różnymi znakami drogowymi.

11.4.4. Przed wszystkimi zainstalowanymi i eksploatowanymi fotoradarami umieszczane są znaki drogowe informujące o prowadzonej kontroli prędkości oraz znaki wskazujące dozwoloną prędkość.

11.5. Osoby organizujące prace na drodze muszą zapewnić, że miejsca pracy na drodze (ulicy) lub w pobliżu drogi (ulicy) są ogrodzone i oznaczone odpowiednimi znakami drogowymi, barierkami i urządzeniami kierującymi, a w porze nocnej lub przy złej widoczności – również światłami. Osoby pracujące na drodze (ulicy) są zobowiązane nosić odzież roboczą w jaskrawych kolorach, kamizelki ostrzegawcze lub mundury. Osoby pracujące na remontowanych odcinkach dróg (ulic) mogą w określonych przypadkach i zgodnie z procedurami kierować ruchem.

11.6. Wymagania i ograniczenia dotyczące umieszczania reklam na drogach, nad drogami, na pasach drogowych i w ich strefach ochronnych, a także na ulicach lub w ich pobliżu, określa Ustawa o reklamie. Reklama umieszczona z naruszeniem określonych wymagań musi zostać usunięta, zburzona lub rozebrana na koszt jej właściciela lub osób, które ją zamontowały, bez rekompensaty za straty.

11.7. Właściciel (zarządca) drogi jest zobowiązany:

11.7.1. zapewnić, że droga jest odpowiednia do ruchu pojazdów i pieszych oraz spełnia wymagania przepisów prawnych;

11.7.2. organizować ruch drogowy i zapewniać utrzymanie drogi, jej obiektów inżynieryjnych oraz technicznych środków organizacji ruchu w taki sposób, aby spełniało wymagania przepisów prawnych regulujących utrzymanie dróg;

11.7.3. zapewnić natychmiastowe usunięcie przeszkód utrudniających ruch i stwarzających zagrożenie, a jeśli to niemożliwe, zapewnić, aby w niebezpiecznych miejscach zostały zainstalowane odpowiednie techniczne środki organizacji ruchu, dopóki te przeszkody nie zostaną usunięte;

11.7.4. doskonalić organizację ruchu drogowego, uwzględniając przyczyny i okoliczności zdarzeń drogowych;

11.7.5. zrekompensować szkody osobom, które powstały w wyniku niewykonania obowiązków właściciela drogi zgodnie z przepisami prawa;

11.7.6. W przypadkach określonych przez Ministerstwo Transportu uzgodnić organizację ruchu z Ministerstwem Transportu lub upoważnioną przez nie instytucją, urzędem lub spółką akcyjną Dyrekcją Dróg Samochodowych Litwy.

12 Ogólne obowiązki uczestników ruchu drogowego

12.1. Zachowanie uczestników ruchu drogowego opiera się na wzajemnym szacunku i ostrożności.

12.2. Uczestnicy ruchu drogowego muszą znać tę ustawę i umieć Kodeks Drogowy.

12.3. Każdy uczestnik ruchu drogowego ma prawo korzystać z dróg, przestrzegając wymagań, zasad i ograniczeń określonych w tej oraz innych ustawach, Kodeksie Drogowym i innych aktach prawnych.

12.4. Uczestnicy ruchu drogowego są zobowiązani do przestrzegania legalnych wymagań funkcjonariuszy kontrolujących oraz poleceń osób pracujących na drodze, wydawanych podczas kontroli i regulacji ruchu drogowego.

12.5. Uczestnicy ruchu drogowego są zobowiązani do przestrzegania wszystkich niezbędnych środków ostrożności, aby nie stwarzać zagrożenia dla bezpieczeństwa innych uczestników ruchu, innych osób lub ich mienia oraz środowiska, a także, aby uniknąć szkodliwych skutków lub je zminimalizować, muszą podjąć wszelkie niezbędne działania, z wyjątkiem sytuacji, gdyby to zagrażało ich własnemu życiu lub zdrowiu, życiu lub zdrowiu innych osób, lub gdyby takie działania spowodowały jeszcze większe szkody w porównaniu do tych, których można by uniknąć.

12.6. Uczestnicy ruchu drogowego nie mogą samowolnie przenosić, zasłaniać, usuwać ani instalować urządzeń technicznych regulujących ruch drogowy, blokować drogi, pozostawiać na drodze jakichkolwiek przedmiotów ani w inny sposób utrudniać ruchu, niszczyć drogi, urządzeń regulujących ruch, linii alarmowych i zieleni, blokować ani w inny sposób utrudniać dojazdu do hydrantu przeciwpożarowego lub innego zainstalowanego sprzętu ratunkowego, wyrzucać z pojazdu jakichkolwiek przedmiotów, śmieci, wylewać olejów w miejscach do tego nieprzeznaczonych ani w inny sposób zanieczyszczać środowiska.

12.7. Uczestnicy ruchu, którzy stworzyli lub zauważyli przeszkodę na drodze, spowodowali lub zauważyli na niej zagrożenie, są zobowiązani usunąć tę przeszkodę lub zagrożenie, a jeśli nie mogą tego zrobić, powinni zgłosić to policji lub właścicielowi drogi, oznaczyć przeszkodę lub niebezpieczne miejsce i wszelkimi możliwymi sposobami ostrzec innych uczestników ruchu o przeszkodzie lub zagrożeniu.

12.8. Po otrzymaniu wezwania od policji, uczestnik ruchu drogowego jest zobowiązany stawić się w wyznaczonym czasie w jednostce policji. Musi mieć przy sobie dokument tożsamości oraz inne dokumenty wskazane w wezwaniu.

12.9. Uczestnicy ruchu drogowego są zobowiązani do niezwłocznego ustąpienia pierwszeństwa nadjeżdżającym pojazdom specjalnym z włączonymi niebieskimi i czerwonymi lub tylko niebieskimi sygnałami świetlnymi oraz specjalnymi sygnałami dźwiękowymi, zgodnie z przepisami Kodeksu Drogowego.

12.10. Uczestnicy ruchu drogowego muszą nie przeszkadzać kierowcom pojazdów z włączonymi pomarańczowymi sygnałami świetlnymi w wykonywaniu ich obowiązków. Pomarańczowy sygnał świetlny pojazdu musi być włączony, gdy utrudnia się ruch (z powodu większych niż dozwolone wymiarów pojazdu z ładunkiem lub bez, podczas pracy na drodze, zatrzymania i postoju, jazdy powolnej, eskortowania zorganizowanej grupy rowerzystów, przewożenia ładunków niebezpiecznych). Włączony pomarańczowy sygnał świetlny nie daje pierwszeństwa, jedynie zwraca uwagę i ostrzega innych uczestników ruchu o możliwym zagrożeniu. Kierowcy pojazdów z włączonymi pomarańczowymi sygnałami świetlnymi, jadąc drogą, stojąc i (lub) wykonując prace, zapewniają, że nie zagraża to bezpieczeństwu ruchu drogowego.

13 Ogólne obowiązki kierowców pojazdów

13.1. Zabrania się prowadzenia pojazdu silnikowego, ciągnika, maszyny samobieżnej osobom, które nie mają do tego prawa, a także osobom nietrzeźwym, pod wpływem narkotyków, substancji psychotropowych lub innych środków działających na psychikę, lub które nie skorzystały z obowiązkowego codziennego odpoczynku określonego w przepisach. Ponadto, nie wolno prowadzić pojazdu w przypadku choroby lub zmęczenia, jeśli może to stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, ani przekazywać pojazdu do prowadzenia osobom, które są pod wpływem któregokolwiek z wyżej wymienionych czynników lub nie mają prawa do prowadzenia tego pojazdu.

13.2. Zabrania się prowadzenia pojazdu technicznie niesprawnego, niezgodnego z wymaganiami technicznymi stawianymi pojazdom (dalej – wymagania techniczne). Przed rozpoczęciem jazdy kierowca pojazdu silnikowego, ciągnika, maszyny samobieżnej musi upewnić się, czy pojazd jest sprawny, czy posiada obowiązkowe dla danego rodzaju pojazdu środki, takie jak apteczka pierwszej pomocy, sprzęt przeciwpożarowy, oznakowanie miejsca awaryjnego zatrzymania i inne, a także podczas jazdy monitorować stan techniczny pojazdu. W przypadku, gdy pojazd w ruchu ulegnie awarii i z tego powodu nie spełnia wymagań technicznych, a usunięcie usterki jest niemożliwe, kierowca, zachowując niezbędne środki ostrożności, może dojechać do miejsca postoju lub naprawy, z wyjątkiem przypadków określonych w Kodeksie Drogowym.

13.3. Kierowca jest zobowiązany podjąć wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa sobie i pasażerom podczas podróży. Przypadki i zasady używania pasów bezpieczeństwa, kasków, fotelików dziecięcych, ochraniaczy dla motocyklistów i innych środków bezpieczeństwa określa Kodeks Drogowy.

13.4. Kierowca pojazdu silnikowego, ciągnika, maszyny samobieżnej musi umieć udzielić pierwszej pomocy osobom poszkodowanym w wypadku drogowym.

13.5. Kierowca pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy, ciągnika, maszyny samobieżnej jest zobowiązany posiadać przy sobie i na żądanie kontrolującego funkcjonariusza przedstawić ważne odpowiednie prawo jazdy lub dokument potwierdzający prawo do prowadzenia ciągników i (lub) maszyn samobieżnych, dokumenty rejestracyjne pojazdu, obowiązkowe dokumenty przeglądu technicznego, raport z ostatniego przeglądu technicznego pojazdów klas M2, M3, N2, N3, O3, O4 oraz ciągników kołowych kategorii T1b, T2b, T3b, T4.1b, T4.2b, T4.3b, T5, świadectwo (polisę) obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych oraz inne dokumenty określone przez ustawy Republiki Litewskiej i Kodeks Drogowy (z wyjątkiem przypadków określonych w ustępach 6, 7 i 8 tego artykułu, kiedy kierowca pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy nie jest zobowiązany posiadać przy sobie odpowiednich dokumentów), a także umożliwić sprawdzenie wskazań urządzeń zatwierdzonych do określania czasu jazdy i odpoczynku.

13.6. Kierowca pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy, któremu wydano prawo jazdy w Republice Litewskiej, nie jest zobowiązany do posiadania przy sobie i okazania na żądanie funkcjonariusza prawa jazdy, jeżeli przedstawi ważny dokument tożsamości.

13.7. Kierowca pojazdu silnikowego i/lub przyczepy, o którym mowa w części 6 tego artykułu, prowadzący pojazd silnikowy i/lub przyczepę zarejestrowaną w Republice Litewskiej, nie jest zobowiązany do posiadania przy sobie i przedstawienia na żądanie funkcjonariusza kontrolującego dokumentu obowiązkowego przeglądu technicznego oraz świadectwa (polisy) obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów.

13.8. Kierowca pojazdu silnikowego i/lub przyczepy, o którym mowa w części 6 tego artykułu, który prowadzi pojazd silnikowy i/lub przyczepę zarejestrowaną na jego własność w Republice Litewskiej, nie jest zobowiązany do posiadania przy sobie i przedstawienia na żądanie funkcjonariusza dokumentów wymienionych w części 7 tego artykułu oraz dokumentu rejestracyjnego pojazdu.

13.9. Osoby posiadające ważne prawo jazdy wydane w państwach członkowskich Unii Europejskiej oraz krajach Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu nie muszą posiadać prawa jazdy wydanego w Republice Litewskiej. Krajowe i międzynarodowe prawa jazdy wydane przez strony Konwencji Paryskiej z 1926 roku o ruchu drogowym, Konwencji Genewskiej z 1949 roku o ruchu drogowym oraz Konwencji Wiedeńskiej z 1968 roku o ruchu drogowym, które spełniają wymagania tych konwencji, są ważne w Republice Litewskiej, pod warunkiem że ich posiadacz nie jest stałym mieszkańcem Republiki Litewskiej, a po uzyskaniu statusu stałego mieszkańca Republiki Litewskiej – nie dłużej niż sześć miesięcy od uzyskania tego statusu. Te prawa jazdy wydane za granicą nie są uznawane, jeśli ich posiadacze nie osiągnęli wieku określonego w tej ustawie lub jeśli prawa jazdy zostały wydane osobom, którym odebrano prawo do prowadzenia pojazdów lub które w momencie popełnienia wykroczenia, za które odebrano prawo do prowadzenia pojazdów, były stałymi mieszkańcami Republiki Litewskiej lub posiadały pozwolenie na tymczasowy pobyt w Republice Litewskiej i nie odzyskały prawa do prowadzenia pojazdu zgodnie z procedurą określoną w artykule 24 tej ustawy po jego odebraniu. Ponadto, nie są uznawane prawa jazdy wydane osobom, którym ważność prawa jazdy została ograniczona, zawieszona lub prawo jazdy zostało odebrane w państwie, które je wydało.

13.10. Na żądanie funkcjonariusza policji kierowca jest zobowiązany poddać się kontroli zgodnie z procedurą ustaloną przez Rząd, w celu sprawdzenia, czy nie jest nietrzeźwy, pod wpływem narkotyków, substancji psychotropowych lub innych środków działających na psychikę.

13.11. Kierowcy pojazdów są zobowiązani do przestrzegania poleceń funkcjonariuszy kontrolujących i regulatorów ruchu określonych w niniejszej ustawie, ustawie o Policji oraz innych aktach prawnych Republiki Litewskiej, a także do przestrzegania zasad zachowania określonych w Kodeksie Drogowym, gdy są zatrzymywani przez funkcjonariuszy kontrolujących.

13.12. Kierowcy pojazdów silnikowych, traktorów, maszyn samobieżnych muszą zapewnić, że używane przez nich pojazdy nie przekraczają poziomu hałasu określonego w przepisach prawnych.

13.13. Podczas uczestnictwa pojazdu w ruchu drogowym (z wyjątkiem sytuacji, gdy pojazd stoi), kierowcom zabrania się korzystania z urządzeń mobilnych, jeśli są one używane ręcznie, z wyjątkiem obsługi urządzeń mobilnych za pomocą zestawu głośnomówiącego, gdy urządzenie mobilne jest zamocowane w specjalnym uchwycie lub przy użyciu wyposażenia pojazdu.

13.14. Kierowca pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy, ciągnika, maszyny samobieżnej, zatrzymując się w ciemności na nieoświetlonej drodze lub przy złej widoczności, z wyjątkiem miejsc przeznaczonych do parkowania, po opuszczeniu pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy, ciągnika, maszyny samobieżnej, musi nosić kamizelkę w jaskrawym kolorze z elementami odblaskowymi.

13.15. Kierowcy pojazdów silnikowych są zobowiązani do uczestnictwa i ukończenia dodatkowych szkoleń dla kierowców zgodnie z ustalonymi zasadami.

13.16. Kierowcy pojazdów muszą zawsze zachowywać się na drodze w taki sposób, aby nie stwarzać zagrożenia dla innych uczestników ruchu i nie utrudniać ich ruchu.

13.17. Kierowcy pojazdów muszą podjąć dodatkowe środki ostrożności, gdy na drodze znajdują się dzieci lub osoby niepełnosprawne.

13.18. Kierowcy pojazdów silnikowych i/lub przyczep są zobowiązani do przeprowadzania badań zdrowotnych z częstotliwością określoną przez Rząd lub upoważnioną przez niego instytucję.

13.19. Inne obowiązki kierowców pojazdów oraz ich działania w konkretnych sytuacjach drogowych określa Kodeks Drogowy.

13.20. Testy autonomicznych pojazdów w ruchu publicznym muszą być przeprowadzane przez osoby, które w każdej chwili mogą bezpośrednio lub zdalnie przejąć kontrolę nad autonomicznymi pojazdami. Osoby te podczas testów autonomicznych pojazdów są traktowane jak kierowcy, wykonują obowiązki kierowców określone w ustawach i innych aktach prawnych oraz muszą posiadać ważne prawo jazdy, które uprawnia do prowadzenia pojazdów silnikowych testowanej kategorii.

14 Obowiązki kierowców przewożących pasażerów i ładunki

14.1. Pasażerów można przewozić wyłącznie pojazdami przeznaczonymi (lub specjalnie do tego dostosowanymi) i tylko w miejscach przeznaczonych dla ludzi zgodnie z konstrukcją.

14.2. Kierowcy zajmujący się przewozem pasażerów muszą posiadać przy sobie ważną kartę licencyjną wydaną zgodnie z przepisami rządowymi, a przewożąc pasażerów na regularnych trasach, również ważne zezwolenie wydane zgodnie z przepisami i na żądanie kontrolującego funkcjonariusza przedstawić je oraz inne dokumenty. Jeżeli kierowca pojazdów silnikowych kategorii C1, C1E, C, CE, D1, D1E, D, DE lub ich zespołów z przyczepami zajmuje się komercyjnym przewozem towarów lub pasażerów i w jego prawie jazdy przy odpowiednich kategoriach nie jest wpisany zharmonizowany kod Unii Europejskiej (95), taki kierowca na żądanie kontrolującego funkcjonariusza musi przedstawić kartę kwalifikacji kierowcy lub świadectwo kierowcy, jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowego przewozu drogowego towarów.

14.3. Kierowcy zabrania się kontynuować jazdę, jeśli występują (pojawiły się podczas jazdy) naruszenia zasad przewozu pasażerów (ładunków), które stwarzają zagrożenie dla ludzi i środowiska, dopóki nie zostaną usunięte.

14.4. Wymagania, których muszą przestrzegać kierowcy pojazdów przewożących pasażerów (ładunki), oraz zasady przewozu pasażerów (ładunków) w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego określa Kodeks Drogowy.

14.5. Kierowcy pojazdów silnikowych kategorii C1, C1E, C, CE, D1, D1E, D, DE oraz ich zespołów z przyczepami, zamierzający prowadzić komercyjny przewóz towarów lub pasażerów, muszą zgodnie z ustalonymi zasadami uzyskać kwalifikacje kierowcy i regularnie je doskonalić. (Uwaga TAR. Wymóg uzyskania kwalifikacji kierowcy określony w artykule 14 ustęp 5 nie dotyczy kierowców, którzy uzyskali prawo jazdy na pojazdy silnikowe kategorii D1, D1E, D lub DE oraz ich zespoły z przyczepami do dnia 9 września 2008 roku (włącznie), oraz kierowców, którzy uzyskali prawo jazdy na pojazdy silnikowe kategorii C1, C1E, C lub CE oraz ich zespoły z przyczepami do dnia 9 września 2009 roku (włącznie). Kierowcy, którzy uzyskali prawo jazdy na pojazdy wymienionych kategorii przed datami wskazanymi w tej części, chcący przewozić towary i/lub pasażerów w celach komercyjnych, muszą ukończyć okresowe szkolenie zawodowe kierowców.)

15 Obowiązki pieszych i zakazy ich dotyczące

15.1. Piesi, poruszając się nieoświetlonym poboczem lub skrajem jezdni albo stojąc tam w porze nocnej lub przy złej widoczności, muszą mieć latarkę widoczną dla innych uczestników ruchu drogowego lub nosić jaskrawą kamizelkę z elementami odblaskowymi, albo mieć przypięty do ubrania w widocznym dla innych uczestników ruchu miejscu odblask.

15.2. Na drugą stronę jezdni piesi muszą przechodzić (przemieszczać się) tylko przez przejścia dla pieszych (w tym podziemne i nadziemne), a tam, gdzie ich nie ma, przez skrzyżowania wzdłuż linii chodników lub poboczy. Gdy w strefie widoczności nie ma przejść ani skrzyżowań, dozwolone jest przechodzenie (przemieszczanie się) pod kątem prostym w dobrze widocznych miejscach, ale tylko po upewnieniu się, że przejście (przemieszczanie się) jest bezpieczne.

15.3. Pieszym zabrania się:

15.3.1. poruszać się po jezdni w miejscach, gdzie znajdują się bariery dla pojazdów lub pieszych, a w obszarach zabudowanych – również tam, gdzie jest pas rozdzielający (z wyjątkiem przejść dla pieszych i skrzyżowań);

15.3.2. poruszać się autostradą lub drogą ekspresową;

15.3.3. poruszać się pasem rozdzielającym lub wzdłuż jego krawędzi jezdni;

15.3.4. wyjechać (ruszyć) zza stojącego pojazdu lub innej przeszkody, która utrudnia widoczność miejsca, nie upewniwszy się, że nie zbliżają się inne pojazdy;

15.3.5. poruszać się ścieżkami rowerowymi, z wyjątkiem sytuacji, gdy konieczne jest przejście na drugą stronę ścieżki rowerowej lub gdy na drodze nie ma chodnika ani ścieżki dla pieszych i w tych przypadkach nie będzie utrudniać ruchu rowerzystów;

15.3.6. opuścić miejsce zdarzenia drogowego, jeżeli piesi są z nim związani;

15.3.7. poruszać się pasami dla rowerów, z wyjątkiem sytuacji, gdy konieczne jest przejście na drugą stronę pasa dla rowerów i nie będzie to przeszkadzać ruchowi rowerzystów;

15.3.8. jeździć na rolkach, deskorolkach lub hulajnogach bez silnika po jezdni, z wyjątkiem strefy zamieszkania.

15.4. Inne obowiązki pieszych są określone w Kodeksie Drogowym.

16 Obowiązki pasażerów

16.1. Czekać na transport publiczny wolno tylko na peronach przystankowych, a tam, gdzie ich nie ma, – przy znaku przystanku na chodniku lub poboczu.

16.2. Pasażerom wolno wsiadać (wysiadać) tylko wtedy, gdy pojazd całkowicie się zatrzyma.

16.3. Jeśli funkcjonariusz kontrolujący zatrzymuje pojazd, pasażerowie mogą wysiąść tylko za jego pozwoleniem.

16.4. Z strony jezdni pasażerom wolno wsiadać do pojazdu (wysiadać z niego) tylko wtedy, gdy nie jest to możliwe od strony chodnika lub pobocza i jeśli będzie to bezpieczne oraz nie będzie przeszkadzać innym uczestnikom ruchu drogowego.

16.5. Podczas jazdy pojazdem silnikowym i przyczepą wyposażoną w pasy bezpieczeństwa, pasażerowie muszą mieć zapięte pasy bezpieczeństwa, a podczas jazdy motocyklem, motorowerem, lekkim czterokołowcem, czterokołowcem, mocnym czterokołowcem lub trójkołowcem – muszą mieć założone i zapięte kaski motocyklowe. Dozwolone jest jazda bez kasku motocyklowego, jeśli motorower, motocykl, trójkołowiec, lekki czterokołowiec, czterokołowiec lub mocny czterokołowiec posiadają nadwozie (kabinę) lub zamontowane pałąki ochronne dachu, których celem jest ochrona kierowcy i pasażera przed uderzeniami, oraz są wyposażone w pasy bezpieczeństwa.

16.6. Pasażerom zabrania się rozpraszać uwagę kierowcy i przeszkadzać mu w prowadzeniu pojazdu.

16.7. Inne obowiązki pasażerów są określone w Kodeksie Drogowym.

17 Wymagania i zakazy dla rowerzystów

17.1. Jazda jest dozwolona tylko z działającym hamulcem i sygnałem dźwiękowym, białym światłem z przodu i czerwonym światłem z tyłu, a także z pomarańczowymi elementami odblaskowymi po obu stronach elektrycznego urządzenia mikromobilności. Podczas jazdy po jezdni, kierowca elektrycznego urządzenia mikromobilności musi nosić jaskrawą kamizelkę z elementami odblaskowymi lub z przodu urządzenia musi świecić białe światło, a z tyłu czerwone światło. Podczas jazdy w ciemności lub przy złej widoczności, z przodu elektrycznego urządzenia mikromobilności musi świecić białe światło, a z tyłu czerwone światło, a kierowca tego urządzenia musi nosić jaskrawą kamizelkę z elementami odblaskowymi. Wszyscy kierowcy elektrycznych urządzeń mikromobilności podczas jazdy muszą mieć założony i zapięty kask rowerowy, deskorolkowy lub motocyklowy. Kierowcom elektrycznych urządzeń mikromobilności zaleca się również stosowanie środków ochrony ciała (na przykład ochraniaczy na łokcie, kolana itp.). Jeśli elektryczne urządzenie mikromobilności jest wynajmowane, kask musi zapewnić wynajmujący elektryczne urządzenie mikromobilności.

17.2. Rowerzysta może poruszać się po drodze tylko rowerem wyposażonym w sprawny hamulec i sygnał dźwiękowy. Z tyłu roweru musi znajdować się czerwony odblask lub czerwone światło, a po obu stronach – pomarańczowe odblaski przymocowane do szprych kół. Poruszając się po jezdni, rowerzysta musi nosić kamizelkę w jaskrawym kolorze z elementami odblaskowymi lub z przodu roweru musi świecić białe światło, a z tyłu – czerwone światło. Podczas jazdy po drodze w porze nocnej lub przy złej widoczności, z przodu roweru musi świecić białe światło, a z tyłu – czerwone światło, rowerzysta musi nosić kamizelkę w jaskrawym kolorze z elementami odblaskowymi. Rowerzyści (pasażerowie) do 18 roku życia, poruszający się (przewożeni) po drodze, muszą mieć założone i zapięte kaski rowerowe. Osobom powyżej 18 roku życia, poruszającym się rowerem po drodze, zaleca się noszenie i zapinanie kasku rowerowego.

17.3. Na ścieżce rowerowej rowerzysta musi jechać jak najbliżej prawej krawędzi ścieżki (części przeznaczonej dla nich). Jeśli na ścieżce lub chodniku przeznaczonym dla ruchu pieszych i rowerowego część przeznaczona dla rowerów jest oznaczona liniami oznakowania jezdni (białym symbolem roweru), rowerzysta musi jechać tylko po niej i jak najbliżej jej prawej krawędzi. Rowerzyści muszą nie stwarzać zagrożenia dla pieszych.

17.4. Rowerzystom zabrania się:

17.4.1 W tym artykule określone wymagania i zakazy dotyczą również kierowców motorowerów.

17.4.1. poruszać się jezdnią, z wyjątkiem przypadków określonych w Kodeksie Drogowym;

17.4.2. poruszać się autostradami i drogami ekspresowymi;

17.4.3. prowadzić pojazd bez trzymania kierownicy przynajmniej jedną ręką;

17.4.4. przewozić pasażerów, jeśli nie ma zainstalowanych specjalnych miejsc siedzących;

17.4.5. przewozić, holować lub pchać ładunki, które utrudniają prowadzenie pojazdu lub stwarzają zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego;

17.4.6. być holowanym przez inne pojazdy;

17.4.7. holować inne pojazdy, z wyjątkiem przyczep do tego przeznaczonych;

17.4.8. jechać trzymając się innych pojazdów.

17.5. Inne wymagania dla rowerzystów są określone w Kodeksie Drogowym.

18 Wymagania dla woźniców, poganiaczy zwierząt lub ptaków, jeźdźców

18.1. Prowadzenie zwierząt lub ptaków, jazda konna jest dozwolona osobom nie młodszym niż 14 lat. Z przodu wozu lub sań prowadzonych przez woźnicę muszą być białe, z boków pomarańczowe, a z tyłu czerwone odblaski, zamocowane w dobrze widocznych miejscach i oznaczające skrajne wymiary wozu lub sań. W porze nocnej lub przy złej widoczności, woźnica, poganiacz zwierząt lub ptaków, jeździec musi nosić jaskrawą kamizelkę z elementami odblaskowymi.

18.2. Zabrania się woźnicom, poganiaczom zwierząt lub ptaków, jeźdźcom oraz innym osobom:

18.2.1. pozostawić zwierzęta gospodarskie lub ptaki na drodze lub w jej pobliżu bez nadzoru;

18.2.2. przywiązać zwierzęta w taki sposób, aby mogły wyjść na drogę;

18.2.3. przepędzać zwierzęta gospodarskie lub ptactwo po bruku, drodze z nawierzchnią asfaltową lub betonową bez zgody właściciela drogi;

18.2.4. przepędzać zwierzęta gospodarskie lub ptaki przez tory kolejowe i drogę, gdzie nie ma specjalnie do tego przeznaczonych miejsc;

18.2.5. poruszać się jezdnią w porze nocnej;

18.2.6. na autostradach i drogach ekspresowych prowadzić, pędzić zwierzęta lub ptaki, jeździć konno.

18.3. Inne wymagania dla woźniców, poganiaczy zwierząt lub ptaków oraz jeźdźców są określone w Kodeksie Drogowym.

19 Prawa i obowiązki kierowców pojazdów specjalnych

19.1. Kierowcy pojazdów specjalnych, posiadający zezwolenia na używanie niebieskich i czerwonych sygnałów świetlnych oraz specjalnych sygnałów dźwiękowych, mogą korzystać z włączonych niebieskich i czerwonych lub tylko niebieskich sygnałów świetlnych oraz specjalnych sygnałów dźwiękowych wyłącznie wtedy, gdy jest to konieczne do ratowania życia, zdrowia lub mienia, zapewnienia porządku publicznego i bezpieczeństwa ruchu drogowego, zatrzymywania osób podejrzanych o popełnienie wykroczeń, eskortowania i/lub towarzyszenia pojazdami specjalnymi oficjalnym delegacjom i chronionym osobom.

19.2. Kierowcy pojazdów specjalnych, poruszając się po drodze z włączonymi niebieskimi i czerwonymi lub tylko niebieskimi sygnałami świetlnymi oraz specjalnymi sygnałami dźwiękowymi, mogą korzystać z pierwszeństwa tylko wtedy, gdy nie zagraża to bezpieczeństwu ruchu drogowego i tylko wtedy, gdy upewnią się, że ustępuje im się drogę. Z pierwszeństwa mogą również korzystać kierowcy pojazdów eskortowanych przez pojazdy specjalne, ale tylko wtedy, gdy nie zagraża to bezpieczeństwu ruchu drogowego i tylko wtedy, gdy upewnią się, że ustępuje im się drogę.

19.3. Aby ostrzec uczestników ruchu drogowego o zagrożeniu dla bezpieczeństwa ruchu, mogą być włączane niebieskie i czerwone lub tylko niebieskie sygnały świetlne stojących pojazdów specjalnych bez specjalnych sygnałów dźwiękowych.

19.4. Zasady wydawania i używania zezwoleń na korzystanie z niebieskich i czerwonych sygnałów świetlnych oraz specjalnych sygnałów dźwiękowych określa Rząd.

19.5. Prawa i obowiązki określone w częściach 1, 2 i 3 tego artykułu mają również kierowcy specjalnych pojazdów państw członkowskich Unii Europejskiej, państw stowarzyszonych z układem z Schengen oraz państw Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO), gdy wykonują obowiązki służbowe na terytorium Republiki Litewskiej w przypadkach i na zasadach określonych w międzynarodowych umowach lub innych porozumieniach Republiki Litewskiej.

20 Wymagania dla właścicieli i zarządców pojazdów

20.1. Osoba fizyczna, która zgodnie z przepisami ustawy o deklarowaniu miejsca zamieszkania Republiki Litewskiej zadeklarowała miejsce zamieszkania w Republice Litewskiej lub przebywała w Republice Litewskiej nieprzerwanie lub z przerwami przez 183 dni lub więcej w ciągu jednego roku kalendarzowego, lub osoba prawna zarejestrowana w Republice Litewskiej, lub osoba fizyczna zarejestrowana w Rejestrze Podatników, lub osoba prawna zarejestrowana w Rejestrze Podatników, lub podmiot zbiorowego inwestowania założony w Republice Litewskiej, którego formą działalności jest fundusz inwestycyjny lub spółka inwestycyjna, jest zobowiązana zgodnie z przepisami ustalonymi przez Rząd lub upoważnioną przez niego instytucję do zadeklarowania zarządcy Rejestru Pojazdów Drogowych Republiki Litewskiej danych określonych przez Rząd lub upoważnioną przez niego instytucję:

20.1.1. o nabyciu prawa własności do pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy poza terytorium Republiki Litewskiej. Dane te muszą być zadeklarowane nie później niż w momencie wprowadzenia tego pojazdu i (lub) przyczepy na terytorium Republiki Litewskiej;

20.1.2. o nabyciu prawa własności do zadeklarowanego w rejestrze pojazdów drogowych Republiki Litewskiej pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy. Dane te należy zadeklarować w ciągu 5 dni roboczych od nabycia prawa własności;

20.1.3. o przeniesionym prawie własności do zadeklarowanego w Rejestrze Pojazdów Drogowych Republiki Litewskiej pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy. Dane te należy zadeklarować w ciągu 5 dni roboczych od zadeklarowania danych o nabytym prawie własności, a w przypadkach, gdy prawo własności zostało przeniesione na cudzoziemca lub zagraniczną osobę prawną niezarejestrowaną w Republice Litewskiej, w ciągu 5 dni roboczych od przeniesienia prawa własności.

20.2. W przypadkach nieprzewidzianych w części 1 tego artykułu, zarządca pojazdu silnikowego i/lub przyczepy jest zobowiązany do zadeklarowania danych określonych przez Rząd lub upoważnioną przez niego instytucję, zgodnie z procedurą ustaloną przez Rząd lub upoważnioną przez niego instytucję, nie później niż przed wjazdem na terytorium Republiki Litewskiej. Przepis ten nie ma zastosowania do cudzoziemców i zagranicznych osób prawnych niezarejestrowanych w Republice Litewskiej, gdy pojazd silnikowy i/lub przyczepa jest zarządzana przez osobę, która jest właścicielem tego pojazdu silnikowego i/lub przyczepy lub członkiem jego rodziny, gdy pojazd silnikowy i/lub przyczepa jest własnością pracodawcy, gdy pojazd silnikowy i/lub przyczepa jest zarządzana na podstawie umowy leasingu (leasingu finansowego), leasingu operacyjnego, najmu lub użyczenia.

20.3. Właściciel lub zarządca pojazdu jest odpowiedzialny za pojazd, który należy do niego na prawach własności lub innych prawach. Przy przenoszeniu prawa własności, pojazd silnikowy i/lub przyczepa muszą posiadać ważny unikalny kod deklaracji pojazdu silnikowego i/lub przyczepy. Właściciel lub zarządca pojazdu silnikowego i/lub przyczepy (z wyjątkiem nowego pojazdu, który wcześniej nie był zarejestrowany) podczas publicznej oferty nabycia pojazdu silnikowego i/lub przyczepy jest zobowiązany do ogłoszenia ważnego unikalnego kodu deklaracji pojazdu silnikowego i/lub przyczepy, przyznanego pojazdom silnikowym i/lub przyczepom zadeklarowanym w przypadkach określonych w ustępach 1 i 2 tego artykułu.

20.4. W celu wyjaśnienia naruszenia prawa, na żądanie funkcjonariusza kontrolującego, upoważnionego funkcjonariusza administracji samorządowej, właściciel (zarządca) pojazdu musi wskazać temu funkcjonariuszowi dane określone w Kodeksie wykroczeń administracyjnych Republiki Litewskiej dotyczące osoby, która w momencie popełnienia wykroczenia zarządzała pojazdem należącym do właściciela (zarządcy) lub z niego korzystała, a kierownik osoby prawnej lub inna odpowiedzialna osoba musi wskazać temu funkcjonariuszowi dane określone w Kodeksie wykroczeń administracyjnych Republiki Litewskiej dotyczące osoby, która w momencie popełnienia wykroczenia korzystała z pojazdu należącego do osoby prawnej. W celu wyjaśnienia naruszenia prawa, na żądanie funkcjonariusza policji, funkcjonariusza Państwowej Straży Granicznej przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, kierownik osoby prawnej lub inna odpowiedzialna osoba również musi wskazać temu funkcjonariuszowi dane określone w Kodeksie wykroczeń administracyjnych Republiki Litewskiej dotyczące osoby, która w momencie popełnienia wykroczenia była odpowiedzialna za zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarządców pojazdu, którym popełniono wykroczenie. Kierownik osoby prawnej lub inna odpowiedzialna osoba, która przekazała pojazd do użytkowania na podstawie umowy leasingu (najmu finansowego), leasingu zwrotnego lub innej umowy (dalej – umowa leasingu), musi odpowiedniemu funkcjonariuszowi wskazanemu w tej części zgłosić dane określone w Kodeksie wykroczeń administracyjnych Republiki Litewskiej dotyczące osoby fizycznej lub prawnej, której na podstawie umowy leasingu pojazd został przekazany do zarządzania. Właściciel (zarządca) pojazdu lub kierownik osoby prawnej lub inna odpowiedzialna osoba, która nie przedstawiła danych wskazanych w tej części, odpowiada za niewykonanie obowiązków właściciela (zarządcy) pojazdu zgodnie z trybem określonym w Kodeksie wykroczeń administracyjnych Republiki Litewskiej. Właściciel (zarządca) pojazdu lub kierownik osoby prawnej lub inna odpowiedzialna osoba nie odpowiada za niewykonanie obowiązków, jeżeli utracił pojazd wbrew swojej woli.

20.5. Po otrzymaniu wezwania, właściciel pojazdu (zarządca) lub osoba upoważniona przez niego (jeśli właścicielem jest osoba prawna) jest zobowiązana stawić się w wyznaczonym czasie w jednostce policji i posiadać dokument tożsamości oraz inne dokumenty wskazane w wezwaniu.

20.6. Kierowca pojazdu autonomicznego musi zapewnić bezpieczne uczestnictwo pojazdu autonomicznego w ruchu drogowym. Kierowca pojazdu autonomicznego jest traktowany jak kierowca pojazdu mechanicznego w momencie, gdy przejmuje kontrolę nad pojazdem autonomicznym.

20.7. Właściciel (zarządca) pojazdu jest zobowiązany zapewnić, że w miejscach wspólnego użytku nie będzie przechowywany pojazd nieeksploatowany (pojazd, który z powodu oczywistych wad lub zewnętrznych oznak nie jest używany lub nie może być używany zgodnie z przeznaczeniem) lub pojazd, którego nie można eksploatować (pojazd, któremu na podstawie przepisów tej ustawy na okres dłuższy niż trzy miesiące zawieszono lub cofnięto pozwolenie na udział w ruchu drogowym, lub który przez okres dłuższy niż trzy miesiące nie został zarejestrowany lub przez okres dłuższy niż trzy miesiące został wyrejestrowany).

21 Nauka jazdy

21.1. Osoba, która spełnia wymagania stawiane instruktorowi jazdy, ma prawo uczyć prowadzenia pojazdu silnikowego, traktora lub maszyny samobieżnej na drogach samochodowych.

21.2. Szkolenie członków rodziny w zakresie prowadzenia pojazdów kategorii B na drogach jest dozwolone zgodnie z procedurami określonymi przez Ministerstwo Transportu lub upoważnioną przez nie instytucję.

21.3. Osoby wymienione w części 1 tego artykułu mają prawo uczyć prowadzenia pojazdu silnikowego, ciągnika, maszyny samobieżnej, jeżeli uczeń zna Kodeks Ruchu Drogowego i przestrzega jego wymagań. Zabrania się nauki prowadzenia pojazdu silnikowego bez udziału osoby uprawnionej do nauczania.

21.4. Rozpoczęcie nauki jazdy pojazdem silnikowym, traktorem, maszyną samobieżną jest dozwolone tylko na placu lub terenie spełniającym określone wymagania. Nauka jazdy na drogach jest dozwolona tylko wtedy, gdy uczeń jest wystarczająco wprawiony w prowadzeniu pojazdu. Nauka jazdy jest możliwa tylko na tych drogach, na których właściciel drogi tego nie zabronił.

21.5. Na drodze uczeń uczący się prowadzić pojazd silnikowy, traktor, maszynę samobieżną nie może być młodszy o więcej niż jeden rok od wieku określonego w przepisach, od którego dozwolone jest prowadzenie pojazdu danej kategorii.

21.6. Osoba, która uczy prowadzenia pojazdu, jest traktowana jak kierowca. Musi przestrzegać wymagań określonych dla kierowców i zapewnić, że podczas szkolenia przestrzegane są przepisy ruchu drogowego.

22 Prawo do prowadzenia pojazdów silnikowych, traktorów, maszyn samobieżnych

22.1 str. 2. Wymagania określone w artykule 14 ustęp 5 tej ustawy nie mają zastosowania:

22.1 s.2.1. kierowcom pojazdów, których maksymalna dopuszczalna prędkość nie przekracza 45 km/h;

22.1 s.2.3. kierowcom pojazdów używanych do testów technicznego doskonalenia, naprawy lub konserwacji na drodze, a także nowych lub naprawionych pojazdów, które jeszcze nie zostały wprowadzone do eksploatacji;

22.1 str. 4. Kierowcy posiadający świadectwo kwalifikacji kierowcy lub świadectwo okresowego doskonalenia zawodowego kierowcy, potwierdzające kwalifikacje do przewozu ładunków, oraz prawo jazdy co najmniej jednej kategorii (C1, C1E, C lub CE), nie muszą ponownie uzyskiwać świadectwa kwalifikacji kierowcy lub świadectwa okresowego doskonalenia zawodowego kierowcy, gdy ubiegają się o prawo jazdy innej kategorii pojazdu silnikowego do przewozu ładunków. Analogiczna zasada dotyczy kierowców posiadających świadectwo kwalifikacji kierowcy lub świadectwo okresowego doskonalenia zawodowego kierowcy, potwierdzające kwalifikacje do przewozu pasażerów, oraz prawo jazdy co najmniej jednej kategorii (D1, D1E, D lub DE).

22.1 str. 7. Jeżeli kodu Unii Europejskiej (95) nie można wskazać w prawie jazdy, kierowcy wydawana jest karta kwalifikacji kierowcy. W Rzeczypospolitej Polskiej uznawane są karty kwalifikacji kierowcy wydane przez inne państwa członkowskie Unii Europejskiej. Państwowe przedsiębiorstwo „Regitra”, wydając kartę kwalifikacji kierowcy, sprawdza ważność prawa jazdy na określoną kategorię pojazdów, wskazaną w prawie jazdy.

22.1 p.1. Kwalifikacje kierowcy uzyskuje się po ukończeniu początkowego zawodowego szkolenia kierowców (formalnego programu kształcenia zawodowego) i uzyskaniu oceny kompetencji wymaganych do kwalifikacji (zdaniu egzaminu kwalifikacyjnego kierowcy). Uzyskanie kwalifikacji przez kierowców, którzy zdali egzamin kwalifikacyjny, potwierdza dyplom kształcenia zawodowego w formie określonej przez ministra edukacji, nauki i sportu, który jest również uważany za świadectwo kwalifikacji kierowcy. Kwalifikacje kierowców są doskonalone poprzez naukę zgodnie z programem okresowego zawodowego szkolenia kierowców. Ukończenie okresowego zawodowego szkolenia kierowców (nieformalnego programu kształcenia zawodowego) potwierdza świadectwo w formie określonej przez ministra edukacji, nauki i sportu, które jest również uważane za świadectwo okresowego doskonalenia kwalifikacji zawodowej kierowcy.

22.1 s.2.2. kierowcom pojazdów używanych lub kontrolowanych przez siły zbrojne, instytucje mobilizacji cywilnej, siły systemu ochrony cywilnej, państwową straż pożarną i gminne straże pożarne, siły odpowiedzialne za utrzymanie porządku publicznego oraz placówki pogotowia ratunkowego, gdy przewóz jest bezpośrednio związany z zadaniami przydzielonymi tym służbom;

22.1 s.2.4. pojazdów używanych w przypadku ogłoszenia stanu wyjątkowego lub przeznaczonych do prac ratowniczych, w tym pojazdów używanych do niekomercyjnego przewozu pomocy humanitarnej, dla kierowców;

22.1 s.2.5. pojazdów, które są używane do szkolenia i egzaminowania wszystkich osób dążących do uzyskania prawa jazdy, zdobycia świadectwa kwalifikacji kierowcy lub świadectwa okresowego doskonalenia zawodowego kierowcy, pod warunkiem, że te pojazdy nie są używane do komercyjnego przewozu towarów i pasażerów, kierowcom, a także osobom, które chcą uzyskać świadectwo kwalifikacji kierowcy lub świadectwo okresowego doskonalenia zawodowego kierowcy, jeżeli taka osoba dodatkowo uczy się prowadzenia pojazdu w miejscu pracy i towarzyszy jej inna osoba posiadająca świadectwo potwierdzające kwalifikacje kierowcy;

22.1 s.2.6. kierowcom pojazdów używanych do niekomercyjnego przewozu ładunków lub pasażerów;

22.1 s.2.7. pojazdów, którymi przewożone są materiały, mechanizmy lub urządzenia, które kierowca używa do wykonywania swojej pracy, dla kierowców, jeżeli prowadzenie takiego pojazdu nie jest główną działalnością kierowcy;

22.1 s.2.8. pojazdów, do prowadzenia których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii D lub D1, które nie przewożą pasażerów i są prowadzone przez personel techniczny do najbliższego centrum obsługi technicznej używanego przez przewoźnika lub z niego, pod warunkiem, że prowadzenie pojazdu nie jest główną działalnością kierowcy, dla kierowców;

22.1 s.2.9. jeśli spełnione są wszystkie te warunki: kierowcy używają pojazdów w wiejskich obszarach mieszkalnych do dostarczania ładunków do przedsiębiorstwa będącego własnością kierowcy, nie świadczą usług transportowych, a działalność transportowa jest nieregularna i nie ma wpływu na bezpieczeństwo ruchu drogowego;

22.1 str. 3. Przed uzyskaniem prawa jazdy, kierowca nie musi zdobywać uprawnień do prowadzenia pojazdów określonych w artykule 14, ustępie 5 tej ustawy, ale musi posiadać prawo jazdy kategorii B. Kierowcy mogą wraz z początkowym szkoleniem zawodowym kierowców uzyskać uprawnienia do prowadzenia pojazdów silnikowych odpowiedniej (odpowiednich) kategorii (kategorii).

22.1 str. 8. Kierowcy posiadający prawo jazdy lub świadectwo okresowego doskonalenia zawodowego kierowcy, lub kierowcy wymienieni w artykule 14 ustęp 5 tej ustawy, którzy zaprzestali prowadzenia działalności w zakresie komercyjnego przewozu towarów lub pasażerów i którzy nie spełniają wymagań określonych w ustępie 5 tego artykułu, przed ponownym rozpoczęciem działalności w zakresie komercyjnego przewozu towarów lub pasażerów, muszą ukończyć okresowe szkolenie zawodowe kierowców.

22.1 s.2.10. pojazdów używanych lub wynajmowanych bez kierowcy przez przedsiębiorstwa rolnicze, ogrodnicze, leśne, hodowlane lub rybackie, które są używane do przewozu ładunków związanych z działalnością tych przedsiębiorstw, z wyjątkiem przypadków, gdy prowadzenie pojazdu jest główną działalnością kierowcy.

22.1 str.5. Kierowcy wymienieni w artykule 14 ustęp 5 tej ustawy są zobowiązani co 5 lat ukończyć okresowe szkolenie zawodowe kierowców w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym stale zamieszkują, lub w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym pracują. Jeżeli kierowca nie ukończy okresowego szkolenia zawodowego kierowców w wyznaczonym czasie, zabrania mu się wykonywania komercyjnego przewozu towarów lub pasażerów do momentu ukończenia tego szkolenia.

22.1 p.6. Kwalifikacje lub doskonalenie kwalifikacji kierowców zatrudnianych przez przewoźników z Republiki Litewskiej do przewozu ładunków lub pasażerów po drogach terytorium Unii Europejskiej potwierdza wpisany w prawo jazdy zharmonizowany kod Unii Europejskiej (95) oraz data ważności kwalifikacji kierowcy, lub karta kwalifikacji kierowcy. Kwalifikacje lub doskonalenie kwalifikacji kierowców, którzy nie są obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej i państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego, a których zatrudniają przewoźnicy z Republiki Litewskiej do przewozu ładunków po drogach terytorium Unii Europejskiej, potwierdzają wydawane przez upoważnione przez ministra transportu instytucje świadectwa kierowcy. Osobom, które uzyskały prawo jazdy w Republice Litewskiej, w prawo jazdy obok odpowiednich kategorii wpisuje się zharmonizowany kod Unii Europejskiej (95) oraz datę ważności kwalifikacji kierowcy.

22.1 Wymagania kwalifikacyjne oraz wyjątki w ich stosowaniu dla kierowców pojazdów silnikowych kategorii C1, C1E, C, CE, D1, D1E, D, DE oraz ich zespołów z przyczepami, zamierzających prowadzić komercyjny przewóz ładunków lub pasażerów, uzyskiwanie kwalifikacji kierowcy i jej okresowe doskonalenie

22.1. Prawo do prowadzenia pojazdów mechanicznych lub ich zespołów z przyczepami, ciągników, maszyn samobieżnych jest przyznawane osobom zamieszkałym w Republice Litewskiej, które nie są młodsze niż wiek określony w niniejszej ustawie, których stan zdrowia jest odpowiedni do prowadzenia pojazdu mechanicznego danej kategorii, ciągnika, maszyny samobieżnej, znającym Kodeks Drogowy, znającym inne akty prawne regulujące ruch drogowy, potrafiącym prowadzić, które zdały egzaminy zgodnie z ustaloną procedurą i posiadają prawo jazdy.

22.2. Prawo do prowadzenia pojazdów mechanicznych, traktorów, maszyn samobieżnych nie jest przyznawane, jeśli nie upłynął okres pozbawienia tego prawa, nałożony na osobę zgodnie z przepisami prawa za naruszenia Kodeksu Drogowego, w tym za prowadzenie pojazdu bez posiadania do tego uprawnień.

22.3. Prawo osoby do prowadzenia pojazdów silnikowych określonych kategorii, gdy prawo jazdy nie zostało odebrane, potwierdza wpis o wydanym prawie jazdy w rejestrze kierowców pojazdów drogowych Republiki Litewskiej lub prawo jazdy wydane przez państwowe przedsiębiorstwo „Regitra”, którego dane są przetwarzane w rejestrze kierowców pojazdów drogowych Republiki Litewskiej, oraz prawa jazdy wydane w państwach obcych, o których mowa w artykule 13 ustęp 9 tej ustawy.

22.3.1 str. Osobie, która nie zapłaciła wszystkich nałożonych na nią mandatów za popełnione wykroczenia drogowe (gdy upłynął wyznaczony termin ich zapłaty), prawo jazdy nie jest wydawane ani wymieniane.

22.4. Prawo jazdy wydawane są na okres nie dłuższy niż 10 lat, a prawo do prowadzenia pojazdów kategorii C1, C1E, C, CE, D1, D1E, D, DE jest ważne nie dłużej niż 5 lat od dnia wydania prawa jazdy.

22.5. Początkującym kierowcom wydawane jest prawo jazdy ważne przez 3 lata, które mogą wymienić na prawo jazdy ważne przez 10 lat po 2 latach od dnia jego wydania, zgodnie z trybem określonym przez ministra spraw wewnętrznych lub upoważnioną przez niego instytucję, bez konieczności ukończenia dodatkowego szkolenia kierowców, jeżeli w ciągu 2 lat od dnia wydania prawa jazdy dla początkujących kierowców nie naruszyli wymogu (wymogów) Kodeksu Drogowego, za który (które) w niniejszej ustawie przewidziano dodatkowe szkolenie kierowców, lub nie spowodowali wypadku drogowego, w wyniku którego doszło do uszczerbku na zdrowiu uczestnika ruchu (z wyjątkiem przypadków, gdy wypadek drogowy został spowodowany w okolicznościach wyłączających odpowiedzialność karną lub w okolicznościach, gdy osoba nie podlega odpowiedzialności administracyjnej). Kierowca, który jako początkujący kierowca naruszył wymóg (wymogi) Kodeksu Drogowego, za który (które) w niniejszej ustawie przewidziano dodatkowe szkolenie kierowców, lub spowodował wypadek drogowy, w wyniku którego doszło do uszczerbku na zdrowiu uczestnika ruchu (z wyjątkiem przypadków, gdy wypadek drogowy został spowodowany w okolicznościach wyłączających odpowiedzialność karną lub w okolicznościach, gdy osoba nie podlega odpowiedzialności administracyjnej), musi ukończyć dodatkowe szkolenie kierowców w ciągu jednego roku od dnia uprawomocnienia się decyzji (wyroku sądu), w której osoba została uznana za winną popełnienia wykroczenia, lub od dnia wykonania administracyjnego nakazu sporządzonego w związku z popełnieniem wykroczenia administracyjnego. W przypadkach, gdy wyrokiem sądu lub nakazem karnym orzeczono areszt lub karę pozbawienia wolności na czas określony i wykonanie orzeczonej kary nie zostało odroczone, dodatkowe szkolenie kierowców należy ukończyć w ciągu jednego roku od odbycia orzeczonej kary. (Uwaga TAR. Przepisy ustępu 5 artykułu 22 nie mają zastosowania do początkujących kierowców, którym prawo jazdy zostało wydane przed dniem wejścia w życie ustawy Nr XIII-1539 (01.04.2019).)

22.6. Utraciło moc z dniem 2022-05-01.

22.7. Osobom, które do 30 kwietnia 2004 r. uzyskały prawo jazdy na pojazdy kategorii C, D, przyznaje się prawo do prowadzenia pojazdów kategorii B na terytorium Republiki Litewskiej.

22.8. Posiadacze prawa jazdy kategorii B, C lub D mają prawo prowadzić pojazdy kategorii A dopiero po zdaniu egzaminu.

22.9. Prowadząc pojazd silnikowy, traktor, maszynę samobieżną, kierowca musi spełniać warunki określone w prawie jazdy (prowadzić tylko w okularach lub soczewkach kontaktowych; tylko pojazdy z ręcznym sterowaniem, pojazdy z automatyczną skrzynią biegów itp.).

22.10. Osoba może przystąpić do praktycznego egzaminu na prawo jazdy dopiero po osiągnięciu wieku określonego w artykule 23 tej ustawy, biorąc pod uwagę kategorię pojazdu silnikowego, ciągnika lub maszyny samobieżnej, a także po upływie okresu pozbawienia prawa do kierowania pojazdami.

22.11. Utraciło moc z dniem 2022-11-01.

22.12. Osobom nie młodszym niż 24 lata, posiadającym co najmniej 2-letnie doświadczenie w prowadzeniu pojazdów kategorii B oraz ukończonym praktycznym szkoleniem z prowadzenia pojazdów kategorii A1 zgodnie z procedurą określoną przez Ministerstwo Transportu lub upoważnioną przez nie instytucję, przyznaje się prawo do prowadzenia pojazdów kategorii A1 na terytorium Republiki Litewskiej. W związku z tym w prawie jazdy nie jest wskazane, że kierowca ma prawo prowadzić pojazdy kategorii A1, a przy kategorii pojazdów kategorii B jest wskazany krajowy kod określony przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

23 Kategorie pojazdów silnikowych i minimalny wiek kierowców

23.1. Kategorie pojazdów silnikowych i ich zespołów z przyczepami:

23.1.1. Kategoria AM – motorowery i lekkie czterokołowce;

23.1.2. Kategoria A1 – motocykle, których pojemność skokowa silnika przekracza 50 cm3, ale nie przekracza 125 cm3, moc nie przekracza 11 kW, a stosunek mocy do masy nie przekracza 0,1 kW/kg, a także trójkołowce, których moc nie przekracza 15 kW;

23.1.3. Kategoria A2 – motocykle, których moc nie przekracza 35 kW, stosunek mocy do masy nie przekracza 0,2 kW/kg i które nie pochodzą z pojazdu o mocy większej niż dwukrotnie.

23.1.4. Kategoria A – trójkołowce o mocy większej niż 15 kW oraz motocykle;

23.1.5. Kategoria B1 – quady;

23.1.6. Kategoria B – samochody, których dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3 500 kg i które są przeznaczone i zaprojektowane do przewozu nie więcej niż ośmiu pasażerów, nie licząc kierowcy; te samochody mogą być połączone z przyczepą, której dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 750 kg; te samochody mogą być również połączone z przyczepą, której dopuszczalna masa całkowita przekracza 750 kg, jednak dopuszczalna masa całkowita tego zestawu nie może przekraczać 4 250 kg; zestaw samochodu i przyczepy, której dopuszczalna masa całkowita przekracza 750 kg, a dopuszczalna masa całkowita zestawu przekracza 3 500 kg, można prowadzić tylko po zdaniu egzaminu sprawdzającego umiejętności i zachowanie w państwowej firmie „Regitra”;

23.1.7. Kategoria BE – połączenia samochodu kategorii B i przyczepy, której maksymalna dopuszczalna masa nie przekracza 3 500 kg;

23.1.8. Kategoria C1 – pojazdy, które nie są przypisane do kategorii D1 i D, których maksymalna dopuszczalna masa przekracza 3 500 kg, ale nie przekracza 7 500 kg, i które są przeznaczone i zaprojektowane do przewozu nie więcej niż ośmiu pasażerów, nie licząc kierowcy; te pojazdy mogą być połączone z przyczepami, których maksymalna dopuszczalna masa nie przekracza 750 kg;

23.1.9. Kategoria C1E – Zespoły pojazdów kategorii C1 i przyczep, których dopuszczalna masa całkowita przekracza 750 kg, a także zespoły składające się z ciągnika kategorii B i przyczepy, której dopuszczalna masa całkowita przekracza 3 500 kg; dopuszczalna masa całkowita tych zespołów nie może przekraczać 12 000 kg;

23.1.10. Kategoria C – pojazdy, które nie są przypisane do kategorii D1 i D oraz których maksymalna dopuszczalna masa przekracza 3 500 kg, i które są przeznaczone i zaprojektowane do przewozu nie więcej niż ośmiu pasażerów, nie licząc kierowcy; pojazdy tej kategorii mogą być połączone z przyczepami, których maksymalna dopuszczalna masa nie przekracza 750 kg;

23.1.11. Kategoria CE – zespoły pojazdów kategorii C i przyczep, których dopuszczalna masa całkowita przekracza 750 kg;

23.1.12. Kategoria D1 – pojazdy zaprojektowane do przewozu nie więcej niż szesnastu pasażerów, nie licząc kierowcy, i które nie są dłuższe niż 8 metrów; te pojazdy mogą być połączone z przyczepami, których maksymalna dopuszczalna masa nie przekracza 750 kg;

23.1.13. Kategoria D1E – Zespoły pojazdów kategorii D1 i przyczep, których dopuszczalna masa całkowita przekracza 750 kg;

23.1.14. Kategoria D – pojazdy przeznaczone i zaprojektowane do przewozu więcej niż ośmiu pasażerów, nie licząc kierowcy; te pojazdy mogą być połączone z przyczepą, której maksymalna dopuszczalna masa nie przekracza 750 kg;

23.1.15. Kategoria DE – Zespoły pojazdów kategorii D i przyczep, których dopuszczalna masa całkowita przekracza 750 kg;

23.1.16. Kategoria T – trolejbusy, czyli pojazdy bezszynowe połączone z zewnętrznym źródłem zasilania elektrycznego.

23.2. Minimalny wiek osób, z wyjątkiem osób wymienionych w części 3 tego artykułu, od którego dozwolone jest uzyskanie prawa do prowadzenia pojazdów mechanicznych, ich zespołów z przyczepami i można wydać prawo jazdy:

23.2.1. Kategoria AM – 15 lat;

23.2.2. Kategoria A1 – 16 lat;

23.2.3. Kategoria A2 – 18 lat;

23.2.4. Kategoria A – 20 lat, z wyjątkiem prawa do prowadzenia trójkołowców; aby uzyskać prawo do prowadzenia motocykli kategorii A, należy posiadać dwuletnie doświadczenie w prowadzeniu pojazdów kategorii A2; wymóg posiadania dwuletniego doświadczenia w prowadzeniu pojazdów kategorii A2 nie dotyczy osób, które ukończyły 24 lata; prawo do prowadzenia trójkołowców o mocy przekraczającej 15 kW przysługuje osobom od 21 roku życia;

23.2.5. Kategoria B1 – 16 lat;

23.2.6. Kategoria B – 18 lat;

23.2.7. Kategoria BE – 18 lat;

23.2.8. 8) Kategoria C1 – 18 lat;

23.2.9. Kategoria C1E – 18 lat;

23.2.10. Kategoria C – 21 lat;

23.2.11. Kategoria CE – 21 lat;

23.2.12. Kategoria D1 – 21 lat;

23.2.13. Kategoria D1E – 21 lat;

23.2.14. Kategoria D – 24 lata;

23.2.15. Kategoria DE – 24 lata;

23.2.16. Kategoria T – 21 lat;

23.2.17. potężne quady – 18 lat.

23.3. Minimalny wiek osób, które uzyskały kwalifikacje do przewozu towarów lub pasażerów w celach komercyjnych, od którego dozwolone jest uzyskanie prawa jazdy na pojazdy silnikowe kategorii C1, C1E, C, CE, D1, D1E, D, DE, ich zespoły z przyczepami i można wydać prawo jazdy, jest określony w załączniku 2 do tej ustawy.

23.4. Prawo jazdy potwierdzające uprawnienia do prowadzenia pojazdów:

23.4.1. pojazdy kategorii wymienionych w punktach 2–16 części 2 tego artykułu również uprawniają do prowadzenia pojazdów kategorii AM;

23.4.2. Pojazdy kategorii A2 uprawniają do prowadzenia również pojazdów kategorii A1;

23.4.3. Pojazdy kategorii A uprawniają do prowadzenia pojazdów kategorii A1 i A2;

23.4.4. Pojazdy kategorii B, C lub D uprawniają do prowadzenia odpowiednio pojazdów kategorii B1, C1 lub D1;

23.4.5. Pojazdy kategorii C1E, CE, D1E lub DE uprawniają również do prowadzenia pojazdów kategorii BE;

23.4.6. Pojazdy kategorii CE, DE uprawniają do prowadzenia odpowiednio pojazdów kategorii C1E, D1E;

23.4.7. Pojazdy kategorii CE uprawniają do prowadzenia również pojazdów kategorii DE dla kierowców, którzy mają prawo prowadzić pojazdy kategorii D;

23.4.8. Pojazdy kategorii A i B uprawniają do prowadzenia mocnych quadów.

23.5. Prawo do prowadzenia pojazdów kategorii wymienionych w tej części uzyskuje się (egzaminy są zdawane) zgodnie z następującymi warunkami:

23.5.1. prawo jazdy na pojazdy kategorii C1, C, D1, D i T jest przyznawane tylko kierowcom, którzy już posiadają prawo jazdy na pojazdy kategorii B;

23.5.2. prawo jazdy na pojazdy kategorii BE, C1E, CE, D1E i DE jest przyznawane tylko kierowcom, którzy już posiadają prawo jazdy odpowiednio na pojazdy kategorii B, C1, C, D1 i D.

24 Odebranie i zwrot prawa jazdy na pojazdy mechaniczne

24.1. Prawo jazdy na prowadzenie pojazdów jest odbierane:

24.1.1. w przypadkach określonych w przepisach;

24.1.2. w przypadku zaburzeń zachowania, osobowości i (lub) chorób wymienionych na zatwierdzonej liście, gdy ze względu na stan zdrowia lub zachowanie osoba nie jest w stanie prawidłowo prowadzić pojazdów, prawo jazdy zostaje odebrane zgodnie z ustaloną procedurą;

24.1.3. okazało się, że prawo jazdy zostało przyznane na podstawie fałszywych danych osobowych, informacji o stanie zdrowia lub innych nieprawdziwych informacji, które wpłynęły na przyznanie prawa jazdy.

24.2. Prawo do prowadzenia pojazdów jest przywracane osobie, której to prawo zostało odebrane zgodnie z punktem 2 części 1 tego artykułu, gdy jej stan zdrowia spełnia określone wymagania.

24.3. Osobie, której prawo jazdy zostało odebrane z powodu naruszeń przepisów ruchu drogowego, to prawo jest przywracane tylko po ukończeniu dodatkowego szkolenia kierowców zgodnie z ustaloną procedurą.

24.4. Osobie, której zgodnie z prawem odebrano prawo jazdy na okres jednego roku lub dłużej z powodu popełnienia wykroczenia, prawo jazdy zostaje przywrócone dopiero po upływie okresu odebrania tego prawa oraz po ukończeniu dodatkowego szkolenia kierowców i ponownym zdaniu egzaminu na prawo jazdy, z wyjątkiem osoby, której prawo jazdy zostało odebrane za popełnienie wykroczenia w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem narkotyków, substancji psychotropowych lub innych środków działających na psychikę.

24.5. Po upływie okresu pozbawienia prawa jazdy, osobie, której nałożono środek administracyjny – zakaz prowadzenia pojazdów, w których nie są zainstalowane blokady alkoholowe, po spełnieniu warunków zwrotu prawa jazdy określonych w ustępie 5 tego artykułu, w okresie obowiązywania tego zakazu przywraca się prawo jazdy wyłącznie na pojazdy, w których zainstalowane są blokady alkoholowe.

24.5. Osobie, której zgodnie z prawem odebrano prawo jazdy za popełnienie wykroczenia będąc pod wpływem alkoholu lub odurzony narkotykami, substancjami psychotropowymi lub innymi środkami wpływającymi na psychikę, prawo jazdy jest przywracane dopiero po upływie okresu odebrania tego prawa, zgodnie z procedurą ustaloną przez Rząd lub upoważnioną przez niego instytucję, po przeprowadzeniu atestacji medycznej i edukacyjnej, ukończeniu dodatkowego szkolenia kierowców i ponownym zdaniu egzaminu na prawo jazdy. Wymóg ponownego zdawania egzaminu na prawo jazdy nie ma zastosowania, jeżeli prawo jazdy zostało odebrane na okres krótszy niż jeden rok z powodu popełnienia wykroczenia wskazanego w tej części.

24.6. Po upływie okresu pozbawienia prawa jazdy, osobie, której nałożono środek administracyjny – zakaz prowadzenia pojazdów, w których nie są zainstalowane blokady alkoholowe, po spełnieniu warunków zwrotu prawa jazdy określonych w ustępie 5 tego artykułu, w okresie obowiązywania tego zakazu przywraca się prawo jazdy wyłącznie na pojazdy, w których zainstalowane są blokady alkoholowe.

24.7. Kierowca, który jako początkujący kierowca naruszył wymóg (wymogi) Kodeksu Drogowego, za który (które) w niniejszej ustawie przewidziano dodatkowe szkolenie kierowców, lub spowodował wypadek drogowy, w wyniku którego doszło do uszczerbku na zdrowiu uczestnika ruchu (z wyjątkiem przypadków, gdy wypadek drogowy został spowodowany w okolicznościach wyłączających odpowiedzialność karną lub w okolicznościach, gdy osoba nie podlega odpowiedzialności administracyjnej), i w terminach określonych w art. 22 ust. 5 niniejszej ustawy nie ukończył dodatkowego szkolenia kierowców, traci prawo do kierowania pojazdami. W takim przypadku kierowcy prawo do kierowania pojazdami jest przywracane tylko po ponownym zdaniu egzaminu na prawo jazdy i wydawane jest prawo jazdy ważne przez 3 lata, które będzie miał prawo wymienić na prawo jazdy ważne przez 10 lat zgodnie z procedurą określoną w art. 22 niniejszej ustawy.

24.4.1. zostały zarejestrowane w Republice Litewskiej do 1 maja 1993 r.;

24.4.2. uznane za historyczne pojazdy mechaniczne;

24.4.3. ze względu na konstrukcję i wyposażenie są przeznaczone do wykonywania specjalnych funkcji roboczych;

24.4.4. musi mieć zainstalowane w wyznaczonym miejscu, zgodnie z wymaganiami określonymi przez ministra transportu lub upoważnioną przez niego instytucję, urządzenia do pośredniego widzenia, mające na celu poprawę widoczności przedniej kierowcy – peryskopowe lusterka przedniego widoku, a także kamerę z monitorem, które mogą nagrywać i wyświetlać ruch drogowy zarówno w dzień, jak i w nocy oraz przy złej widoczności. Te pojazdy muszą również posiadać następujące środki zapewniające bezpieczeństwo ruchu drogowego: urządzenia świetlne dostosowane do ruchu prawostronnego oraz boczne lusterka wsteczne. Autobusy przewożące pasażerów muszą mieć co najmniej jedne drzwi do wsiadania pasażerów po prawej stronie. Samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 7 500 kg, które są przeznaczone i zaprojektowane do przewozu nie więcej niż ośmiu pasażerów, nie licząc kierowcy, muszą mieć zainstalowane w wyznaczonych miejscach dodatkowe urządzenia do pośredniego widzenia, mające na celu poprawę widoczności kierowcy – lusterka szerokokątne lub/i bliskiego widzenia dostosowane do ruchu prawostronnego.

24.5. Udział w ruchu drogowym jest dozwolony tymczasowo (do 90 dni w ciągu jednego roku) dla zarejestrowanych za granicą pojazdów silnikowych znajdujących się na terytorium Republiki Litewskiej, które są przystosowane do ruchu lewostronnego i (lub) mają kierownicę po prawej stronie, a także dla przyczep przystosowanych do ruchu lewostronnego.

25 Ogólne wymagania dotyczące pojazdów silnikowych i przyczep

25.1. W Rzeczypospolitej Litewskiej w ruchu drogowym mogą uczestniczyć tylko technicznie sprawne pojazdy silnikowe i/lub przyczepy, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w Kodeksie Drogowym. Jednodniowy udział w ruchu drogowym zgodnie z ustaloną procedurą i tylko na terytorium Rzeczypospolitej Litewskiej jest dozwolony dla pojazdów silnikowych i/lub przyczep oznaczonych tymczasowymi tablicami rejestracyjnymi, których właściciele (zarządcy) posiadają obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych i opłacili podatki określone przez państwo związane z pojazdem lub jego udziałem w ruchu drogowym.

25.2. Udział w ruchu drogowym w Republice Litewskiej jest dozwolony dla zarejestrowanych zgodnie z przepisami pojazdów silnikowych i/lub przyczep, które przeszły obowiązkowy przegląd techniczny i mają ważne badania (w tym pojazdy posiadające zezwolenie na dojazd do stacji kontroli pojazdów w celu przeprowadzenia obowiązkowego przeglądu technicznego) oraz których właściciele są ubezpieczeni obowiązkowym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych i opłacili podatki określone przez państwo związane z pojazdem lub jego udziałem w ruchu drogowym.

25.3. Wymaganą techniczną kondycję, rejestrację oraz obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej kierowców pojazdów mechanicznych i/lub przyczep uczestniczących w ruchu drogowym zapewnia zarządca pojazdu.

25.4. Zabrania się uczestnictwa w ruchu drogowym pojazdom silnikowym, które są przystosowane do ruchu lewostronnego i (lub) mają kierownicę po prawej stronie, a także przyczepom przystosowanym do ruchu lewostronnego, z wyjątkiem pojazdów silnikowych, które:

25.6. Dla pojazdów silnikowych i (lub) przyczep uszkodzonych w wyniku wypadku drogowego lub innego zdarzenia, gdy pojazdy silnikowe nie spełniają wymagań technicznych (zdeformowany słupek lub podłużnica, lub rama, układ kierowniczy lub hamulcowy, lub zawieszenie i (lub) gdy uruchomiony został system poduszek powietrznych), a przyczepy nie mogą być holowane, zgodnie z ustaloną procedurą unieważnia się ważność dokumentów obowiązkowego badania technicznego. Po naprawie odtworzeniowej pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy, po potwierdzeniu, że pojazd został prawidłowo naprawiony i nie stanowi zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, może on ponownie uczestniczyć w ruchu drogowym tylko po zniesieniu zakazu uczestnictwa w ruchu drogowym zgodnie z ustaloną procedurą.

25.7. Unieważnić ważność dokumentów obowiązkowego badania technicznego pojazdów silnikowych i/lub przyczep mają prawo:

25.7.1. funkcjonariusze policji;

25.7.2. Funkcjonariusze Litewskiej Administracji Bezpieczeństwa Transportu – pojazdów silnikowych i/lub przyczep, których maksymalna dopuszczalna masa przekracza 3 500 kg, lub pojazdów silnikowych przeznaczonych i zaprojektowanych do przewozu więcej niż ośmiu pasażerów, nie licząc kierowcy;

25.7.3. funkcjonarius urzędów celnych – pojazdów silnikowych i (lub) przyczep, które są przystosowane do nielegalnego przewozu towarów (przedmiotów).

25.8. Zabrania się instalowania w pojeździe urządzeń i przedmiotów utrudniających pomiar prędkości oraz uczestniczenia w ruchu drogowym pojazdami, które nie są przypisane do pojazdów specjalnych, ale są wyposażone w specjalne sygnały świetlne i/lub dźwiękowe i/lub oznaczone tak samo lub podobnie jak pojazdy specjalne.

25.9. Początkującym kierowcom zabrania się prowadzenia pojazdów mechanicznych, które są przystosowane do ruchu lewostronnego i (lub) mają kierownicę po prawej stronie.

25.10. Jeżeli producent pojazdu autonomicznego przewidział możliwość bezpośredniego lub zdalnego sterowania pojazdem autonomicznym przez osobę, wyposażenie pojazdu autonomicznego musi umożliwiać sprawdzenie, czy pojazd autonomiczny jest sterowany działaniami wyposażenia pojazdu autonomicznego, czy jest sterowany bezpośrednio lub zdalnie przez osobę.

25.11. Samochód autonomiczny musi być taki, aby mógł prawidłowo i bezpiecznie poruszać się, nie stwarzając zagrożenia dla innych uczestników ruchu, bezpieczeństwa innych osób lub ich mienia oraz środowiska, nie powodując utrudnień w ruchu, wybierając bezpieczną prędkość jazdy, oceniając warunki jazdy, ukształtowanie terenu, stan drogi, swój stan i ładunek, warunki meteorologiczne, a także natężenie ruchu, aby mógł bezpiecznie zatrzymać się przed każdą przeszkodą, a także podczas zatrzymywania przez kontrolujących funkcjonariuszy. Samochód autonomiczny musi być taki, aby mógł zwolnić prędkość i w razie potrzeby bezpiecznie się zatrzymać, jeśli jest to konieczne z powodu zaistniałych okoliczności.

26 Znaki rozpoznawcze pojazdów i przyczep

26.1. Każdy pojazd silnikowy, przyczepa musi być wyposażona w tablice rejestracyjne przypisane podczas rejestracji, zamocowane w przeznaczonym do tego miejscu na pionowej płaszczyźnie.

26.2. Zakazuje się zakrywania tablic rejestracyjnych materiałami ochronnymi, ich zginania lub w inny sposób zmieniania ich kształtu, nie mogą być uszkodzone, zabrudzone ani zardzewiałe. W przypadku, gdy przewożony na tylnej części pojazdu silnikowego i/lub przyczepy rower (rowery) zakrywa tablicę rejestracyjną, na tylnej części pojazdu silnikowego i/lub przyczepy w dobrze widocznym miejscu musi być zamocowana tablica z numerem rejestracyjnym wydana przez państwowe przedsiębiorstwo „Regitra”.

26.3 Pojazd, który przybywa do Republiki Litewskiej z innego państwa, musi być oznaczony znakiem rozpoznawczym tego państwa, w którym jest zarejestrowany, jeśli taki znak nie znajduje się na tablicy rejestracyjnej. Znaki rozpoznawcze pojazdów zarejestrowanych za granicą, przybywających do Republiki Litewskiej, są określane przez umowy międzynarodowe.

26.4. KET określa przypadki, w których wymagania dotyczące niektórych znaków drogowych lub oznakowania nie są obowiązkowe dla kierowców pojazdów oznaczonych znakiem „Niepełnosprawny” lub kartą parkingową dla osób niepełnosprawnych.

27 Rejestracja pojazdów silnikowych i/lub przyczep, zawieszenie i anulowanie rejestracji, zawieszenie i anulowanie pozwolenia na udział w ruchu drogowym

27.1 Rejestry pojazdów, państwowe systemy informacyjne, bazy danych

27.1 strona 1. Zarządca rejestru pojazdów drogowych Republiki Litewskiej – Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

27.1 str.2. Zarządca rejestru ciągników, maszyn samobieżnych i maszyn rolniczych oraz ich przyczep w Republice Litewskiej – Ministerstwo Rolnictwa.

27.1 str. 3. Zarządca rejestru pojazdów taktycznych i logistycznych Republiki Litewskiej – Ministerstwo Obrony Narodowej.

27.1 str. 4. Administratorem Rejestru Wykroczeń Administracyjnych jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

27.1 str. 5. Rejestr poszukiwanych pojazdów – Departament Policji przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.

27.1 strona 6. Danymi Centralnej Bazy Danych Przeglądów Technicznych (dalej – CTADB) zarządza Litewskie Stowarzyszenie Firm Przeprowadzających Przeglądy Techniczne, a firmy wykonujące przeglądy techniczne przekazują informacje za pośrednictwem CTADB.

27.1 str. 7. Dane bazy danych obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych są zarządzane przez Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych Republiki Litewskiej.

27.1 str. 8. Zarządca rejestru kierowców pojazdów drogowych Republiki Litewskiej – Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

27.1 str. 9. Zarządca systemu informacyjnego zdarzeń drogowych – Departament Policji przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.

27.1. W ruchu drogowym Republiki Litewskiej mogą uczestniczyć pojazdy silnikowe i/lub przyczepy zarejestrowane zgodnie z ustalonymi przepisami. Wymóg rejestracji pojazdu silnikowego i/lub przyczepy w Republice Litewskiej nie dotyczy osób przybywających do Republiki Litewskiej z pojazdem silnikowym i/lub przyczepą zarejestrowaną w kraju Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Wymóg rejestracji pojazdu silnikowego i/lub przyczepy w Republice Litewskiej nie dotyczy również osób przybywających do Republiki Litewskiej tymczasowo (do 90 dni w roku) z pojazdem silnikowym i/lub przyczepą zarejestrowaną w państwie obcym, które nie jest członkiem Unii Europejskiej ani krajem Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

27.2 Wymiana danych między rejestrami związanymi z bezpieczeństwem ruchu drogowego, państwowymi systemami informacyjnymi i bazami danych

27.2 str. 2. CTADB są przetwarzane następujące dane:

27.2 s.2.2. dane zarządzającego pojazdem (nazwa osoby prawnej, kod osoby prawnej, numer prawa jazdy zarządzającego pojazdem oraz kod państwa, które wydało prawo jazdy);

27.2 s.2.4. dane wyników przeglądu technicznego i inne dane związane z przeglądem technicznym;

27.2 s.2.5. inne dane przewidziane w regulaminie CTADB, które są zbierane podczas przeglądu technicznego.

27.2 str. 3. W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania i użytkowania rejestrów, państwowych systemów informacyjnych i baz danych związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego, zarządcy i administratorzy Rejestru Pojazdów Drogowych Republiki Litewskiej, Rejestru Kierowców Pojazdów Drogowych Republiki Litewskiej, Rejestru Traktorów, Maszyn Samobieżnych i Maszyn Rolniczych oraz ich Przyczep Republiki Litewskiej, Rejestru Pojazdów Taktycznych i Logistycznych Republiki Litewskiej, Rejestru Wykroczeń Administracyjnych, Rejestru Poszukiwanych Pojazdów, Systemu Informacyjnego Wypadków Drogowych, CTADB, bazy danych obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, wymieniają się nieodpłatnie danymi związanymi z bezpieczeństwem ruchu drogowego zawartymi w tych rejestrach, państwowych systemach informacyjnych i bazach danych. Wszelkie niezbędne dane dotyczące pojazdu mechanicznego lub jego przyczepy, a także dane z nimi związane, zarządcy i (lub) administratorzy rejestrów, państwowych systemów informacyjnych i baz danych wymienionych w tej części, nieodpłatnie przekazują do Rejestru Pojazdów Drogowych Republiki Litewskiej. Ten rejestr jest głównym źródłem informacji o zarejestrowanym pojeździe mechanicznym lub jego przyczepie.

27.2 s.2.1. dane pojazdu (numer rejestracyjny pojazdu i inne dane identyfikacyjne pojazdu);

27.2 s.4. Stowarzyszenie Przedsiębiorstw Przeglądów Technicznych Litwy w razie potrzeby przekazuje dane określone w części 2 tego artykułu upoważnionym instytucjom innych krajów Europejskiego Obszaru Gospodarczego, a także w razie potrzeby otrzymuje od tych instytucji dane związane z przeglądem technicznym.

27.2 str. 6. Gdy istnieją techniczne możliwości, funkcjonariusze kontrolujący, wykonując nadzór ruchu drogowego, mogą sprawdzić ważność prawa jazdy, karty kwalifikacji kierowcy, świadectwa kierowcy i innych dokumentów oraz dane zawarte w tych dokumentach, korzystając z rejestrów związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego, państwowych systemów informacyjnych, baz danych i sieci praw jazdy Unii Europejskiej.

27.2 strona 1. Stowarzyszenie Przedsiębiorstw Przeglądów Technicznych Litwy zarządza danymi CTADB, w tym danymi osobowymi, bez zgody podmiotu danych, w celu zapewnienia funkcjonowania systemu obowiązkowych przeglądów technicznych zgodnie z wymogami aktów prawnych Republiki Litewskiej, Unii Europejskiej i międzynarodowych. Firmy przeprowadzające przeglądy techniczne przekazują dane określone w części 2 tego artykułu za pośrednictwem CTADB. Stowarzyszenie Przedsiębiorstw Przeglądów Technicznych Litwy, zarządzając danymi dotyczącymi przeglądów technicznych, ekspertyz technicznych oraz wewnętrznej kontroli jakości przedsiębiorstw przeglądów technicznych i wykonując inne czynności przetwarzania danych, zapewnia koordynację zbierania danych określonych w części 2 tego artykułu i ich udostępnianie osobom uprawnionym do ich otrzymania.

27.2 s.2.3. dane rejestracyjne przeglądu technicznego (kod i nazwa firmy oraz stacji, kod kontrolera przeprowadzającego przegląd techniczny, jego imię i nazwisko, inne dane rejestracyjne przeglądu technicznego);

27.2 str.5. Rejestry i państwowe systemy informacyjne związane z bezpieczeństwem ruchu drogowego są zarządzane i administrowane zgodnie z ustawą Republiki Litewskiej o zarządzaniu zasobami informacyjnymi państwa. Dane osobowe gromadzone w rejestrach, państwowych systemach informacyjnych i bazach danych związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego są przetwarzane zgodnie z ustawą Republiki Litewskiej o ochronie prawnej danych osobowych.

27.2 str. 7. Dane z rejestru pojazdów drogowych Republiki Litewskiej, łączące numer rejestracyjny pojazdu z numerem identyfikacyjnym pojazdu (dalej – VIN), mogą być uzyskiwane przez innych administratorów danych i podmioty przetwarzające dane w celach zgodnych z prawem. Ujawnione dane mogą być wykorzystywane wyłącznie do celu, dla którego zostały ujawnione. Dane mogą być dalej ujawniane lub przekazywane stronie trzeciej wyłącznie w przypadkach określonych przez prawo. Ponadto, zgodnie z innymi ustawami, za cele zgodne z prawem uznaje się świadczenie i rozwój usług transportowych.

27.2 str. 8. Dane dotyczące zdarzeń ubezpieczeniowych pojazdu według numeru VIN tego pojazdu są publiczne (publikowane i swobodnie dostępne na stronie internetowej Biura Ubezpieczycieli Pojazdów Republiki Litewskiej).

27.2. Pojazdy silnikowe i (lub) przyczepy są rejestrowane na czas nieokreślony, z wyjątkiem przypadków określonych w tej części. Pojazdy silnikowe i (lub) przyczepy mogą być rejestrowane tylko tymczasowo, gdy o ich rejestrację ubiega się:

27.2.1. osoba, której legalny pobyt w Rzeczypospolitej Litewskiej jest ograniczony przez ustawy lub inne akty prawne; w tym przypadku pojazd silnikowy i/lub przyczepa są rejestrowane na okres legalnego pobytu osoby w Rzeczypospolitej Litewskiej;

27.2.2. osoba tymczasowo mieszkająca w Republice Litewskiej, ale nieuznawana za mieszkańca Republiki Litewskiej; w tym przypadku pojazd silnikowy i (lub) przyczepa są rejestrowane na okres do sześciu miesięcy;

27.2.3. osoba, której termin zarządzania pojazdem jest ograniczony dokumentem potwierdzającym zarządzanie pojazdem; w tym przypadku pojazd silnikowy i/lub przyczepa są rejestrowane na okres zarządzania;

27.2.4. osoba kierująca pojazdem silnikowym i/lub przyczepą wywożoną z Republiki Litewskiej, których dokumenty rejestracyjne, obowiązkowe badania techniczne lub zezwolenie na tymczasowy udział w ruchu drogowym (i nie ma ograniczeń w udziale w ruchu drogowym) są nieważne w Republice Litewskiej lub w państwie obcym; w takim przypadku pojazd jest rejestrowany na okres do miesiąca.

27.3 Publiczne ogłoszenie danych w celu ustalenia właścicieli i zarządców pojazdów silnikowych i/lub przyczep

27.3 s.1. W celu ustalenia właścicieli i zarządców pojazdów silnikowych i (lub) przyczep, zgodnie z procedurą ustaloną przez Rząd lub upoważnioną przez niego instytucję, zarządca Rejestru Pojazdów Drogowych Republiki Litewskiej publicznie ogłasza następujące dane:

27.3 s.1.1. marka pojazdu silnikowego i/lub przyczepy;

27.3 s.1.2. model pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy;

27.3 str.1.5. numer identyfikacyjny pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy (VIN).

27.3 s.1.4. o dacie nabycia lub przeniesienia prawa własności do pojazdu mechanicznego i/lub przyczepy, datę zgłoszenia wwozu na terytorium Republiki Litewskiej;

27.3 s.1.3. w przypadkach deklaracji określonych w artykule 20 ustępach 1 i 2 tej ustawy, unikalny kod deklaracji nadany i ważny dla pojazdów silnikowych i/lub przyczep oraz stan kodu (ważny lub nieważny);

27.3. Utraciło moc z dniem 2021-05-01

27.4. Zgodnie z procedurą ustaloną przez ministra spraw wewnętrznych, w przypadku stwierdzenia, że nie przeprowadzono lub nie jest ważne obowiązkowe badanie techniczne pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy, lub że pojazd silnikowy i (lub) przyczepa nie są ubezpieczone obowiązkowym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych i (lub) nie zostały opłacone podatki związane z pojazdem lub jego uczestnictwem w ruchu drogowym, lub że nie zostały przeprowadzone procedury celne dopuszczenia do obrotu, zgodnie z procedurą ustaloną przez ministra spraw wewnętrznych, zezwolenie na uczestnictwo takiego pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy w ruchu drogowym zostaje zawieszone (z wyjątkiem pojazdów silnikowych i (lub) przyczep posiadających zezwolenie na dojazd do stacji kontroli pojazdów w celu przeprowadzenia obowiązkowego badania technicznego). Zgodnie z procedurą ustaloną przez ministra spraw wewnętrznych, w przypadku stwierdzenia, że właściciel i zarządca pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy zostali wyrejestrowani z Rejestru Osób Prawnych (gdy właścicielem lub zarządcą pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy jest osoba prawna) lub zmarli, po 14 dniach od ujawnienia tych okoliczności, jeżeli w tym okresie nie zostanie zarejestrowany nowy właściciel lub zarządca pojazdu, zgodnie z procedurą ustaloną przez ministra spraw wewnętrznych, zezwolenie na uczestnictwo takiego pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy w ruchu drogowym zostaje zawieszone. W takim przypadku informacja o zamiarze zawieszenia zezwolenia na uczestnictwo pojazdu i (lub) przyczepy w ruchu drogowym jest publicznie ogłaszana zgodnie z procedurą ustaloną przez ministra spraw wewnętrznych. Po usunięciu przyczyn, które spowodowały zawieszenie zezwolenia na uczestnictwo pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy w ruchu drogowym (w przypadku wyrejestrowania właściciela i zarządcy pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy z Rejestru Osób Prawnych lub ich śmierci, po zarejestrowaniu nowego właściciela lub zarządcy pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy w Rejestrze Pojazdów Mechanicznych Republiki Litewskiej), zarządca Rejestru Pojazdów Mechanicznych Republiki Litewskiej anuluje zawieszenie tego zezwolenia i pojazd silnikowy i (lub) przyczepa mogą ponownie uczestniczyć w ruchu drogowym. W przypadku wyrejestrowania właściciela i zarządcy pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy z Rejestru Osób Prawnych lub ich śmierci, do czasu zarejestrowania nowego właściciela pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy, ale nie dłużej niż na okres jednego roku od ustalenia okoliczności wyrejestrowania właściciela i zarządcy pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy z Rejestru Osób Prawnych lub ich śmierci, może być zarejestrowany jedynie zarządca pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy. Po zawieszeniu zezwolenia na uczestnictwo pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy w ruchu drogowym, w okresie zawieszenia zezwolenia, tablice rejestracyjne tych pojazdów i (lub) przyczep są uznawane za nieważne.

27.5. Utraciło moc od 2018-05-20

27.6. Gdy firma ubezpieczeniowa, która ubezpieczyła odpowiedzialność cywilną osoby odpowiedzialnej za szkodę wyrządzoną podczas wypadku drogowego, lub osoby upoważnione przez Biuro Ubezpieczycieli Pojazdów Republiki Litewskiej (wyznaczeni eksperci), kierując się zasadami ustalonymi przez rząd dotyczącymi ustalania szkód wyrządzonych podczas wypadków drogowych i wypłaty odszkodowań, stwierdzą, że naprawa pojazdu poszkodowanego trzeciego uczestnika wypadku jest ekonomicznie nieuzasadniona, informacja o tym pojeździe musi zostać przekazana do rejestru pojazdów drogowych Republiki Litewskiej. Przegląd techniczny takiego pojazdu zostaje unieważniony zgodnie z procedurą ustaloną przez ministra transportu lub upoważnioną przez niego instytucję, a pojazd ten może powrócić do ruchu publicznego w Republice Litewskiej dopiero po potwierdzeniu, że został odpowiednio naprawiony i nie stanowi zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa ludzi. Pojazd ten może ponownie uczestniczyć w ruchu publicznym tylko po zniesieniu zakazu uczestnictwa w ruchu publicznym zgodnie z ustaloną procedurą.

27.7. Decyzją o cofnięciu zezwolenia na udział w ruchu drogowym pojazdu silnikowego i (lub) przyczepy oraz ich wyrejestrowaniu podejmuje zarządca rejestru pojazdów drogowych Republiki Litewskiej, gdy pojazd silnikowy i (lub) przyczepa zostają uznane za nieodpowiednie do eksploatacji zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce odpadami Republiki Litewskiej i jej aktów wykonawczych. Pojazdy silnikowe i (lub) przyczepy, które są nieodpowiednie do eksploatacji i których zezwolenia na udział w ruchu drogowym zostały cofnięte, a także pojazdy silnikowe przystosowane do ruchu lewostronnego i (lub) z kierownicą po prawej stronie, i (lub) przyczepy przystosowane do ruchu lewostronnego, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 25 ust. 4 tej ustawy, nie są rejestrowane w Republice Litewskiej. Informacje o pojazdach silnikowych i (lub) przyczepach, które stały się nieodpowiednie do eksploatacji za granicą, zarządca rejestru pojazdów drogowych Republiki Litewskiej otrzymuje od zarządców rejestrów pojazdów z innych krajów lub z międzynarodowych baz danych pojazdów.

27.8. Utraciło moc z dniem 2016-10-29.

27.9. W Rzeczypospolitej Litewskiej w rejestrze pojazdów drogowych Republiki Litewskiej rejestrowane są tylko te pojazdy silnikowe i/lub przyczepy, których homologacja typu (homologacja typu Wspólnoty Europejskiej, homologacja indywidualna) oraz obowiązkowe badanie techniczne zostały przeprowadzone zgodnie z ustaloną procedurą, z wyjątkiem przypadków określonych w artykule 29 ustępu 3 tej ustawy.

27.10. Potężne quady są rejestrowane w rejestrze pojazdów drogowych Republiki Litewskiej. Tym pojazdom wolno uczestniczyć tylko w ruchu publicznym Republiki Litewskiej.

27.11. W Rejestrze Pojazdów Drogowych Republiki Litewskiej rejestrowane są (w tym przypadki tymczasowej rejestracji określone w części 2 tego artykułu) tylko te pojazdy silnikowe i/lub przyczepy, których właściciel zgodnie z procedurą określoną w artykule 20 tej ustawy zadeklarował dane dotyczące prawa własności rejestrowanego pojazdu silnikowego i/lub przyczepy.

27.12. Utraciło moc od 2018-05-20

28 Homologacja i ocena zgodności typów pojazdów silnikowych i przyczep, konserwacja techniczna i naprawa

28.1. Homologacja typu i ocena zgodności są przeprowadzane zgodnie z procedurą ustaloną przez upoważnioną instytucję rządową dla pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz części składowych tych pojazdów.

28.2. Typ pojazdów silnikowych, przyczep oraz ich części składowych zatwierdza i zgodność ocenia instytucja upoważniona przez rząd.

28.3. Konserwacja i naprawa pojazdów muszą być przeprowadzane zgodnie ze standardem zatwierdzonym przez Rząd lub upoważnioną przez niego instytucję (Litewski Departament Standaryzacji).

29 Obowiązkowe badania techniczne i ekspertyza techniczna pojazdów silnikowych i przyczep

29.1 Wymagania dla kontrolerów przeglądów technicznych

29.1 strona 1. Kontroler techniczny przeglądu musi spełniać następujące wymagania:

29.1 s.1.4. mieć nienaganną reputację;

29.1 s.1.5. zdać egzamin kwalifikacyjny;

29.1 str. 1.6. mieć prawo do prowadzenia pojazdów kategorii A, B i C.

29.1 str. 2. Egzamin kwalifikacyjny odbywa się w Ministerstwie Transportu lub w upoważnionej przez nie instytucji.

29.1 s.1.1. posiadać wykształcenie wyższe uzyskane po ukończeniu studiów z zakresu inżynierii transportu lub inżynierii mechanicznej, lub wykształcenie wyższe uzyskane przed 2009 rokiem, specjalne wykształcenie średnie uzyskane przed 1995 rokiem oraz kwalifikacje technika, technika-mechanika, młodszego inżyniera lub równoważne;

29.1 s.1.2. posiadać wiedzę z zakresu mechaniki pojazdów drogowych, dynamiki, silników spalinowych, materiałów i obróbki materiałów, elektroniki, elektryki, elektronicznych części pojazdu, zastosowania technologii informacyjnych;

29.1 s.1.3. jeżeli czas trwania studiów wskazanych w punkcie 1 tej części jest krótszy niż 3 lata, posiadać doświadczenie w działalności praktycznej i (lub) pedagogicznej w co najmniej jednej z dziedzin wymienionych w punkcie 2 tej części (łączny czas trwania studiów, działalności praktycznej i (lub) pedagogicznej nie może być krótszy niż 3 lata);

29.1 str. 3. Kontroler techniczny przeglądów technicznych jest zobowiązany co najmniej raz na 2 lata kalendarzowe od dnia uzyskania prawa do przeprowadzania obowiązkowego przeglądu technicznego zdać egzamin sprawdzający wiedzę w Ministerstwie Transportu lub w upoważnionej przez nie instytucji.

29.1. Właściciele zarejestrowanych w Republice Litewskiej pojazdów silnikowych i przyczep są zobowiązani do przedstawienia tych pojazdów do obowiązkowego przeglądu technicznego zgodnie z procedurą ustaloną przez ministra transportu lub upoważnioną przez niego instytucję, z wyjątkiem przypadków określonych w ustępie 3 tego artykułu. Przy rejestracji pojazdów silnikowych i/lub przyczep uznaje się obowiązkowy przegląd techniczny przeprowadzony w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie Europejskiego Obszaru Gospodarczego, który jest nadal ważny, biorąc pod uwagę częstotliwość obowiązkowych przeglądów technicznych ustaloną na Litwie. W przypadku wątpliwości dotyczących obowiązkowego przeglądu technicznego przeprowadzonego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie Europejskiego Obszaru Gospodarczego, krajowy punkt kontaktowy zwraca się do odpowiedniej instytucji państwa, w którym przeprowadzono obowiązkowy przegląd techniczny, o potwierdzenie faktu jego przeprowadzenia. Obowiązkowy przegląd techniczny pojazdów zarejestrowanych na Litwie może być przeprowadzony w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie Europejskiego Obszaru Gospodarczego przez upoważnione podmioty, które zostały upoważnione do przeprowadzania obowiązkowego przeglądu technicznego przez państwo, w którym się znajdują, zgodnie z warunkami i procedurą ustaloną przez ministra transportu lub upoważnioną przez niego instytucję.

29.2. W przypadkach określonych w artykule 25, ustępach 6 i 7 tej ustawy, właściciele pojazdów silnikowych i przyczep są zobowiązani do przedstawienia ich na obowiązkowe nadzwyczajne badanie techniczne.

29.3. Nowe pojazdy silnikowe i przyczepy w okresie od daty pierwszej rejestracji pojazdu do pierwszego obowiązkowego przeglądu technicznego uczestniczą w ruchu drogowym bez obowiązkowego przeglądu technicznego (z wyjątkiem pojazdów produkcji jednostkowej).

29.4. Obowiązkowe przeglądy techniczne i ekspertyzy techniczne są przeprowadzane przez firmy, które uzyskały prawo do prowadzenia tej działalności. Firmy przeprowadzające przeglądy techniczne muszą być akredytowane jako jednostki kontrolne typu A zgodnie z międzynarodowym standardem LST EN ISO/IEC 17020 „Ocena zgodności. Wymagania dotyczące działania różnych typów jednostek kontrolnych (ISO/IEC 17020)”. Firmy przeprowadzające przeglądy techniczne muszą posiadać i używać sprzętu i urządzeń, które są uwzględnione na liście sprzętu i urządzeń niezbędnych do przeprowadzenia obowiązkowego przeglądu technicznego i spełniają wymagania im stawiane.

29.4.1 p. Techniczne przeglądy i ekspertyzy taktycznych i logistycznych pojazdów oraz ich przyczep, w których zintegrowane są systemy broni i zarządzania, przeprowadza Litewska Armia zgodnie z procedurą określoną w tej ustawie.

29.5. Techniczna ekspertyza pojazdów silnikowych i przyczep jest przeprowadzana zgodnie z procedurą ustaloną przez Ministerstwo Transportu lub upoważnioną przez nie instytucję.

29.6. Decyzje dotyczące zgodności stanu technicznego pojazdu silnikowego i przyczepy z określonymi wymaganiami podejmuje kontroler przeglądu technicznego.

29.7. Dane dotyczące obowiązkowych badań technicznych pojazdów silnikowych i przyczep są gromadzone i przechowywane w CTADB.

29.8. Właściciele lub zarządcy pojazdów silnikowych i ich przyczep, których dokumenty obowiązkowego badania technicznego straciły ważność lub zostały unieważnione, mogą zgodnie z ustaloną procedurą uzyskać pozwolenie ważne nie dłużej niż jeden dzień na udanie się do stacji kontroli pojazdów w celu przeprowadzenia obowiązkowego badania technicznego.

29.9. Maksymalne ceny obowiązkowych przeglądów technicznych zatwierdza instytucja upoważniona przez rząd. Ceny te muszą być ekonomicznie uzasadnione, pokrywać koszty usług i zapewniać wymaganą jakość usług, uwzględniając zapotrzebowanie na usługi oraz inne czynniki wpływające na wysokość ceny. Koszt własny usług (wydatki) ustala się na podstawie uzasadnionych kosztów normatywnych. Firmy są zobowiązane do przedstawienia kalkulacji kosztów usług.

29.10. Wynagrodzenie funkcjonariuszy przeprowadzających kontrolę techniczną oraz kontrolerów przeglądów technicznych nie jest bezpośrednio związane z wynikami przeprowadzonych przez nich wstępnych lub szczegółowych kontroli technicznych. Kontrolerzy przeglądów technicznych, wykonujący obowiązkowe przeglądy techniczne, oraz funkcjonariusze przeprowadzający kontrolę techniczną muszą unikać konfliktu interesów publicznych i prywatnych, aby zapewnić bezstronność i obiektywizm.

30 Obowiązki uczestnika ruchu w przypadku zdarzenia drogowego

30.1. W przypadku zdarzenia drogowego, uczestnicy ruchu (uczestnik) związani (związany) z tym zdarzeniem drogowym, są zobowiązani:

30.1.1. niezwłocznie (niezwłocznie) zatrzymać się i oznaczyć miejsce zdarzenia drogowego zgodnie z przepisami Kodeksu Drogowego;

30.1.2. pozostać na miejscu zdarzenia drogowego i zgłosić zdarzenie policji, z wyjątkiem przypadków określonych w przepisach prawa;

30.1.3. podjąć wszelkie niezbędne środki, aby udzielić pierwszej pomocy poszkodowanym, wezwać pomoc medyczną lub w razie potrzeby przewieźć poszkodowanego do placówki medycznej, z wyjątkiem sytuacji, gdy mogłoby to stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia poszkodowanego;

30.1.4. po wypadku drogowym nie spożywać napojów alkoholowych, leków, narkotyków ani innych substancji odurzających, dopóki nie zostanie sprawdzona trzeźwość (stan nietrzeźwości) lub odurzenie narkotykami, substancjami psychotropowymi lub innymi środkami działającymi na psychikę, albo nie zostanie odmówione wykonanie takiego badania.

31 Prace ratunkowe

31.1. Jeżeli w wypadku drogowym został ranny lub (i) zginął człowiek, jeśli w wyniku wypadku drogowego powstał korek, jeśli w wypadku drogowym uczestniczy pojazd przewożący ładunek niebezpieczny lub ładunek, który wylał się (rozlał) na drogę i tym samym stwarza zagrożenie dla ruchu, służby upoważnione przez Rząd muszą niezwłocznie przybyć na miejsce wypadku drogowego, udzielić natychmiastowej pomocy poszkodowanym, zneutralizować skutki zdarzenia.

1. Znaki ostrzegawcze, które ostrzegają kierowcę o nadchodzącym niebezpiecznym odcinku drogi, na którym należy podjąć odpowiednie środki ostrożności, to:

2. Znakami ostrzegawczymi nr 101–137, 150, 151 oznaczany jest niebezpieczny odcinek drogi, który rozpoczyna się 50–100 m w terenie zabudowanym i 150–300 m poza terenem zabudowanym od miejsca ustawienia znaku ostrzegawczego. Jeżeli wskazane znaki ostrzegawcze są ustawione wraz z dodatkową tabliczką „Odległość do obiektu”, niebezpieczny odcinek drogi rozpoczyna się w odległości wskazanej na dodatkowej tabliczce „Odległość do obiektu”. Jeżeli wskazane znaki ostrzegawcze są ustawione wraz z dodatkową tabliczką „Strefa obowiązywania do przodu”, ta tabliczka wskazuje długość niebezpiecznego odcinka drogi, który rozpoczyna się 50–100 m w terenie zabudowanym i 150–300 m poza terenem zabudowanym od miejsca ustawienia znaku ostrzegawczego.